«Κάναµε ανθρώπινη τη γειτονιά µας»

Το 2008, ο καθένας χωριστά είπε: «Δεν πάει άλλο.
Πρώτο µέληµά µας, η γειτονιά». Οι φωνές τους όµως ενώθηκαν. Ο ένας βρήκε τον άλλο, µέσω γνωστών, από επισκέψεις πόρτα µε πόρτα. Αρχικά, επτά κάτοικοι και επαγγελµατίες του Μεταξουργείου ένωσαν τις δυνάµεις τους µε βασικό στόχο την αναβάθµιση της περιοχής Κεραµεικού – Μεταξουργείου αλλά και του βιοτικού τους επιπέδου.

Ο κύκλος των µελών διευρύνθηκε και σήµερα ολόκληρη η γειτονιά στηρίζει τις δράσεις της οµάδας Κεραµεικός – Μεταξουργείο Πρότυπη Γειτονιά.

«Ολα έγιναν µε έναν σκοπό. Τα πρώτα µέλη συναντηθήκαµε τυχαία. Αλλοι καθισµένοι στο καφενείο της γειτονιάς άκουγαν συζητήσεις της διπλανής παρέας γύρω από τα προβλήµατα της περιοχής και έπαιρναν µέρος. Αλλοι γνωρίστηκαν µε αφορµή το πρόβληµα στον δρόµο τους. Υπήρχε όµως κοινός παρονοµαστής:

η υποβάθµιση της περιοχής έπρεπε να σταµατήσει», λέει η Αλεξία Μυλωνά, που εργάζεται σε αυτή τη συνοικία και είναι από τα αρχικά µέλη της οµάδας, η οποία λειτουργεί όπως θα µπορούσε να λειτουργήσει σε µια οποιαδήποτε υποβαθµισµένη γειτονιά σε όλη την Ελλάδα. Στη συγκεκριµένη περιοχή, όπου κλοπές και διαρρήξεις αυτοκινήτων και σπιτιών σηµειώνονται καθηµερινά, όπου η διακίνηση και χρήση ναρκωτικών γίνεται κατά µήκος των πεζοδροµίων της, όπου τα παγκάκια είναι το «σπίτι» για δεκάδες αστέγους και όπου ο φόβος των πολιτών τους έχει κρατήσει στα σπίτια τους, η οµάδα κατοίκων αναλαµβάνει δράση. «Το ενθαρρυντικό είναι πως οι συµπολίτες µας ενεργοποιούνται όσο βλέπουν τις δράσεις και την κινητοποίηση των µελών της οµάδας. Το είδαµε µέσω του προγράµµατος της ανακύκλωσης: Αφήναµε στην είσοδο των πολυκατοικιών ένα φάκελο για τη δράση µας, µε τηλέφωνα επικοινωνίας. Ετσι, µας έµαθαν όλο και περισσότεροι», λέει η κ. Μυλωνά.

Πριν από τρία χρόνια η Αµαλία Ζέππου µε την οικογένειά της αγόρασαν σπίτι στο Μεταξουργείο. «Μέχρι να ολοκληρωθούν οι εργασίες στο σπίτι, άλλαξε ο χαρακτήρας της συνοικίας. Οπότε έπρεπε να αποφασίσουµε, ή θα κάναµε κάτι για να αλλάξουµε την κατάσταση ή θα τα µαζεύαµε να φύγουµε. Επιλέξαµε το πρώτο», λέει στα «ΝΕΑ» η κάτοικος, η οποία είχε και την αρχική ιδέα της πρότυπης γειτονιάς.

Πρασινίζουν τρία οικόπεδα. Με τσουγκράνες, φτυάρια, χώµα και φυτά θα προσπαθήσουν να αλλάξουν όψη σε τρία εγκαταλελειµµένα οικόπεδα στον Κεραµεικό τα µέλη της οµάδας, η οποία έχει προγραµµατίσει να… πρασινίσουν προσωρινά τους χώρους, φυτεύοντας γεράνια, παχύφυλλα, ιβίσκους, ακακίες, γαζίες και αµπαρόριζες. Η πρωτοβουλία της οµάδας να πρασινίσει τρία κενά οικόπεδα βρίσκει σύµφωνους τους περισσότερους κατοίκους της. «Θέλουµε να κάνουµε τους χώρους λειτουργικούς. Αυτό όµως που πρέπει να τονιστεί είναι πως αυτή η κίνηση είναι προσωρινή, καθώς αν ο ιδιοκτήτης θέλει να αλλάξει χρήση του οικοπέδου, µπορεί ανά πάσα στιγµή να το κάνει και εµείς απλώς θα µεταφέρουµε τα φυτά», µας λέει η κ. Μυλωνά. Είναι χαρακτηριστικό πως στη συγκεκριµένη περιοχή των 80 οικοδοµικών τετραγώνων, τα κενά οικόπεδα καταλαµβάνουν έκταση 35 στρεµµάτων. Το κατάστηµα µε τα βιολογικά προϊόντα που άνοιξε πριν από περίπου εννέα µήνες βρίσκεται στην οδό Κεραµεικού, απέναντι ακριβώς από το οικόπεδο που σήµερα µετατρέπεται σε παρκάκι. Η Βάγια Γεωργούλα µόλις έµαθε πως λίγα τετράγωνα πιο πάνω υπάρχει οµάδα που σχεδιάζει µε ποικίλους τρόπους να αναβαθµίσει το βιοτικό επίπεδο και σκοπεύει να αλλάξει, έστω και προσωρινά, όψη στον µέχρι πρότινος σκουπιδότοπο απέναντί της, αµέσως κινητοποίησε και τους πελάτες της. «Τους µάζεψα, τους ενηµέρωσα και κάπως έτσι ενεργοποιήθηκε αυτό το τµήµα της γειτονιάς. Αυτό το οικόπεδο ήταν ένας απέραντος σκουπιδότοπος _ 120 τόνοι σκουπίδια _ και σηµείο αναφοράς για παραβατικές συµπεριφορές. Ο κόσµος ήταν αγανακτισµένος. Πλέον, όλοι περιµένουµε να αποκτήσουµε τον δικό µας χώρο».

Δύο δρόµοι αλλάζουν όψη. Μια από τις πρώτες πρωτοβουλίες της οµάδας ήταν και η ποιοτική αναβάθµιση δύο οδών, της Κεραµεικού και της Σαλαµίνος. Γι’ αυτό και απευθύνθηκαν σε αρχιτεκτονικά γραφεία, τα οποία κατέθεσαν προτάσεις.

Η οδός Σαλαµίνος είναι µια µικρή κάθετος στην Πειραιώς µε ανύπαρκτο φωτισµό. Βασικός στόχος του αρχιτέκτονα Θωµά Δοξιάδη και των συνεργατών του ήταν να «ξαναστηθεί» η περιοχή για τους πεζούς και τους κατοίκους. «Σκοπός µας δεν ήταν να υιοθετήσουµε την απόλυτη λύση της πεζοδρόµησης, αλλά να προσπαθήσουµε να συνυπάρξει η ανάγκη του πεζού µε αυτή του αυτοκινήτου», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Δοξιάδης.