[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Η έξοδος των 130 ή όταν θέλεις µπορείς

ΤΑ ΚΑΛΑ νέα, τόσο αναγκαία την περίοδο που διανύουµε, κάλυψαν την τραγικότητα. Οι νέες νοµοθετικές προβλέψεις για τον εξορθολογισµό της σωφρονιστικής πολιτικής και η ανάγκη για ειδήσεις που αφορούν πρωτοβουλίες υπέρ της άρσης των κοινωνικών αδικιών δεν άφησαν περιθώριο σχολιασµού µιας θλιβερής αλήθειας, άγνωστης στο ευρύ κοινό. Οτι στις φυλακές δεν κρατούνται µόνο οι εγκληµατίες ή οι παραβάτες του νόµου γενικότερα. Κρατούνται και κάποιοι άνθρωποι γιατί απλώς δεν έχουν να πληρώσουν στο Δηµόσιο τα έξοδα µιας δίκης! Η σκέψη και µόνο σε παγώνει. Να βρεθείς στη φυλακή – όχι για λόγους σωφρονισµού – αλλά έτσι… για να µάθεις.

Και άλλη φορά, όταν µπλέκεις µε δικαστήρια – έστω και άθελά σου – να ξέρεις τι σε περιµένει. Εκατόν τριάντα άνθρωποι ξεπληρώνουν αυτήν τη στιγµή ένα τέτοιο χρέος, κλεισµένοι σε ένα κελί, µε απρόβλεπτες συνέπειες για τη ζωή τους, τη δουλειά τους, την οικογένειά τους. Εκατόν τριάντα άνθρωποι κινδυνεύουν να µεταβληθούν σε εν δυνάµει εγκληµατίες όχι µόνο λόγω των κακών συναναστροφών της φυλακής. Αλλά κυρίως εξαιτίας του δικαιολογηµένου µίσους που φυσιολογικά θα αναπτύξουν κατά της συντεταγµένης πολιτείας η οποία – για την ευκολία της – περιορίζεται στον κολασµό των αδυνάµων. Για την αποσυµφόρηση των φυλακών έχουν καταβληθεί πολλές προσπάθειες.

Εχουν αποφυλακιστεί κρατούµενοι για µικροαδικήµατα, όπως και για σοβαρότερα εγκλήµατα. Κανείς άραγε δεν σκέφθηκε να κάνει και ένα… ψυχικό; Να βγάλει έξω ακίνδυνους ανθρώπους, το µόνο αµάρτηµα των οποίων ήταν η φτώχεια; Οι ρυθµίσεις του υπουργείου Δικαιοσύνης οι οποίες παράλληλα διευκολύνουν την αποφυλάκιση και όσων κρατουµένων δεν έχουν τη δυνατότητα να καταβάλουν άµεσα το αντίτιµο της ποινής τους συνιστούν πραγµατικά τοµή στη σωφρονιστική πολιτική. Ακόµη και αν κάποιες προκλήθηκαν ίσως λόγω της γενικευµένης αγωνίας για άµεση είσπραξη των οφειλοµένων στο Δηµόσιο, η… περαίωση στην προκειµένη περίπτωση έχει ανεκτίµητο όφελος για τον οφειλέτη. Την ελευθερία του. Ωστόσο το νοµοθέτηµα του κ. Καστανίδη περιλαµβάνει και µέτρα που δεν θα αποφέρουν χρήµα. Αποτιµώνται όµως σε αισθήµατα ανθρωπιάς προς τις αδύναµες οµάδες κρατουµένων, υποδεικνύοντας στο κράτος τον ρόλο του. Που δεν είναι το κυνήγι των αδυνάτων. Ας τα βάλει µε τους ισχυρούς. Υπάρχει πεδίον δόξης τεράστιο…