Επιστροφή µε µιούζικαλ, ταινίες και σειρά ρούχων

Κάθε τόσο ένα νέο κινηµατογραφικό σχέδιο θέλει κάποια σταρ της οθόνης να ενσαρκώνει τον «τυφώνα Τζόπλιν». Σχέδια που δεν θα µείνουν για πολύ παγωµένα, καθώς τώρα ο µύθος της φαίνεται ότι έχει ζωντανέψει για τα καλά… Τώρα που συµπληρώθηκαν (ακριβώς χτες) 40 χρόνια από τον θάνατό της
Θα είναι η Πινκ ή η Εϊµι Ανταµς, η Ρενέ Ζελβέγκερ ή η Λίλι Τέιλορ ή κάποια άλλη; Κάθε τόσο, µια νέα ηθοποιός ή τραγουδίστρια µαθαίνουµε ότι θα ενσαρκώσει την Τζάνις Τζόπλιν στην οθόνη. Καµία σίγουρα ώς τώρα. Μέχρι τώρα είχαµε µόνον τη βασισµένη στον θρύλο Τζόπλιν ταινία «Τhe Rose» µε την Μπετ Μίντλερ.

Ο θηλυκός σίφουνας του ροκ στέλνει µηνύµατα σε µια εποχή που δεν έχει καινούργια είδωλα, αν δεν εννοεί κανείς «είδωλα» τις φιγούρες-φαντάσµατα που κυνηγάνε οι παπαράτσι. Αν ζητήσεις από κάποιον να σου πει ποια γυναίκα έχει στιγµατίσει το ροκ, το όνοµα της Τζάνις Τζόπλιν θα ακουστεί πρώτο _ το πολύ δεύτερο (γιατί ένα θηρίο δηµιουργικότητας όπως η Πάτι Σµιθ δεν µπαίνει εύκολα στην άκρη).

Η Τζόπλιν στο Γούντστοκ του ‘69 είναι εικόνα εµβληµατική.

Σηµείο αποκάλυψης. Ροκ κατακλυσµός.

Πώς κανείς, µετά το σοκ του θανάτου της από ναρκωτικά µόλις στα 27 της χρόνια, θα µπορούσε να διαχειριστεί όλη αυτή την ενέργεια που υπήρχε µέσα στα τραγούδια και τις εµφανίσεις της, αυτό που ήταν η Τζάνις Τζόπλιν; Φωνή και τυ φώνας πάνω στη σκηνή.

Οι δικοί της άνθρωποι, τα δυο της αδέλφια και οι µουσικοί µε τους οποίους έπαιζε µαζί είναι οι δυο βασικές πλευρές που χειρίζονται την περιουσία. Και τις πιο πολλές φορές στο παρελθόν βρέθηκαν αντιµέτωποι, πάνω στο ποιος θα είχε λόγο στις µουσικές και στα δικαιώµατά της. Συνεπώς, καθόλου εύκολο να συνεννοηθούν.

Τα αδέλφια της πρόσφατα προσέλαβαν έναν µάνατζερ ο οποίος θα διαχειρίζεται τον «θρύλο Τζόπλιν». Πώς θα µπορούσαν οι ίδιοι να το κάνουν, από τη στιγµή που η ψηφιακή εποχή, τα downloads, η τεχνολογία και όλες οι εφαρµογές της µουσικής έχουν αλλάξει το τοπίο πάρα πολύ από τότε που εκείνη τραγουδούσε «Down on me».

Ο Τζέφρι Τζάµπολ είναι αυτός που πήρε τη δουλειά (η εταιρεία του µάλιστα διαχειρίζεται και τις άλλες µεγάλες «κληρονοµιές του ροκ» – Τζιµ Μόρισον, Γκρέιαµ Πάρσονς κ.ά.). Οπως λέει στους «Νew Υork Τimes» ο κ. Τζάµπολ, «η εποχή της αγρανάπαυσης για την Τζόπλιν έχει τελειώσει».

Για µια καλή αρχή, το κοινό ας προετοιµάζεται για ένα ντοκιµαντέρ που θα βασίζεται σε σπάνιο υλικό που έχει εξασφαλίσει ο παραγωγός από τον road µάνατζερ Τζον Μπερν Κουκ. Αυτό µόνο; Οχι δα. Η επιχείρηση έχει µεγάλα σχέδια.

