Ο Γκότσεφ σκηνοθετεί Γκοντάρ

ΠΕΝΤΕ ΝΕΟΙ αποφασίζουν να ζήσουν σύμφωνα με τη μαρξιστική θεωρία μέσα σε ένα διαμέρισμα. Η Βερονίκ μελετάει φιλοσοφία, ο Γκιγιόμ είναι ηθοποιός, ο Ανρί εργάζεται στο Ινστιτούτο Οικονομικών Μελετών, ο Κιρίλοφ είναι ζωγράφος και η Ιβόν αντιπροσωπεύει την αγροτική τάξη. Πιστοί στο πνεύμα της κινεζικής Πολιτιστικής Επανάστασης, απορρίπτουν το κομμουνιστικό κόμμα, την αστική κουλτούρα και την τέχνη. Η «Κινέζα» του Ζαν Λικ Γκοντάρ γυρίστηκε το 1967 και θεωρήθηκε μια ταινία «προφητική» για το ξέσπασμα του Μάη, την ώρα μάλιστα που οι «μανδαρίνοι» της Σορβόννης παρέμεναν ανυποψίαστοι. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης θα αρνηθεί τα παράσημα. Εκτός από τη νεανική οργή, ενδιαφέρεται για την άβυσσο μεταξύ πολιτικής και ένοπλης δράσης, αλλά και τις νευρωσικές φαντασιώσεις των ανώριμων ηρώων του. Ο Ντιμίτερ Γκότσεφ επιστρέφει στην ταινία με τη σκηνική μεταφορά της Φολκσμπίνε το επόμενο διάστημα. Στη δική του εκδοχή οι ιδεαλιστές νέοι συγκρούονται με τους σύγχρονους εγωιστές της μεγάλης πόλης. Το άτομο αναζητάει τη θέση του στην ομάδα (ένας ηθοποιός τραγουδάει το «Νe me quitte pas» του Ζακ Μπρελ). Τελικά, η σκηνογραφία θυμίζει τη σχέση του ηθοποιού με τον- τόσο προσφιλή στον Γκότσεφ- χορό της αρχαίας τραγωδίας.