Ελπίδες για τη Σακινέχ

Μόλις προχθές το Ιράν προκαλούσε τις ευρωπαϊκές χώρες να «αφήσουν τους δικούς τους δολοφόνους ελεύθερους». Η διεθνής κατακραυγή, όµως, φαίνεται ότι απέδωσε καρπούς: το ιρανικό καθεστώς ανακοίνωσε χθες την αναστολή της εκτέλεσης της Σακινέχ Μοχαµαντί Αστιανί διά λιθοβολισµού.

«Η ετυµηγορία που αφορά τις εξωσυζυγικές σχέσεις (…) επανεξετάζεται». Με αυτή τη δήλωση γνωστοποίησε χθες ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν την αναστολή της εκτέλεσης της ποινής της 43χρονης Ιρανής, µητέρας δύο παιδιών, η οποία έχει καταδικαστεί σε θάνατο διά λιθοβολισµού µε την κατηγορία της µοιχείας. Η εξέλιξη αυτή προσφέρει µια µικρή ανακούφιση στους οικείους της Σακινέχ, η οποία κρατείται σε απάνθρωπες συνθήκες στις φυλακές της Ταυρίδας, καθώς ο γιος της και ο δικηγόρος της εξέφραζαν φόβους ότι το ιρανικό καθεστώς θα προχωρούσε στην εκτέλεση της ποινής αύριο, αµέσως µετά το τέλος του Ραµαζανίου. Στην τηλεφωνική συνέντευξη που παραχώρησε στην κρατική τηλεόραση, ο υπουργός Εξωτερικών Ραµίν Μεχµανπαράστ υποστήριξε επίσης ότι η υπόθεση της Σακινέχ είναι «σαν όλες τις άλλες υποθέσεις στις άλλες χώρες». Είναι µια άποψη που δύσκολα θα µπορούσε να συµµεριστεί κάποιος στον υπόλοιπο κόσµο.

Το Ευρωκοινοβούλιο
Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μπαρόζο χαρακτήρισε χθες την εκτέλεση διά λιθοβολισµού «βαρβαρότητα που δεν περιγράφεται µε λόγια», ενώ το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέφρασε οµόφωνα την υποστήριξή του στη Σακινέχ καταγγέλλοντας παράλληλα την «απάνθρωπη πρακτική µιας άλλης εποχής». Το Ευρωκοινοβούλιο τροποποίησε την ηµερήσια διάταξή του για να συζητήσει το θέµα. Στη διάρκεια της συνεδρίασης, πολλοί ευρωβουλευτές φορούσαν κοντοµάνικα µπλουζάκια µε τη φράση «Σώστε τη Σακινέχ». Στη συνέχεια, οι ευρωβουλευτές πήραν απόφαση υπέρ της 43χρονης Ιρανής µε 658 ψήφους υπέρ και µία κατά. Οπως έγινε γνωστό αµέσως µετά την ανακοίνωση του αποτελέσµατος, η µία ψήφος ήταν προϊόν λάθους. Η σαρία
Βάσει του νόµου της σαρίας που ισχύει στο Ιράν από την ισλαµική επανάσταση του 1979, η µοιχεία είναι το µοναδικό «αδίκηµα» που τιµωρείται µε θάνατο διά λιθοβολισµού. Η δολοφονία τιµωρείται µε απαγχονισµό. Με την ποινή του θανάτου τιµωρούνται επίσης ο βιασµός, η ένοπλη ληστεία, η αποκήρυξη της θρησκείας και το εµπόριο ναρκωτικών.

Πέρα από την κατηγορία των εξωσυζυγικών σχέσεων, η Σακινέχ κατηγορείται και για συνέργεια στη δολοφονία του συζύγου της. Ακόµη και αν αποµακρύνεται το ενδεχόµενο του λιθοβολισµού, η 43χρονη γυναίκα κινδυνεύει να οδηγηθεί στην αγχόνη ή να καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη. «Αυτή η υπόθεση δεν µπορεί να κλείσει όσο η Σακινέχ παραµένει φυλακισµένη», δήλωσε στη γαλλική τηλεόραση ο Καρίµ Λαχιντγί, πρόεδρος της Ενωσης για την Υπεράσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωµάτων, ιρανικής οργάνωσης που για ευνόητους λόγους εδρεύει στο Παρίσι.

ΔΥΟ ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ

Η 43χρονη γυναίκα κινδυνεύει να οδηγηθεί στην αγχόνη για τον φόνο του συζύγου της

Και ο Κάστρο εναντίον του Αχµαντινετζάντ

ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ τον σύµµαχο που θα µπορούσε να ελπίζει ότι θα έβρισκε στο πρόσωπο του Φιντέλ Κάστρο χάνει ο Μαχµούντ Αχµαντινετζάντ. Σε συνέντευξη που παραχώρησε σε δηµοσιογράφο του αµερικανικού περιοδικού «Αtlantic», ο ιστορικός ηγέτης της Κούβας καταδίκασε τις αντισηµιτικές κορόνες του ιρανού προέδρου, τον οποίο κάλεσε παράλληλα να εγκαταλείψει τις πυρηνικές του φιλοδοξίες. Σύµφωνα µε τον αµερικανό δηµοσιογράφο Τζέφρι Γκόλντµπεργκ που πήρε τη συνέντευξη, ο Κάστρο επέκρινε τον Αχµαντινετζάντ για το γεγονός ότι αρνείται το Ολοκαύτωµα και υποστήριξε ότι το Ιράν θα µπορούσε να προωθήσει την υπόθεση της ειρήνης «αναγνωρίζοντας τη “µοναδική” ιστορία του αντισηµιτισµού και προσπαθώντας να κατανοήσει τον λόγο για τον οποίο οι Ισραηλινοί φοβούνται τόσο πολύ για την ύπαρξή τους». Ο πρώην πρόεδρος της Κούβας, επικριτικός και ο ίδιος κατά το παρελθόν απέναντι στο Ισραήλ, φέρεται ακόµη να δήλωσε ότι «κανένας δεν έχει συκοφαντηθεί περισσότερο από τους Εβραίους, θα έλεγα πολύ περισσότερο και από τους µουσουλµάνους».