Ας ετοιµαζόµαστε για ένα µιούζικαλ, το «Οne night with Janis» που θα βγει σε περιοδεία σε όλο τον κόσµο µε τραγούδια της και, καλά να είµαστε, θα το δούµε και εδώ. Η Γκρέισλαντ (βλέπε επιχειρήσεις Ελβις Πρίσλεϊ) πρέπει επειγόντως να επιστρέψει µε καινούργια ιδέα. Η φήµη της Τζόπλιν, όπως φαίνεται, δεν εξαντλείται σε ένα διαφηµιστικό σποτ της Μερσέντες Μπενζ. Και πάλι, ο µάνατζερ (και η οικογένεια) καταφέρνουν και µπλοκάρουν τον Ντέιβ Γκετζ, ντράµερ της µπάντας, ώστε να µην κυκλοφορήσει ένα τραγούδι – το «Can’t be the only one _ στο οποίο εκείνη είχε πρόχειρα γράψει τους στίχους πάνω σε µια µελωδία που σχεδίαζε εκείνος στο πιάνο το 1968.

Το θέµα (έγραψαν οι «Νew Υork Τimes») έµεινε εκεί, µε τη δικαιολογία ότι ένα καινούργιο τραγούδι της Τζόπλιν δεν µπορεί να βγει έτσι απλά, χωρίς να γίνει ο σχετικός σαµατάς. Χρειάζεται µάρκετινγκ µε τα όλα του.

Στο µεταξύ, τα κορίτσια, οι νέες επίδοξες, κοµψές Τζάνις θα έχουν το είδωλό τους και στην ντουλάπα. Η Μade For Ρearl σειρά ρούχων και αξεσουάρ είναι έτοιµη να φορεθεί σύµφωνα µε το διαχρονικό σικ της τραγουδίστριας. Και σε αυτό το σηµείο έρχεται η Τζόπλιν πολύ πίσω από την Τζένιφερ Λόπεζ – και τη J. Lo σειρά της – στα καταστήµατα όλου του κόσµου. Το ροκ ακολουθεί το ραπ και τα σοφά διδάγµατα του Πι Ντίντι για το πώς µε τη µουσική µπορείς να πουλήσεις τα πάντα. Συγγνώµη, ρώτησαν τον µάνατζερ κ. Τζάµπολ, «πώς αποφασίζετε τι από Τζόπλιν θα βγάλετε στην αγορά;». Εχει απάντηση. «Ρωτάµε», λέει στους «Νew Υork Τimes», «τους εαυτούς µας αν αυτό (οτιδήποτε είναι αυτό) µπορεί να σταθεί δίπλα σε ένα Μonterey Ρop και σε ένα Βobby ΜcGee».

Υποκειµενική η κρίση. Αλλά ακόµη και τους φαν που πίνουν νερό στο όνοµά της δεν θα τους πείραζε καθόλου να πάρουν µια µικρή – ή µεγάλη – δόση από Τζάνις. Πάντα είναι καιρός. Η νοσταλγία µιας εποχής που είχε σχεδόν σε ίσες ποσότητες την αισιοδοξία και την καταστροφή, πουλάει όπως και να είναι.

Καταφύγιο στα µπλουζ

Στα µπλουζ και στη ροκ έβρισκε καταφύγιο η Τζάνις Τζόπλιν µεγαλώνοντας στο Πορτ Αρθουρ του Τέξας όπου είχε γεννηθεί. Στα 17 της χρόνια έφυγε και άρχισε να τραγουδάει στα µικρά κλαµπ του Χιούστον ώστε να εξασφαλίσει τα χρήµατα που χρειαζόταν για να πάει στην Καλιφόρνια.

Το 1965 είναι ήδη εκεί µε τα φολκ τραγούδια της αλλά χωρίς χρήµατα, οπότε αναγκάζεται να γυρίσει πίσω στο Τέξας. Επιστρέφει όµως στο Σαν Φρανσίσκο όταν µαθαίνει πως η µπάντα των Βig Βrother and the Ηolding Company χρειάζεται τραγουδίστρια. Μαζί µε αυτούς εµφανίζεται το 1967 στο Φεστιβάλ Μόντερεϊ. Σε λίγο θα γίνει σούπερ σταρ. Κάθε εµφάνισή της, ένας εκρηκτικός συνδυασµός ενέργειας και ευαισθησίας. Κερδίζει την προσοχή όλων και περιοδεύει συνέχεια. Αλκοόλ και ναρκωτικά όµως βρίσκουν πέρασµα και µπαίνουν για τα καλά στη ζωή της. Στις 4 Οκτωβρίου του ’70 τη βρίσκουν νεκρή στο δωµάτιό της στο ξενοδοχείο «Landmark» στο Χόλιγουντ. Το Χόλιγουντ συνεχίζει τις προσπάθειες για να φέρει τελικά στη µεγάλη οθόνη τη ζωή της. Δεν χρειάζεται καν επέτειο για να πάρει την αφορµή. Το όνοµά της αρκεί. Το «Κατά Τζάνις Τζόπλιν Ευαγγέλιο» µε τη Ζόε Ντισανέλ θα φτάσει, από ό,τι φαίνεται, πρώτο στην οθόνη.