Ηρωας από το χωράφι

«Αγρότης έγγαµος σκοράρει». Ο λόγος για τον Φρανθίσκο Χαβίτο. Τον παίκτη που µε το γκολ του, το βράδυ της Κυριακής στο γήπεδο της Τούµπας, οδήγησε τον Αρη στην πρώτη του νίκη επί του ΠΑΟΚ µέσα στην έδρα του ύστερα από δώδεκα χρόνια. Ο 27χρονος µεσοεπιθετικός είναι γνωστός για το µόνιµο χαµόγελο στο πρόσωπο του και για την ταχύτητα και την ηρεµία του ακόµη και στις πιο δύσκολες στιγµές του αγώνα.

Δεν τον ξέρουµε όµως ως τον γόνο µιας φτωχής αγροτικής οικογένειας από το χωριό Μοραλέχα, στην επαρχία Εξτρεµαδούρα της Ισπανίας, ούτε για τη βοήθεια που προσέφερε στην οικογένειά του κάθε καλοκαίρι δουλεύοντας στα χωράφια πριν πάει στην Μπαρτσελόνα! Ο Φρανθίσκο έχει κάνει µια ισπανική κωµόπολη εννέα χιλιάδων κατοίκων φίλαθλη του Αρη. Μάλιστα το βράδυ του αγώνα µε την Ατλέτικο, όλοι παρακολουθούσαν την αναµέτρηση, κρατώντας κίτρινα κασκόλ. Η παρουσία του Χαβίτο στη σύνθεση των Κίτρινων, είναι ο ένας λόγος που όλοι στο Μοραλέχα υποστηρίζουν τον Αρη.

Τον άλλο λόγο µάς τον αποκάλυψε ο ίδιος ο ισπανός µεσοεπιθετικός: «Ο Σοάρεζ της Ατλέτικο κατάγεται από ένα διπλανό χωριό, µε το οποίο έχουµε µεγάλη κόντρα. Το γκολ που πέτυχα και η νίκη που πήραµε πανηγυρίστηκε διπλά στο Μοραλέχα».

Ο Χαβίτο άρχισε το ποδόσφαιρο όταν ήταν δώδεκα χρόνων. Μέχρι τότε έκανε στίβο. «Αρχισα µε δρόµους αντοχής τριών χιλιοµέτρων, αλλά οι προπονητές µου ήθελαν να µε κάνουν 100άρη.

Μου φάνηκε όµως πολύ βαρετός ο στίβος και έτσι πήγα στο ποδόσφαιρο» λέει ο ίδιος. Τον ίδιο δρόµο ακολούθησε και ο αδελφός του. Εκανε στίβο και µετά έπαιξε ποδόσφαιρο. «Μετά τον στρατό όµως σταµάτησε και τώρα αγωνίζεται ερασιτεχνικά στην οµάδα του χωριού».

Ο µεσοεπιθετικός του Αρη όταν ήταν 17 ετών αγωνίστηκε σε ένα τουρνουά µε τη µεικτή οµάδα της Εξτρεµαδούρα. Εκεί τον ανακάλυψαν οι σκάουτερ της Μπαρτσελόνα και τον πήραν στη Βαρκελώνη, όπου γνώρισε τον Λιονέλ Μέσι και τα άλλα παιδιά. Ενα όνειρό του έγινε πραγµατικότητα, όµως «οι δύο πρώτες εβδοµάδες ήταν πολύ δύσκολες. Από ένα χωριό βρέθηκα σε µια µεγάλη πόλη. Με στήριξε πολύ η οικογένειά µου» εξοµολογείται ο Χαβίτο και συνεχίζει: «Ο πατέρας µου είπε: “Πήγαινε και προσπάθησε να γίνεις ποδοσφαιριστής αφού αυτό είναι που θέλεις. Αν δεν σου αρέσει, να ξέρεις ότι εµείς θα σε περιµένουµε πάντα εδώ”». Ο Ισπανός µεσοεπιθετικός όµως, δεν ήταν µόνος του στη Βαρκελώνη. Είχε πάρει µαζί του και τη γειτονοπούλα του, την Ισαµπέλα, τον µεγάλο του έρωτα µε την οποία παντρεύτηκαν και έκαναν δύο κόρες.

Τη Σοφία (δύο ετών) και τη Ναΐα (οκτώ µηνών). «Η οικογένειά µου µου δίνει µεγάλη ευτυχία. Είναι η ζωή µου.

Σε αυτό οφείλεται το ότι αποδίδω καλό ποδόσφαιρο» λέει, ενώ όσον αφορά το αν του λείπει η ζωή στο χωριό, συµπληρώνει:

«Δεν µου λείπει, γιατί και εδώ στη Θεσσαλονίκη ζω µε τον ίδιο τρόπο. Πηγαίνω στην προπόνηση και την υπόλοιπη ηµέρα την περνάω µε την οικογένειά µου». Ο Χαβίτο, παρά το ότι ήρθε στη Θεσσαλονίκη πριν από πέντε χρόνια µαζί µε τον Κόκε, δεν ακολούθησε ποτέ τα νυχτοπερπατήµα- τα του συµπατριώ- τη του.

ΕΥΤΥΧΙΑ

«Η οικογένειά µου µού δίνει µεγάλη ευτυχία.
Είναι η ζωή µου.
Σε αυτό οφείλεται το ότι αποδίδω καλό ποδόσφαιρο»