Μια «Χαµένη Πιετά» στους καταρράκτες του Νιαγάρα

Ενας πρώην πιλότος που κατοικεί κοντά στους καταρράκτες του Νιαγάρα είναι ο κάτοχος της ηµιτελούς «Χαµένης Πιετά», του αριστουργήµατος που φέρεται να έχει φιλοτεχνήσει ο Μιχαήλ Αγγελος το 1545.

Ο Αντόνιο Φορτσελίνο, ιστορικός τέχνης και συντηρητής, που έχει ειδικευτεί στον µεγάλο δάσκαλο της Αναγέννησης, είπε ότι µόλις αντίκρυσε τον πίνακα (63Χ48 εκ.) τού κόπηκε η ανάσα από τη συγκίνηση. «Μονάχα µια ιδιοφυΐα θα µπορούσε να το έχει ζωγραφίσει» σχολίασε στους «Sundays Τimes». Από την ηµέρα που είδε για πρώτη φορά τον πίνακα (ύστερα από πρόσκληση που του έκανε ο αµερικανός κάτοχός του) δεν έπαψε να ερευνά το ιστορικό του στην Ευρώπη αλλά και το ίδιο το ζωγραφικό έργο, που είναι λάδι πάνω σε ένα πανό από έλατο.

«Είναι σίγουρα του Μιχαήλ Αγγελου και είµαι τυχερός που έχω βρει τα ντοκουµέντα για να το αποδείξω. Οι ακτίνες Χ που χρησιµοποιήσαµε είναι ένα κλειδί, γιατί δείχνουν τις µεταβολές στη γνώµη του ζωγράφου.

Μετακίνησε το πρόσωπο του Ιησού, κάλυψε µε πράσινο το έδαφος στα αριστερά της Παρθένου και άφησε ένα κοµµάτι ατέλειωτο κοντά στο δεξί της πόδι. Δεν µπορεί να είναι αντίγραφο» υποστηρίζει.

Σε ένα νέο βιβλίο που θα βγει στην Ιταλία µε τίτλο «La Ρieta Ρerduta» («Η Χαµένη Πιετά») ο Φορτσελίνο λέει ότι το έργο φιλοτεχνήθηκε από τον Μιχαήλ Αγγελο το 1545. Σε µια επιστολή που φυλάσσεται σε κρυφή βιβλιοθήκη στο Βατικανό αναφέρεται ότι ο καρδινάλιος Reginald Ρole, εξάδελφος του Ερρίκου Η’ και αρχιεπίσκοπος του Καντέρµπουρι, προσέφερε τον πίνακα στον ιταλό καρδινάλιο Ερκολε Γκονζάγκα. Οι επόµενοι κάτοχοι της «Πιετά» περιλαµβάνουν έναν πρώσο βαρόνο και έπειτα µια γερµανίδα βαρόνη η οποία δώρισε τον πίνακα στην κυρία που την πρόσεχε, τη Γερτρούδη Γιανγκ. Οταν η τελευταία πέθανε το 1905, ο πίνακας έµεινε στον κουνιάδο της, ο οποίος είναι ο προπάππους του τωρινού του κατόχου. «Οταν ήµασταν παιδιά», λέει ο κ. Μάρτιν _ στη δηµοσιότητα δόθηκε µόνο το µικρό του όνοµα _ «είχαµε τον πίνακα στο σαλόνι κι όταν οι γονείς µου αναφέρονταν σ’ αυτόν έλεγαν ο “πίνακας του Μike”, γιατί πίστευαν ότι είναι του Μιχαήλ Αγγελου. Μια φορά µάλιστα παίζαµε µε τον αδελφό µου και κατά λάθος τον ρίξαµε κάτω µε ένα µπαλάκι του τένις… Ευτυχώς δεν έπαθε τίποτα».