Προσευχή στον τόπο της αγωνίας

Στον τόπο του µαρτυρίου και της λύτρωσής τους, στο ορυχείο Σαν Χοσέ, επέστρεψαν χθες οι 12 από τους 33 µεταλλωρύχους της Χιλής προκειµένου να συµµετάσχουν σε ευχαριστήρια δέηση. Την ίδια ώρα, στην Κίνα, µια χώρα µε ακόµα πιο επικίνδυνα ορυχεία, οι ελπίδες για τη διάσωση 11 παγιδευµένων ανθρακωρύχων όλο και λιγόστευαν.

Πρώτος έφτασε στην έρηµο Ατακάµα της Χιλής ο Χοσέ Ενρίκες, ο ανεπίσηµος ιερέας των ανδρών, αυτός που ηγήθηκε και της τελευταίας προσευχής πριν αρχίσουν να ανεβαίνουν µε τον «Φοίνικα» οι µεταλλωρύχοι στην επιφάνεια. Είπε πως ήθελε να δει από κοντά τον Καταυλισµό της Ελπίδας, την περιοχή πέριξ του ορυχείου που είχαν κάνει σπίτι τους επί 69 ηµέρες συγγενείς και φίλοι των παγιδευµένων. «Ηρθα να ελέγξω και το ερµάριό µου, µήπως ξέχασα πίσω τίποτα», πρόσθεσε αστειευόµενος. «Είναι πολύ όµορφη εµπειρία να βρισκόµαστε εδώ και να βλέπουµε πού έµεναν οι οικογένειές µας», δήλωσε από την πλευρά του ο Λουίς Ουρσούα, ο «καπετάνιος» που εγκατέλειψε τελευταίος το καταφύγιο.

Φτάνοντας στο ορυχείο, οι µεταλλωρύχοι πολιορκήθηκαν από τους δηµοσιογράφους, παρά την έκκληση που έχουν απευθύνει αρκετοί από αυτούς για περισσότερη διακριτικότητα και τα παράπονα για παραβίαση της ιδιωτικής τους σφαίρας. Πλήθος από δηµοσιογράφους περίµεναν έξω από τη σκηνή όπου ένας ευαγγελικός πάστορας και ένας καθολικός ιερέας χοροστάτησαν σε ευχαριστήρια δέηση. Η είσοδος δεν τους επιτράπηκε, άκουγαν όµως τους συµµετέχοντες στην τελετή να ψέλνουν δυνατά θρησκευτικούς ύµνους καθώς και τον εθνικό ύµνο της Χιλής.

Μόνον ένας από τους 33 άνδρες που συγκλόνισαν µε την περιπέτειά τους τον κόσµο ολόκληρο παρέµενε χθες στο νοσοκοµείο του Κοπιάπο. Πρόκειται για τον Βίκτορ Ζαµόρα, ο οποίος υποφέρει από προβλήµατα στα δόντια. Στο νοσοκοµείο βρισκόταν όµως µέχρι το βράδυ του Σαββάτου και ο «σόουµαν» Μάριο Σεπούλβεδα: ήταν ο τελευταίος που πήρε εξιτήριο προς έκπληξη πολλών. Σύµφωνα µε τους θεράποντες ιατρούς, εµφάνιζε συµπτώµατα µετατραυµατικού στρες. Ο ίδιος οµολόγησε πως κατακλύζεται από αντικρουόµενα συναισθήµατα σε συνέντευξη που παραχώρησε στην «Daily Μail», περιγράφοντας µε αρκετές λεπτοµέρειες τα όσα έζησαν οι 33 σε βάθος 625 µέτρων, ιδίως τις πρώτες 17 ηµέρες, πριν τους εντοπίσουν οι διασώστες. «Είµαι εκ φύσεως πειραχτήρι», δήλωσε µεταξύ άλλων ο Σεπούλβεδα. «Οταν οι άλλοι απελπίζονταν, πέταγα ένα αστείο να τους ανεβάσω. Ανέκαθεν ήµουν κλόουν, ήξερα ότι ήταν σηµαντικό να συνεχίσω τα αστεία, αν σταµατούσα θα τους απογοήτευα. Μερικές φορές, όµως, µου ήταν δύσκολο. Μιλάνε για τα δάκρυα του κλόουν. Αυτός ήµουν».

Ορκος σιωπής
Ο Σεπούλβεδα αρνήθηκε ότι σπάει τον «όρκο σιωπής» που φέρεται να έχουν δώσει οι 33 µεταλλωρύχοι, υποστήριξε πως «δεν προδίδει κανέναν» και ότι «υπάρχουν κάποια πράγµατα που θα έφερναν σε δύσκολη θέση τους νεώτερους», τα οποία δεν θα πει ποτέ. Οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους µεταλλωρύχους, πάντως, τηρούν λίγο – πολύ σιγήν ιχθύος όσον αφορά τις 69 ηµέρες που πέρασαν παγιδευµένοι, τροφοδοτούν µάλιστα και οι ίδιοι µε δηλώσεις τους εικασίες ότι φυλάνε την ιστορία τους για ένα βιβλίο, το οποίο θα βασιστεί στο ηµερολόγιο που κρατούσε επιµελώς στο καταφύγιο ο Βίκτορ Σεγκόβια.

ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΟΥ «ΚΛΟΟΥΝ»

«Οταν οι άλλοι απελπίζονταν έκανα αστεία για να τους ανεβάζω. Μερικές φορές όµως µου ήταν αδύνατο»

Αγώνας δρόµου για τον εντοπισµό 11 ανθρακωρύχων

ΒΟΗΘΕΙΑ ΓΙΑ τον εντοπισµό 11 παγιδευµένων ανθρακωρύχων σε ορυχείο της πόλης Γιουζού προσφέρθηκε χθες να στείλει στην Κίνα ο χιλιανός πρόεδρος, ο Σεµπαστιάν Πινιέρα, από το Λονδίνο – τον πρώτο σταθµό της ευρωπαϊκής περιοδείας που πραγµατοποιεί, κοµίζοντας πέτρες από το ορυχείο του Σαν Χοσέ για όλους τους ηγέτες που θα συναντήσει… «Αν µπορούµε να φανούµε χρήσιµοι, µπορούν να υπολογίζουν σε εµάς», δήλωσε. Ακόµα και οι ίδιοι οι κινέζοι διασώστες, εντούτοις, εκτιµούσαν πως υπήρχαν ελάχιστες πιθανότητες να βρεθούν οι 11 άνδρες ζωντανοί και σαφώς περισσότερες να πέθαναν από ασφυξία ή να θάφτηκαν κάτω από τόνους καρβουνόσκονης, όπως οι 26 συνάδελφοί τους που έχουν ήδη ανασυρθεί νεκροί από το Σάββατο, όταν σηµειώθηκε στο ορυχείο έκρηξη αερίων. Η Κίνα είναι διαβόητη για τα ελλιπή µέτρα ασφαλείας και τις άθλιες συνθήκες εργασίας στα ορυχεία της. Περίπου 2.600 άνθρωποι έχασαν πέρυσι τη ζωή τους σε ατυχήµατα σε ορυχεία, ενώ 515 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί από τις αρχές του χρόνου µόνο στα ανθρακωρυχεία της χώρας. Νεκροί έχουν ήδη βρεθεί και οι τρεις από τους τέσσερις µεταλλωρύχους που παγιδεύτηκαν την Παρασκευή εξαιτίας κατάρρευσης σε ορυχείο χρυσού του Ισηµερινού.