Πολιτισμός

Φοίβη Αθηναίου

Πάντα σεµνό και ταπεινό το  Βικάκι. Επιδιώκει τη δηµοσιότητα, είπατε; Απαπαπά. Δεν  κάνει τέτοια πράγµατα το Βικάκι. Μόνον που στέλνει παντού µε e-mail τις φωτογραφίες του γάµου της µε το  εξής µοναδικό, ασύγκριτο σηµείωµα (για ενηµέρωση, ντε):  «Αγαπητοί µου φίλοι, Η Κυριακή που µας πέρασε ήταν  µεγάλη ηµέρα για το Νίκο κι  εµένα και την ζήσαµε έτσι  ακριβώς όπως την ονειρευόµασταν, από την αρχή ως το  τέλος.  Αυτή την υπέροχη στιγµή τη  µοιραστήκαµε µε λίγους, δικούς µας κι αγαπηµένους ανθρώπους. Τώρα θέλω να µοιραστώ µαζί σας λίγες αναµνηστικές φωτογραφίες. Σας  ευχαριστώ όλους για το ενδιαφέρον, τις ευχές και την  αγάπη σας. Βίκυ Καγιά»...

Πάντα σεµνό και ταπεινό το Βικάκι. Επιδιώκει τη δηµοσιότητα, είπατε; Απαπαπά. Δεν κάνει τέτοια πράγµατα το Βικάκι. Μόνον που στέλνει παντού µε e-mail τις φωτογραφίες του γάµου της µε το εξής µοναδικό, ασύγκριτο σηµείωµα (για ενηµέρωση, ντε): «Αγαπητοί µου φίλοι, Η Κυριακή που µας πέρασε ήταν µεγάλη ηµέρα για το Νίκο κι εµένα και την ζήσαµε έτσι ακριβώς όπως την ονειρευόµασταν, από την αρχή ως το τέλος. Αυτή την υπέροχη στιγµή τη µοιραστήκαµε µε λίγους, δικούς µας κι αγαπηµένους ανθρώπους. Τώρα θέλω να µοιραστώ µαζί σας λίγες αναµνηστικές φωτογραφίες. Σας ευχαριστώ όλους για το ενδιαφέρον, τις ευχές και την αγάπη σας. Βίκυ Καγιά»...

Σχόλια
5 λεπτά

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβληµά σας η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!)
είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (µε ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδροµική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80 115 28 Αθήνα

Ονειρα είναι αυτά ή εφιάλτες;
Φοίβη

Για φαντάσου. Στην Ελλαδάρα του υπερδιογκωµένου δηµόσιου τοµέα που έφερε τα δηµοσιονοµικά υπερέξοδα και το δηµοσιονοµικό έλλειµµα, το οποίο µε τη σειρά του µας έφερε το ΔΝΤ και την τρόικα και εκείνα µας υποχρέωσαν σε µέτρα δραµατικά, κάποιοι ακόµη ονειρεύονται… Δηµόσιο και ξερό ψωµί.

Δικαίωµά τους, βεβαίως. Σάµπως κάποτε αν δεν είχες και πολλά να κάνεις, αν δεν ήξερες και πολλά και δεν είχες και πού να ακουµπήσεις, το Δηµόσιο δεν ήταν στα µέρη µας κάτι σαν… american dream;

Να ονειρεύονται λοιπόν να παραµείνουν στο Δηµόσιο όλοι αυτοί οι συµβασιούχοι που απέκλεισαν την Ακρόπολη, κάνοντας πάλι τη χώρα διεθνώς ρεζίλι για τα… ρεζιλίκια της µε το Δηµόσιο (αυτό αφορά και όλους εκείνους που τους προσελάµβαναν τόσα χρόνια µε ψηφοθηρικά και άλλα, ανάλογα κριτήρια).

Σαν να µην έχουν ακούσει τα άλλα ρεζιλίκια – που δεν είναι, φαίνεται, τόσο φωτογενή για τα ξένα πρακτορεία – για τα χρέη 12 δισ. ευρώ και το έλλειµµα 1,7 δισ. ευρώ σε έντεκα ΔΕΚΟ, που έδιναν µισθούς κατά µέσον όρο διπλάσιους από εκείνους των ταλαίπωρων ιδιωτικών υπαλλήλων.

