Ποίηση από Τουρκία

ΑΝ ΜΕ ΡΩΤΟΥΣΑΤΕ να σας υποδείξω μόνο μία, ε τότε το «Βal» του Σεμίχ Καπλάνογλου από τη Σμύρνη. Κάθε πλάνο, κάθε ίντσα στάζει μέλι αυθεντικό χωρίς ίχνος χημείας. Μια απλή, εξωτερικά, ιστορία, μεταμορφώνεται σε καθηλωτικό εικαστικό ποίημα. Βουτηγμένο στη σιωπή και τη χειροποίητη κατασκευή. Από την πρώτη μέχρι την τελευταία σκηνή. Σε ορεινό χωριό κάπου στην Τουρκία, ένα μικρό, δυσλεκτικό, παιδί παρατηρεί τον πατέρα του που φτιάχνει κυψέλες, καλλιεργεί μελίσσια και με το μέλι εξασφαλίζει τον επιούσιο για το μοναχοπαίδι του και τη γυναίκα του. Ωσπου η παραγωγή μειώνεται. Ετσι αναγκάζεται να φύγει και να διασχίσει μια μεγάλη απόσταση προκειμένου να τοποθετήσει τις κυψέλες του σε παρθένα δασική περιοχή. Επειδή όμως ο πατέρας καθυστερεί να επιστρέψει ο μικρός Γιουσούφ αποφασίζει να τον ακολουθήσει και σε μια άγνωστη γι΄ αυτόν περιοχή να τον αναζητήσει. Μeaning πορεία προς την ωριμότητα. Μeaning σχέσεις με ουσία. Μeaning το αυθεντικό μέλι προκύπτει από πλάσματα που μοχθούν με ανιδιοτέλεια και συμφιλιωμένα με τη φύση. Ο,τι και να πω, είναι ελάχιστο μπροστά σ΄ αυτό το μινιμαλιστικό μετάξινο υφαντό!

Να το δω;

Οπωσδήποτε!