Ισπανική κουζίνα

Φερέρ ή Χιµένεθ; Εχουν κοινά σηµεία οι δύο προπονητές; Μέσα σε µία πενταετία η ΑΕΚ επενδύει ακόµη µία φορά στο ισπανικό µοντέλο ίσως όχι έχοντας στον νου τον Φερέρ, αλλά βλέποντας την επιτυχία (αποδοχή) του Βαλβέρδε στον Πειραιά.

Με τον Φερέρ, ο Χιµένεθ δεν έχει πολλά κοινά. Ο πρώην εκλεκτός του Ντέµη είχε το στυλ του… καθηγητή. Αυτό τον έκανε κάπως απόµακρο από τον κόσµο, τον Τύπο, τους παίκτες. Και στο τέλος, του δηµιούργησε προβλήµατα στο εσωτερικό µέτωπο, καθόσον ο µυστακοφόρος προπονητής δεν είχε το παραµικρό στήριγµα. Επιπλέον, έχοντας θητεύσει στην Μπαρτσελόνα, ο Φερέρ εµφάνιζε έναν τουπέ και έβλεπε τους άλλους αφ’ υψηλού. Το καλό του Ισπανού ήταν πως τον επέλεξαν για να εξελίξει την οµάδα, να µην την κάνει να παίζει αµυντικά α λα Σάντος και να δώσει σηµασία στους πιτσιρικάδες. Ο Χιµένεθ δεν είναι ακριβώς ίδια περίπτωση µε τον Φερέρ. Δεν αγνοεί τους οπαδούς ή τον «έξω κόσµο».

Για την ακρίβεια, γνωρίζει τι αναφέρει γι’ αυτόν ο Τύπος, παρατηρεί τις εξέδρες και φροντίζει να καλλιεργεί σχέσεις αγαστές µε τα αστέρια των αποδυτηρίων. Δεν αρέσκεται σε κόντρες. Ούτε εξωθεί την κατάσταση στα άκρα. Η ΑΕΚ µε τον Χιµένεθ αναζητεί έναν τεχνικό κοινής αποδοχής, ώστε να υπάρξει σύµπνοια στις κερκίδες. Το πέτυχε και θα έρθει η ηρεµία. Προσµένει καλή στάση από τον Τύπο και αντιµετώπιση α λα Βαλβέρδε. Ζητεί τακτική αφοσίωση και µολονότι όλοι υποστηρίζουν ως «αγκάθι» την εµµονή του Χιµένεθ στην άµυνα, µήπως αυτό επιθυµεί και ο Αδαµίδης; Μια καλύτερη αµυντική λειτουργία, παίκτες µε προσήλωση στους ρόλους και σαφέστατες θέσεις στο γήπεδο. Επιπλέον οργάνωση, σφιχτό παιχνίδι στη µεσαία γραµµή και «µεγάλωµα» των ταλέντων. Μπορεί να µη βγει ξανά Παπασταθόπουλος, όµως ακόµη και κάποιος να ξεπεταχθεί και να ενταχθεί στην πρώτη οµάδα σε τέτοιους δύσκολους καιρούς κέρδος θα είναι για την ΑΕΚ.