ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ «Ελεύθεροι»

Ο λόγος στους αναγνώστες Ο Λ. Παπαµερκουρίου, γραµµατέας αντιστασιακών Σύρου και νησιών Αιγαίου, γράφει:

«Στον σύγχρονο κόσµο νοµίζουµε ότι είµαστε ελεύθεροι άνθρωποι και κανείς δεν είναι δυνατό να µας υποδείξει πώς πρέπει να σκεπτόµαστε. Εχουµε όµως άγρια µεσάνυχτα. Τα σηµαντικότερα θέµατα που αφορούν τις ελευθερίες µας και την ίδια τη ζωή µας µάς τα αποκρύπτουν. Ποιοι µας τα αποκρύπτουν; Δυστυχώς µας τα αποκρύπτουν πρώτοι οι πολιτικοί µας.

Ισως είναι λάθος η έκφραση “µας τα αποκρύπτουν”. Αφού δεν τα γνωρίζουν, δεν είναι δυνατό να τα αποκρύπτουν. Επρεπε όµως να τα γνωρίζουν αυτά τα θέµατα τουλάχιστον οι πολιτικοί µας, τους οποίους πιστεύουµε και τους ψηφίζουµε.

Το σηµαντικότερο θέµα που αφορά τη ζωή µας και την οικονοµία της χώρας, όπως και όλων των χωρών, σε όλο τον κόσµο, είναι η συνέχιση των πολέµων. Νοµίζουµε ότι ζούµε σε έναν πολιτισµένο κόσµο ενώ ο “σύγχρονος” κόσµος είναι ακόµη βάρβαρος, όπως ήταν στην αρχαία εποχή.

Κανείς “µεγάλος” πολιτικός στον κόσµο δεν τολµάει να µας πει την αλήθεια για το θέµα των πολέµων. Να µας πει πως ο άνθρωπος είναι ακόµη βάρβαρος εφόσον συνεχίζει να κάνει πολέµους και συνεχίζει να εξοπλίζεται για πιθανούς πολέµους.

Να µας πει πώς είναι δυνατό να σταµατήσουν και οι εξοπλισµοί και οι πόλεµοι, εάν οι µεγάλες χώρες, που κυβερνούν τον πλανήτη, αλλάξουν νοοτροπία και αποφασίσουν να γίνουν κοινωνίες ανθρώπων.

Στις 19/9/59, ένας απλός εργάτης πήγε στον ΟΗΕ και πρότεινε να καταργηθούν οι στρατοί σε όλο τον κόσµο, σε όλα τα κράτη, και να υπάρχουν µόνο αστυνοµικές δυνάµεις µε ελαφρά όπλα για να τηρούν την τάξη. Οι ΗΠΑ, η ισχυρότερη και πλέον “ελεύθερη” χώρα του κόσµου, είπαν ένα µεγαλοπρεπές “όχι” στον εργάτη και η πλειονότητα των “ελεύθερων” κρατών του κόσµου ακολούθησε.

Η πρόταση του εργάτη στον δυτικό κόσµο, που τον κατευθύνουν οι ΗΠΑ, έχει αποσιωπηθεί, γιατί όλοι οι πολιτικοί, σε όλες τις χώρες, έχουν συµφέροντα όταν διατηρείται η κατάσταση µε τους εξοπλισµούς για τους πιθανούς πολέµους. Και, όπως φαίνεται, όλοι οι πνευµατικοί άνθρωποι, σε όλο τον κόσµο, συγγραφείς, καλλιτέχνες, άνθρωποι της µικρής και της µεγάλης οθόνης, είναι τόσο δεµένοι µε το παγκόσµιο καθεστώς που συνεχίζει τους πολέµους, ώστε είναι αδύνατο να σκεφτούν πως µπορεί να αλλάξει αυτό το βάρβαρο καθεστώς των εξοπλισµών».