30 χρόνια στο κουρμπέτι: ο Κέιβ για τον Κέιβ ως αφηγητή/ παραμυθά

Ο αυστραλός ροκ σταρ είχε την τιμητική του στο πιο πρόσφατο τεύχος του έγκυρου μουσικού περιοδικού «Uncut», το οποίο του χάρισε εκτός από το εξώφυλλο και μια εορταστική ρετροσπεκτίβα του έργου του από τις αρχές της δεκαετίας του ΄80 ώς σήμερα. Το εισαγωγικό σημείωμα του αφιερώματος το υπογράφει ο ίδιος και σ΄ αυτό περιγράφει συνοπτικά την προσέγγιση του στην τεχνική της αφήγησης (Ο Κέιβ έχει γράψει δύο νουβέλες και δύο σενάρια): «Οσο μπορώ να θυμηθώ, έβρισκα πολύ συναρπαστική την αφήγηση μιας ιστορίας, και τελικά αυτή η διαδικασία κατέληξε να γίνει ο απόλυτος τρόπος σκέψης μου όποτε κάθομαι να γράψω ένα τραγούδι. Προσπαθώ να κάνω τα τραγούδια να λειτουργούν στη σελίδα- δε γράφω τραγούδια μ΄ ένα μουσικό όργανο. Το πιάνο ή η κιθάρα έρχονται μετά. Οταν μπλέκεσαι στα πλοκάμια της γλώσσας, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να εξαφανιστείς, και είναι πάντα απελευθερωτικό να μπορείς να ξεφύγεις, να καταφέρεις να πιαστείς από κάτι που είναι βασικό, από καρδιάς. Πάντα επιστρέφω στα μπλουζ- ειδικά στον Τζον Λι Χούκερ. Πιστεύω ότι όταν δημιουργείς κάτι, νομίζεις πραγματικά ότι έχεις κάνει το σημαντικότερο πράγμα στον κόσμο. Κατόπιν κυκλοφορεί ο δίσκος και συνειδητοποιείς ότι είναι απλά άλλος ένας δίσκος, γεγονός που σε κάνει να θες να το βάλεις στα πόδια, να κρυφτείς και να δημιουργήσεις από την αρχή το σημαντικό έργο που θα αλλάξει τον κόσμο. Δεκαπέντε άλμπουμ μετά, προσπαθώ ακόμα…».