Να ονειρεύονται, δικαίωµά τους. Αλλά δεν έχουν κάτι σε καλύτερο από το να «βολευτούν» σε ένα σύστηµα που στέλνει µια χώρα στα Τάρταρα;


Επιλεκτικές «διαµαρτυρίες»

Αγαπητή κυρία Αθηναίου µου, Εβλεπα όλους αυτούς τους κυρίους του Πάµε – Θάµε (πού πάµε, αλήθεια; – ίσια στον γκρεµό πάµε) που δεν το έχουν σε τίποτα να διαµαρτυρηθούν ακόµη και κλείνοντας δρόµους (η κοµµατική γραµµή να ‘ναι καλά) για την καταπάτηση των δικαιωµάτων των εργαζοµένων ή για τις απολύσεις, τους απλήρωτους, τους συµβασιούχους.

Και αναρωτιόµουν, βλέποντάς τους: Για όλους τους άλλους διαµαρτύρονται και κάνουν διαδηλώσεις και πορείες. Για τις καηµένες τις καθαρίστριες στον Δήµο Νίκαιας που είναι εννέα µήνες απλήρωτες και διαµαρτύρονταν δεν τους βρέθηκε τίποτα σε διαµαρτυρία ή έστω σε συµπαράσταση; Ή µήπως εκεί είναι «κόκκινοι», «δικοί τους» οι αρµόδιοι και δεν διαµαρτύρονται; Ελεος. Μας πήραν χαµπάρι…

Χρύσα Ανέστη, Νίκαια Πώς τολµάτε, αγαπητή Χρύσα;

Στους «κόκκινους» δήµους δεν υπάρχουν απλήρωτοι. Δεν υπάρχουν, είπαµε! Θέλετε η κοµµατική ηγεσία να σας κουνήσει απειλητικά το δάχτυλο, όπως γίνεται κάθε που τολµάει να βάλει κάποιος στο στόµα του τα οικονοµικά του κόµµατος – τα άλλα να τα ελέγξουν και να πληρώσουν, τον Περισσό µόνον µην αγγίξουν – ή αν τολµήσει να ψάξει πώς χτίστηκε το «Σπίτι» και µε ποια µεροκάµατα; Θέλετεεεεε;


Μύθοι, µύθοι, παραµύθι

Αγαπητή κ. Φοίβη, Σύµπτωµα του νεοελληνικού µαζοχισµού είναι η αρνητική µυθοµανία. Μύθος πρώτος: «Η χώρα πάει απ’ το κακό στο χειρότερο».

Η βασιλευόµενη δηµοκρατία, δεν πήγε στην προεδρευόµενη δηµοκρατία, αλλά στην απόλυτη µοναρχία!

Οι διαδοχικές στρατοκρατικές δικτατορίες (Πάγκαλος, Μεταξάς, χούντα) και η ενδιάµεση µίζερη δηµοκρατία µε τους φακέλους και τους πολιτικούς κρατούµενους και εξόριστους, δεν εδραιώθηκε στη µεταπολίτευση σε πρότυπη Δηµοκρατία; Δεν αποκαταστάθηκε η Εθνική Αντίσταση, που συκοφαντήθηκε σαν εθνική προδοσία από τους δωσίλογους;

Η υπανάπτυκτη Βαλκανική Ελλάδα δεν µπήκε στην ΟΝΕ, τον πυρήνα του ευρωπαϊκού ανεπτυγµένων χωρών;

Δεν καθιερώθηκε νοµοθετικά η ισοτιµία των δύο φύλων;

Δεν δηµιουργήθηκε το ΕΣΥ της δωρεάν περίθαλψης και η δωρεάν παιδεία µε τα ΑΕΙ και ΤΕΙ σ’ όλη τη χώρα;

Για την τρίτη ηλικία δεν έγιναν τα ΚΑΠΗ, η φροντίδα στο σπίτι, το ΕΚΑΣ, το ΑΣΕΠ δεν εξασφάλισε την αντικειµενικότητα στους διορισµούς;

Τα ΚΕΠ δεν ήταν χτύπηµα της γραφειοκρατίας;

Ο Συνήγορος του Πολίτη και οι άλλες ανεξάρτητες αρχές δεν προστατεύουν τους πολίτες από την αυθαιρεσία της κεντρικής εξουσίας;

Μύθος δεύτερος: «Ολοι οι πολιτικοί είναι ίδιοι».

Αφού η κοινωνία µας είναι ταξική, δεν είναι αντίθετα τα συµφέροντα των κοινωνικών οµάδων και εποµένως των εκλεγµένων εκπροσώπων της; Ο µύθος αυτός είναι επικίνδυνος, διότι ισοπέδωσε εκµεταλλευτές και εκµεταλλευόµενους, καταπιεστές και καταπιεζόµενους, πλούσιους και φτωχούς κ.ο.κ. Μύθος τρίτος: «Για όλες τις συµφορές φταίει ο “δικοµµατισµός”».

