[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Θα ξεσπάσουν… βεντέτες

Αυτά τα αντικαπνιστικά µέτρα, τσατάλια έχουν κάνει τα νεύρα των καπνιστών. Εκεί που πάω να ανάψω το τσιγαράκι µου, και πριν προλάβω να νιώσω την πρώτη µικρή δόση νικοτίνης, ακούω του διπλανού µου τα «αααχ» και τα «βαααχ».

«Ενα 24ωρο και µετά τι;», µονολογεί… Κοιτάει το τσιγάρο να καίγεται στο χέρι του και σκέφτεται πως είναι ένα από τα τελευταία που καπνίζει ελεύθερος!

Λίγο παρακάτω, µια παρέα γελάει. Πλάθουν σενάρια – ίσως όχι και τόσο µακριά από τη µελλοντική πραγµατικότητα: σκέψου, λένε, να επιχειρήσει ο ελεγκτής να επιβάλλει το γράµµα του νόµου σε θαµώνες καφενείου στην περιφέρεια. «Με τις µαγκούρες θα τον κυνηγάνε», σκέφτονται και σκάνε στα γέλια.

Στο µυαλό µου έρχονται οι αµίµητες γκριµάτσες του Διονύση Παπαγιαννόπουλου. Τον φαντάζοµαι συνοφρυωµένο µε τη µαγκούρα στο χέρι να φωνάζει «πες του να κάτσει φρόνιµα γιατί θα πέσει βούρδουλας» και άθελα µου χαµογελώ.

Μετά τα γέλια, ακολουθούν και άλλες µυθοπλαστικές ιστορίες βγαλµένες, λες, από ελληνική ταινία: τώρα έχουν µεταφερθεί στην Κρήτη. Εκεί όπου θα ξεσπάσουν βεντέτες ανάµεσα στους καπνιστές και στους αντικαπνιστές. Σαν να λέµε οι Φουρτουνάκηδες και οι Βροντάκηδες.

Τέρµα η πλάκα – η καλή διάθεση πέφτει απότοµα από τις φωνές ενός κυρίου. «Τι χαχανίζετε;», τους λέει. «Δεν µας φτάνει η αύξηση του ΦΠΑ, ούτε το ψαλίδι στους µισθούς µας, τώρα θα µας βάλουν χέρι και στο τσιγάρο»!

Σύντοµα, οι θαµώνες της καφετέριας συνασπίζουν την καπνιστική τους διάθεση. Η συζήτηση στρέφεται στην αναµενόµενη αύξηση της κατάθλιψης.

Στο σηµείο όπου πλέον έχουν πειστεί πως η µόνη λύση είναι τα αντικαταθλιπτικά (και έχουν αποδεχτεί τη µοίρα τους), η αντικαπνίστρια µε ύφος επικριτικό (βλέπε το ύφος της µητέρας που έχει απογοητευτεί από τη συµπεριφορά του παιδιού της)

κουνάει το κεφάλι της όλο αηδία. «Να σας το κόψουνε να ησυχάσουµε», τους λέει µε το βλέµµα καρφωµένο στα τασάκια – βουνά από γόπες.

Δύσκολοι καιροί για θεριακλήδες…