Προβόπουλος όπως Γκαργκάνας

Είθισται οι κεντρικοί τραπεζίτες να µην είναι και τα πιο δηµοφιλή πρόσωπα στις χώρες τους. Είναι ο ρόλος τους, ιδίως στην Ευρώπη, που επιβάλλει να είναι αυστηροί φύλακες της δηµοσιονοµικής πειθαρχίας και εγγυητές του χαµηλού πληθωρισµού και άρα να υποδεικνύουν µε κάθε ευκαιρία «περικοπές» και «λιτότητα».

Ανάλογα µε το πώς παίζουν τον ρόλο αυτόν, ποιο συγκεκριµένο περιεχόµενο του δίνουν κάθε φορά, κινδυνεύουν να ανοίξουν µέτωπα και να ανάψουν φωτιές. Στην Ελλάδα πάντως η σχετική ιστορία άρχισε να γράφεται µε τον κ. Ν. Γκαργκάνα και συνεχίζεται τώρα µε τον κ. Προβόπουλο.

Ο κ. Γ. Προβόπουλος το έπαθε για δεύτερη φορά την περασµένη εβδοµάδα. Την πρώτη, η κρίση πέρασε «ξυστά» καθώς δεν αφορούσε το σύνολο της κοινωνίας, αλλά µόνον τη σχέση του µε την κυβέρνηση. Τότε, τον περασµένο Νοέµβριο, είχε προκαλέσει έντονη δυσαρέσκεια στη νεοεκλεγείσα κυβέρνηση όταν δήλωσε στη Βουλή ότι είχε ενηµερώσει για το υψηλό έλλειµµα προεκλογικά, τόσο τον κ. Γ. Παπανδρέου, όσο και τον κ. Κ. Καραµανλή.

Δηλώσεις µε τις οποίες θεωρήθηκε ότι επιχείρησε να µοιράσει ίσες ευθύνες µεταξύ ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. Ψυχρότητα. Η πρώτη περίοδος «συγκατοίκησης» κύλησε ύστερα από αυτό σε κλίµα… πολιτισµένης ψυχρότητας, αλλά τα σύννεφα σιγά σιγά φάνηκαν να διαλύονται, καθώς η χώρα µπήκε στην περιπέτεια της επιτήρησης και της ένταξης στον µηχανισµό του Διεθνούς Νοµισµατικού Ταµείου, όπου πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιζε – και παίζει – ένας άλλος κεντρικός τραπεζίτης, ο πρόεδρος της ΕΚΤ Ζαν-Κλοντ Τρισέ.

Ενας κεντρικός τραπεζίτης που χειρίζεται πολύ διπλωµατικά τις δηλώσεις του, ενώ ταυτόχρονα έχει στηρίξει την Ελλάδα µε ενέσεις ρευστότητας στις τράπεζές της. Αλλά αυτό είναι µια άλλη ιστορία…

Το δεύτερο επεισόδιο Προβόπουλου – τρίτο αν υπολογιστεί και µια αντιπαράθεση διαφορετικής φύσεως µε τη βουλευτή του ΠΑΣΟΚ κ. Β. Παπανδρέου σχετικά µε µια απόφαση της Τραπέζης που θεωρήθηκε ότι ευνόησε την κερδοσκοπία – τάραξε τα νερά, καθώς άγγιξε ευαίσθητους τοµείς και µάλιστα στο µέσον µιας δύσκολης προεκλογικής περιόδου.

Οι προτάσεις του. Ο κ. Προβόπουλος θεώρησε σκόπιµο στην ενδιάµεση έκθεσή του να εκθέσει τις απόψεις του για το πώς µπορούν να περιοριστούν οι δαπάνες του Δηµοσίου, φέρνοντας συγκεκριµένα παραδείγµατα. Μπήκε όµως σε λεπτοµέρειες που ενόχλησαν, καθώς αναφέρθηκε µεταξύ άλλων στα ΚΑΠΗ και στα σχολικά λεωφορεία που µεταφέρουν µαθητές από αποµακρυσµένες περιοχές. Δεν είπε µεν – για να ακριβολογούµε – να κλείσουν τα ΚΑΠΗ και να σταµατήσει η µεταφορά των µαθητών, αλλά εισηγήθηκε περικοπές στις σχετικές δαπάνες και αυτό δεν ακούγεται καλά σε µια περίοδο όπου ο κόσµος έχει ήδη υποστεί µεγάλες θυσίες και φοβάται ότι θα του επιβληθούν ακόµη µεγαλύτερες.

Βολές από όλους. Η κυβέρνηση, το ΠΑΣΟΚ και πολλοί άλλοι, µέχρι και ο Νικ. Κακλαµάνης, επέκριναν τις προτάσεις αυτές του κ. Προβόπουλου. Κάποιοι είπαν ότι αν ο κ. Προβόπουλος θέλει να µιλήσει για αυστηρές περικοπές, ας το κάνει αρχίζοντας από τα του οίκου του. Η Τράπεζα της Ελλάδος µε περιορισµένες πλέον αρµοδιότητες, λόγω ευρωσυστήµατος, θα µπορούσε – λένε – να κλείσει κάποια από τα 18 υποκαταστήµατα που διατηρεί ανά την Ελλάδα, µε εργαζοµένους µάλιστα υψηλών αποδοχών.

Στο θέµα των αποδοχών, πάντως, την «πρωτοπορία» των προκλητικών δηλώσεων έχει ο προκάτοχος του κ. Προβόπουλου, ο κ. Ν. Γκαργκάνας, ο οποίος έζησε ανάλογη εµπειρία «συγκατοίκησης» µε κυβέρνηση άλλη από αυτήν που τον επέλεξε για τη θέση του. Ο κ. Γκαργκάνας είχε υποδείξει σε συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» τον Μάιο του 2003 ότι πρέπει να περικοπούν οι µισθοί για να πέσει ο πληθωρισµός, προκαλώντας τότε έντονες αντιδράσεις. «Αν δεν µειωθούν οι µισθοί και οι τιµές, µελλοντικά θα πρέπει να µειωθεί ο ρυθµός της ανάπτυξης και να αυξηθεί η ανεργία. Αλλος τρόπος δεν υπάρχει. Η προσαρµογή θα γίνει µε αύξηση της ανεργίας», είχε πει χαρακτηριστικά και παρά τις αντιδράσεις συνέχισε να το επαναλαµβάνει µονότονα σχεδόν σε κάθε συνέντευξη Τύπου που έδινε έκτοτε. Και κάθε φορά τα σχόλια έδιναν και έπαιρναν, µε τον δικό του µισθό (δεκάδων χιλιάδων ευρώ) να βρίσκεται συχνά στο επίκεντρο των επικρίσεων…

Κάποιοι είπαν ότι αν ο κ. Προβόπουλος θέλει να µιλήσει για αυστηρές περικοπές, ας το κάνει αρχίζοντας από τα του οίκου του, την Τράπεζα της Ελλάδος, µε τους εργαζοµένους των υψηλών αποδοχών