[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Ονειρα ιλουστρασιόν

Πόσο χρόνο παίρνει για να ξεφυλλίσει κανείς ένα διαφηµιστικό µε έπιπλα και αντικείµενα για το σπίτι; Τόσος είναι και ο χρόνος ονειροπόλησης µιας ζωής ιλουστρασιόν. Σε έναν κόσµο όπου όλα είναι στη θέση τους, η ρουτίνα γίνεται απολαυστικά όµορφη, η άσπρη πολυθρόνα δεν λεκιάζει ποτέ και το σπίτι είναι µια παραδεισένια «φωλιά». Στη διαφηµιστική dreamland οι άνθρωποι έχουν ηµέρες στη διάθεσή τους για να βουλιάξουν στον καναπέ τους. Να ρίξουν έναν υπνάκο στις µαξιλάρες τους, χωρίς προβληµατισµούς και έγνοιες, και να «χουχουλιάσουν» στις µάλλινες καρό κουβερτούλες µε τα κρόσσια (από αυτές που πρόσφατα διαπίστωσα σε πολυκατάστηµα πως µπορεί να κοστίζουν ακόµη και 600 ευρώ!!!).

Σε αυτό τον γυαλιστερό κόσµο, η κουζίνα µε τα άσπρα πορτάκια δεν φθείρεται ποτέ και οι γρατσουνιές (απλά) δεν υπάρχουν. Η µητέρα βασιλεύει στο κέντρο του ονείρου. Ο χρόνος δεν την απασχολεί. Χαµογελά, κάνοντας αρµονικές κινήσεις, όπως επιτάσσουν οι κανόνες της δηµιουργικής µαγειρικής. Τα µικρά γύρω της κουβαλάνε κατσαρόλες, ζωγραφίζουν στο τραπέζι, φτιάχνουν κέικ στο πάτωµα (χωρίς να πασαλείβουν τον κόσµο όλο µε αλεύρι).

Η οικογενειακή θαλπωρή στο «mute» – όπου οι γκρίνιες, τα κλάµατα, οι συζητήσεις για τους απλήρωτους λογαριασµούς δεν ακούγονται – ολοκληρώνεται µε τον πατέρα, ο οποίος στην επόµενη σελίδα ταΐζει µε την υποµονή ζωγραφισµένη στο πρόσωπό του το µωρό.

Σε αυτές τις εικόνες τίποτα δεν παραπέµπει στην καθηµερινή ακαταστασία των «άλλων» ανθρώπων που κυνηγάνε τον χρόνο και εκείνος πάντα τους ξεφεύγει µέσα από τα χέρια, που προσπαθούν να αποφύγουν χωρίς επιτυχία τα προβλήµατα.

Ακόµη και η βιβλιοθήκη, που στα ράφια της δεν έχει µείνει χώρος ελεύθερος για να χωρέσει έστω µία κόλλα χαρτί, όλα δείχνουν τακτοποιηµένα (ή έστω επιµελώς ατηµέλητα – αλλά πάντα τόσο όµορφα).

Σε αυτή τη «σφαίρα φαντασίας» όλα είναι «piece of cake» – αυτοκαθαριζόµενα, ευχάριστα, ξεκούραστα ή «γλυκά» κουραστικά, ήσυχα, καινούργια, προσιτά, δικαιωµατικά δικά τους!

Στις ιλουστρασιόν σελίδες τα σχόλια είναι περιττά – ποιος επιθυµεί να χαλάσει το ταξίδι στο όνειρο – και η τελειότητα σαν ζύµη που φουσκώνει….