Πρόταση για ένα µέλλον χωρίς φτώχεια µε µία ιδέα από το παρελθόν

ΕΝΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ φόρος στις χρηµατοπιστωτικές συναλλαγές για να χρηµατοδοτηθεί ο αγώνας κατά της φτώχειας και για να επιτευχθούν οι στόχοι της χιλιετίας που έχει θέσει ο ΟΗΕ: από το βήµα του παγκόσµιου οργανισµού στη Νέα Υόρκη, ο γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί έφερε και πάλι στο προσκήνιο τον αποκαλούµενο «φόρο Τόµπιν».

«Γιατί να περιµένουµε; Γιατί δεν πρέπει να ζητήσουµε από τα χρηµατοπιστωτικά ιδρύµατα να συµµετάσχουν στην παγκόσµια σταθερότητα καταβάλλοντας ένα φόρο για κάθε συναλλαγή;», αναρωτήθηκε ο Σαρκοζί, που ήταν ένας από τους πρώτους που ανέβηκε στο βήµα. Ηταν και ο πρώτος που αποδέχθηκε την πρόκληση που απηύθυνε ο γενικός γραµµατέας του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν προς τα κράτη να χορηγήσουν περισσότερους πόρους για την καταπολέµηση της παγκόσµιας φτώχειας. Υποσχέθηκε πως µέσα στα επόµενα τρία χρόνια θα αυξήσει κατά 20% την ετήσια γαλλική συνεισφορά των 10 δισεκατοµµυρίων δολαρίων για τους φτωχούς του κόσµου. «Δεν έχουµε δικαίωµα να κάνουµε λιγότερα απ’ αυτά που αποφασίσαµε να κάνουµε», τόνισε ο Σαρκοζί απευθυνόµενος σε περισσότερους από 140 προέδρους, πρωθυπουργούς, πρίγκιπες και έναν βασιλιά κατά την έναρξη, τη Δευτέρα, της τριήµερης Συνόδου Κορυφής του ΟΗΕ για τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας.

Θλιβερός απολογισµός
Τα κράτη-µέλη του ΟΗΕ προχωρούν στον απολογισµό της προόδου που πραγµατοποιήθηκε στη δεκαετία που έχει περάσει αφότου υποσχέθηκαν να βάλουν τέλος στη φτώχεια στον κόσµο. Ο ΟΗΕ παραδέχεται πως, ακόµη κι αν ο κύριος στόχος να µειωθεί η ακραία φτώχεια κατά το ήµισυ ώς το 2015 επιτευχθεί µέσα στα επόµενα πέντε χρόνια – κάτι που δεν είναι πιθανό, αφού τα ανεπτυγµένα κράτη δεν έχουν εκπληρώσει τις δεσµεύσεις που ανέλαβαν –, σχεδόν ένα δισεκατοµµύριο άνθρωποι θα εξακολουθούν να ζουν µε λιγότερο από 1,25 δολάριο την ηµέρα.

Ο Σαρκοζί πρότεινε ουσιαστικά να θεσπίσει ο ΟΗΕ τον φόρο Τόµπιν, ο οποίος έχει πάρει το όνοµά του από τον Τζέιµς Τόµπιν, αµερικανό νοµπελίστα της Οικονοµίας (1981) που τον πρότεινε το 1972. Αν ο φόρος αυτός ήταν µόλις 0,1%, θα συγκεντρώνονταν κάθε χρόνο γύρω στα 166 δισεκατοµµύρια δολάρια, τα διπλάσια απ’ όσα υπολογίζεται ότι χρειάζονται ετησίως για να εξαλειφθεί η ακραία φτώχεια στον πλανήτη.