Νεκρολαγνεία
Ντελφίν Σεϊρίγκ, εύθραυστη σαν πορσελάνη
ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ άκρη του νήματος βρίσκονται η απόλυτη ελιτίστικη αισθητική και ο απόλυτος φορμαλισμός. Μία επανάληψη από το 1961, με τίτλο «L Αnne Dernie Α Μarienbad». Δηλαδή «Πέρυσι στο Μαρίενμπαντ» του Αλέν Ρενέ, από σενάριο του Αλέν Ρομπ Γκριγιέ (1922-2008) με πρωταγωνιστές την εύθραυστη Ντελφίν Σεϊρίγκ (1932-1990) και τον Τζόρτζιο Αλμπερτάτζι. Περί τίνος πρόκειται; Ατελείωτες ηχητικές (Voice off) και οπτικές περιγραφέςμαρμάρινες κολόνες και σκάλες, παχιά χαλιά, γιγαντιαίες σάλες, εκατοντάδες άδεια δωμάτια, καθρέφτες με σκαλιστή μπορντούρα και αχανείς κήποι με κουρεμένα, με την ψιλή, φυτά. Εικόνες σαν από τις Βερσαλλίες.
Σ΄ αυτές τις σάλες των χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων βρίσκονται δεκάδες κουστουμαρισμένοι αρσενικοί και κυρίες κάθε ηλικίας που φορούν μακριές τουαλέτες και ποζάρουν χωρίς μιλιά. Μέσα από αυτά τα «νεκρά» πρόσωπα, σ΄ αυτό το μεγαλοπρεπές, πανέμορφο μαυσωλείο, ένας άντρας και μια γυναίκα φλερτάρουν χωρίς να ολοκληρώνουν ούτε μισή αγκαλιά.
Τι θέλει να πει ο ποιητής; Οτι έφθασε το τέλος των ιστοριών, το τέλος του μυθιστορήματος, το τέλος των πρωτότυπων ιδεών; Πως από εδώ και πέρα μόνο η λεπτομερής περιγραφή της αισθητικής θα υφίσταται;
Να το δω;
Μόνο αν είσαι φανατικός σινεφίλ ή σπουδαστής Κινηματογραφικής Σχολής!














