[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Κοιµήθηκε, πέθανε ή τα κακάρωσε;

Είχα σκοπό να εγκαινιάσω τη σεζόν µε κάτι ευοίωνο αλλά µπλέχτηκα σε ένα διαδικτυακό ντιµπέιτ και ιδού. Με αφορµή την αποδηµία του Αυγουστίνου Καντιώτη η οποία παρουσιάστηκε από τις εφηµερίδες µε τίτλους όπως «έφυγε» ή «κοιµήθηκε», οι φίλοι µου έθεσαν ξανά το θέµα της κυριολεξίας και εγώ του ευφηµισµού. Προσωπικά δεν θα µε πείραζε καθόλου να έβλεπα και κανένα µονόστηλο του τύπου «τα τίναξε» ή «τα κακάρωσε» αντί για τα γνωστά δηµοσιογραφικά κλισέ, η παρηγορητική λειτουργία και το χιούµορ της γλώσσας µε υποχρεώνουν πάντως να διαφωνήσω µαζί τους οριζοντίως και καθέτως.

Κι επειδή ξέρω πόσο διαβασµένοι είναι, τους παραπέµπω στον διεθνή όρο cimetiere και cemetery αλλά και στην υπέρκοµψη διατύπωση του Γεωργίου Βιζυηνού, εκεί που ο πιτσιρικάς πληροφορείται ότι «ο παππούς παλεύει µε τον άγγελο» στο «Μόνον της ζωής του ταξείδιον». Από την προσωπική µου γραµµατολογία τούς χαρίζω επίσης κάτι που µου άφησε ο δικός µου παππούς. Συνόδευε πάντα τα µαντάτα για τους φίλους του µε τη φράση «τρίφτηκε» ή «πολεµάει να τριφτεί» παροµοιάζοντας τη ζωή σαν ένα ρούχο που όταν παλιώσει καλό είναι να φεύγει από την ντουλάπα. Κάπως έτσι έπαθα µεγάλη εµµονή µε το τεράστιο τουίντ παλτό του, το µόνο από τα υπάρχοντά του που διεκδίκησα και πήρα.

Οσο για τον τροµερό Αυγουστίνο Καντιώτη της χούντας και της Μεταπολίτευσης, τι φοβάστε βρε κουτά; Είτε είδε τα ραπανάκια ανάποδα, είτε τα τσέρδωσε, είτε έφυγε, είτε «εκοιµήθη», δεν έχει πάντως την παραµικρή πιθανότητα να ξαναροχαλίσει. Κι αυτό είναι η πάσα αλήθεια.