Τα καθεστώτα είναι ή αυταρχικά µονοκοµµατικά ή δηµοκρατικά πολυκοµµατικά. Δεν νοείται καθεστώς που απαγορεύει περισσότερα των δύο κοµµάτων.

Ο όρος είναι ψευδώνυµο του διπολισµού που εκπροσωπούν τα δύο κυβερνητικά κόµµατα. Και εφευρέθηκε από τους νοσταλγούς του µονοκοµµατισµού γιατί ντρέπονται να τα βάλουν µε τον πολυκοµµατισµό. Ετσι εξισώνουν τα δύο αντίπαλα κόµµατα σαν αντιλαϊκά εξίσου και επαίρονται σαν υπερασπιστές του λαού, τον οποίο υποβιβάζουν σε µονοψήφια µειοψηφία.

Καλή η ιδεολογική καθαρότητα, αλλά λίγη αριθµητική δεν βλάπτει. Θα πρέπει να περιµένουµε άλλον έναν αιώνα για τα ποσοστά, να γίνουν διψήφια;

Με εκτίµηση, Αρης Γιαννουλόπουλος Οπως γλαφυρά το έχει θέσει και ο Τζίµης Πανούσης, αγαπητέ Αρη, «Ζούµε δι’ αντιπροσώπου / µες στους µύθους του Αισώπου / φάτε τους…

/ Αριστερό µου παρελθόν παρ’ το χαµπάρι / το κοινοβούλιο µυρίζει Φρανς Τσαγγάρι / Είναι γραµµένο στου Διογένη, το πιθάρι / Εξω οι βάσεις του θανάτου απ’ τον Αρη».


Βρήκαµε νέο παιχνιδάκι

Αγαπητή Ρhoebe, Βρήκαµε νέο καναλικό παιχνίδι (που γίνεται διακαναλικό µε τις κουτσοµπολοεκποµπές να υπερθεµατίζουν) µε τη σχέση Λιάγκα – Σκορδά, που την πουλάνε όσο µπορούν. Εκείνος κάνει τον άντρα του σπιτιού, εκείνη τη δήθεν υποταγµένη που όµως κάνει και την ψιλοεπανάστασή της και έτσι πορεύονται… διαφηµιζόµενοι απ’ όσες εκποµπές είναι πρόθυµες να ασχοληθούν.

Δεν τους τα λέει καλά ο Λάκης Λαζόπουλος που έλεγε πως εκείνη «τη βάψανε ποιοτικιά αυτή να φύγει το πολύ ξανθό» κι εκείνος το παίζει «Σήκω – κάτσε, έτσι είναι ο άντρας! Είπαµε, η γυναίκα είναι σαν το πλακάκι, πρέπει να τη στρώσεις από νωρίς»;

Με εκτίµηση, Χρήστος Αναστασιάδης Να δείτε που κι αυτοί σε λίγο, αγαπητέ Χρήστο, σαν την Ελενίτσα την πρωινατζού θα αρχίσουν να διαµαρτύρονται πως «παραβιάζεται η ιδιωτικότητα του έγγαµου βίου τους» και πως τους «σκυλεύουν». Οταν δίνουν δικαιώµατα για σχόλια και διαφηµίζουν την εκποµπούλα τους είναι καλά. Οταν αρχίσουν τα σκούρα που δεν τους αρέσουν να βγαίνουν στη φόρα, σαν την Ελενίτσα την πρωινοκαφετζού θα προβάλλουν τα «δικαιώµατά» τους ως «άνθρωποι»…

Επόμενο άρθρο

Google news

Ακολουθήστε tanea.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Σχετικά άρθρα

Σχόλια
Σχολίασε εδώ
0 /50
0 /2000

Τα Νεότερα

  1. New York Post: Τριμερής συνάντηση Τραμπ, Σι, Πούτιν την Πέμπτη στην Κίνα
  2. Ομπράντοβιτς: «Ποτέ δε σταθώ στα τελευταία δευτερόλεπτα, αλλά σε όλα τα προηγούμενα»
  3. Τραγωδία στο Μπρούκλιν: Συγκλονίζουν οι μαρτυρίες των επιζώντων – Τα προειδοποιητικά σημάδια και το ιστορικό του εργοταξίου

Πιο Σχολιασμένα

Πιο Διαβασμένα

Cookies