Sex and the City α λα ελληνικά;

Μακράν από το να είναι ακόµη ένα κακέκτυπο της αµερικανικής σειράς, οι «Κούκλες» του Μega επιχειρούν να αντιπαρατεθούν στη λαϊφστάιλ ρηχότητα των γυναικείων χαρακτήρων της αµερικανικής σειράς. Δείχνουν ότι πρόθεσή τους είναι να ξεδιπλώσουν τη γυναικεία πολυπλοκότητα, να αναδείξουν τις πλούσιες διαφορές των γυναικείων χαρακτήρων, αλλά και µια γυναικεία οµοιότητα, µια και µοναδική σε όλες τις συνθήκες, σε όλους τους τόπους, τη θυµατοποίηση.

Αφήνουµε την εισαγωγή περί του «µυστηρίου» του γυναικείου εγκεφάλου, που παραµένει αξεδιάλυτο και τις ατάκες των γυναικών που ακούγονται και υποτίθεται δίνουν πτυχές του δυσνόητου από τον κόσµο των ανδρών και αγχογόνου διαρκούς γυναικείου «αιτήµατος».

Ολα αυτά, γιατί συνδετικός κρίκος των τεσσάρων γυναικών είναι ένας γυναικολόγος µε ιδιότητες ψυχαναλυτή. Εδώ ίσως είναι και το µειονέκτηµα µιας σειράς που ενώ δείχνει να διαθέτει χαρακτηριστικά που αποδίδουν το βάθος των χαρακτήρων, τα αφυδατώνει στην προσπάθεια να τα στυλιζάρει σε εύπεπτες «συνταγές» κατανόησης του γυναικείου ζητήµατος.

Ας είναι. Οι τέσσερις γυναίκες είναι η Αννα που ζει σε χωριό έξω από τη Μεγαλόπολη και δεν αντέχει πια το τέλµα του γάµου, των σχέσεων, της ζωής της. Τυφλή «έξοδος» η φυγή. Στην πόλη.

Η Κορίνα που έχει καηµό τον γάµο, θύµα των κοινωνικών στερεότυπων, τρέµει τον χρόνο που περνάει χωρίς στεφάνι και τα σχόλια της γειτόνισσας του τύπου «άµα θέλει η γυναίκα µπορεί», τα ίδια που έχουν παγιδέψει γενιές ολόκληρες γυναικών να αποδείξουν όχι ότι µπορούν, αλλά κυρίως ότι θέλουν. Αποτέλεσµα; Η υστερία. Ο πανικός µπροστά στη µοναξιά. Φιγούρα κωµικοτραγική.

Η Μιµή, που κλείνει τα 40. Παντρεµένη, προδοµένη.

Η Λίνα Σακκά η τέταρτη της παρέας, ο άνδρας της ο Σπύρος (Θανάσης Ευθυµιάδης) την απατά, ακόµη και µε την αδελφή της.

Στα πλεονεκτήµατα της σειράς η υψηλή αισθητική των εικόνων και η σκηνοθεσία, τα κοντινά πλάνα που συλλαµβάνουν τις αντιδράσεις των προσώπων, οι µικρές σκηνές που αποδίδουν τις πικρές λεπτοµέρειες της γυναικείας ζωής στις τέσσερις διαφορετικές εκδοχές της. Βάζει τον πήχυ ψηλά η σειρά, όχι ως προς την αισθητική τόσο, όσο ως προς το βάθος µε το οποίο δείχνει ότι επιχειρεί να προσεγγίσει µια κατηγορία σύγχρονων γυναικών. Δύσκολο εγχείρηµα.


Ενα δισ. τηλεθεατές είδαν τη διάσωση

Ηταν µια µεγάλη στιγµή της ιστορίας και την παρακολούθησε live ολόκληρη η ανθρωπότητα.

Δικαίως έγινε πρώτο θέµα σε όλα τα δελτία ειδήσεων η διάσωση των 33 χιλιανών ανθρακωρύχων που την παρακολούθησαν – σύµφωνα µε εκτιµήσεις – ένα δισεκατοµµύριο τηλεθεατές σε όλον τον κόσµο.

Κατάφεραν να κρατηθούν στη ζωή δυο ολόκληρους µήνες σε 50 τετραγωνικά χώρο στα έγκατα της γης γιατί έµειναν ενωµένοι. Διασώθηκαν γιατί κατάφεραν να συνεργαστούν όλες οι ανθρώπινες δυνάµεις. Αυτήν τη φορά το µήνυµα του θεάµατος συµπύκνωνε όλες τις αξίες του ανθρώπινου πολιτισµού, έδινε νόηµα στην εξέλιξη της τεχνολογίας και της επιστήµης. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της τεχνολογίας της απευθείας µετάδοσης, που το παγκόσµιο κοινό ενώνεται στην κοινή παρακολούθηση ενός επιτεύγµατος που δίνει ελπίδα. Εστω και για µια στιγµή.

Στο δελτίο του Μega καταθέτει την προσωπική µαρτυρία του ο Σωτήρης Δανέζης που βρέθηκε και κατέγραψε τη διαδικασία των προσπαθειών να εγκατασταθεί ο µηχανισµός ανέλκυσης, αλλά και τις ανθρώπινες ιστορίες των εγκλωβισµένων. Στη ΝΕΤ, καλεσµένος των Αρβανίτη – Κατσίµη, ο πρόεδρος των ελλήνων ανθρακωρύχων καταθέτει την εµπειρία του και επιβεβαιώνει τη σηµασία της συνεργασίας και της πειθαρχίας των ανθρώπων που βγάζουν µεροκάµατο στις στοές κάτω από τη γη. Οι τηλεοπτικοί προβολείς δεν φωτίζουν µόνο εκείνο το σηµείο του πλανήτη που δίνεται η µάχη για την σωτηρία των 33 ανδρών, αλλά αίφνης και µια ολόκληρη κατηγορία εργαζόµενων που οι ζωές τους είναι εξαρτηµένες από τη δική τους πειθαρχία και συνεργασία, αλλά και από την ευσυνειδησία των εταιρειών στις οποίες εργάζονται.

n Στην Ελλάδα η διάσωση των χιλιανών µεταλλωρύχων ήταν το πρώτο θέµα σε όλα τα κανάλια. Από τα ξηµερώµατα οι ενηµερωτικές εκποµπές καθ’ όλη τη διάρκεια της ηµέρας µε µόνιµο παραθυράκι είχαν ζωντανή σύνδεση µε τη Χιλή, ενώ µεγάλο ενδιαφέρον έδειχναν κάθε 30 – 45 λεπτά που κάποιος µεταλλωρύχος έφτανε στην επιφάνεια µε τον «Φοίνικα» και έπεφτε στην αγκαλιά των δικών του ανθρώπων. Στα βραδινά δελτία ειδήσεων η επιχείρηση διάσωσης των 33 µεταλλωρύχων ήταν το κεντρικό θέµα µε ζωντανές συνδέσεις και δηλώσεις.