Οι μετανάστες παλεύουν για μια θέση στον ήλιο

Κύριε Χυτήρη, συγγνώμη για τον άκομψο τρόπο που το διατυπώνω: η θέση σας ως προς τους μετανάστες διχάζεται λόγω της ιδιότητάς σας ως πολιτικού και ποιητή ταυτόχρονα;

Τ.Χ.: Αυτό που ζούμε σε σχέση με τη μετανάστευση και τους μετανάστες δεν το ζει μονάχα η Ελλάδα. Είναι ένα μεγάλο απόστημα που το έχουν δημιουργήσει η ανισότητα, η φτώχεια, οι πόλεμοι. Επομένως οι μετακινήσεις αυτές είναι κάτι φυσιολογικό, καθένας προσπαθεί να βρει μια θέση στον ήλιο, ν΄ αλλάξει τη μοίρα του. Η προσέγγιση προς τους μετανάστες δεν μπορεί να είναι παρά μόνον συναισθηματική, δεν μπορείς να κάνεις διακρίσεις όταν πρόκειται για ανθρώπους. Η Ελλάδα περνάει αυτή την κρίση και την περνάει για πρώτη φορά και δεν ξέρει πώς να την αντιμετωπίσει. Δεν ξέρει κι ο Ελληνας πώς να την αντιμετωπίσει, και το πρώτο πράγμα που νιώθει είναι ο φόβος, πολλές φορές δικαιολογημένα, άλλοτε πάλι αδικαιολόγητα. Οι μετανάστες δεν πρόκειται να πάψουν να υπάρχουν. Αντιλαμβάνεται κανείς τις δυσκολίες που έχουν οι συμπατριώτες μας και οι οικογένειές τους γύρω από τον Αγιο Παντελεήμονα. Ωστόσο οι άνθρωποι πρέπει να ενεργούν θετικά και όχι αρνητικά σε σχέση με τα γεγονότα. Κι όταν το επιχειρήσεις αυτό, αν και είναι δύσκολο, θα έχεις ανταπόκριση. Η πραγματικότητα αλλάζει, αλλά δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε κι αυτό είναι που δημιουργεί τις μεγαλύτερες δυσκολίες.