Συµπιέζουν (ξανά) τον Σαίξπηρ σε µια χρονιά επαναλήψεων

Επανέρχεται για έκτη φορά η δοκιµασµένη και επιτυχηµένη συνταγή της σύµπτυξης 37 έργων του βάρδου σε µία… ώρα
Σεζόν των επαναλήψεων θα µπορούσαµε να χαρακτηρίσουµε το φετινό θεατρικό φθινόπωρο µε πολλούς θιάσους να επαναλαµβάνουν τις περσινές τους παραγωγές. Η δύσκολη οικονοµική συγκυρία όµως φέρνει στην επιφάνεια και παλιότερες δοκιµασµένες… συνταγές: «Ολόκληρος ο Σαίξπηρ σε µια ώρα». Σας λέει κάτι ο τίτλος;

Η κωµωδία των Ανταµ Λονγκ, Τζες Ουίνφιλντ και Ντάνιελ Σίγκερ (γραµµένη το 1987) που είχε παιχτεί σε µετάφραση, διασκευή και σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη, στον Εξώστη του «Αµόρε», από το «Θέατρο του Νότου» το 1994, επανέρχεται από τη γνωστή παρέα των «Ολόκληρος ο Σαίξπηρ σε µια ώρα» αυτήν τη φορά – και πάλι µε τη σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη – στο θέατρο «Ροές», στο Γκάζι.

Από εκείνη την πρώτη φορά, η παράσταση επαναλήφθηκε µε [-946 κάποιες αλλαγές στους ρόλους στα θέατρα «Δανδουλάκη», «Ηβη», «Κιβωτός» – στο «Κιβωτός» είχε την ίδια διανοµή ρόλωνµε [-4938 την τωρινή – και στο «Πόρτα» το 2006 – 2007, για να παιχτεί τώρα στις «Ροές» έκτη φορά µέσα σε 16 χρόνια. Και δεν µένουµε εδώ. Απ’ ό,τι φαίνεται το φιλοθέαµον κοινό είναι και φιλοµαθές (όλος ο Σαίξπηρ σε µια ώρα, να τελειώνουµε) γι’ αυτό και το έργο ανέβηκε στην ίδια µετάφραση και σκηνοθεσία του Γιώργου Μουαΐµη στην Κύπρο, τη σεζόν 2006 – 2007, αλλά και από το ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας σε σκηνοθεσία Ακη Μητσούλη (2008-2009).

Πώς δικαιολογούν την επιλογή τους οι τέσσερις των «Ροών»; Τo επιχείρηµά τους είναι το ίδιο εδώ και 16 χρόνια: «Πριν από αυτήν την παράσταση», λένε, «για να πείτε πως έχετε δει Σαίξπηρ θα έπρεπε να πάτε στο θέατρο 37 φορές, κάτι εντελώς αντιοικονοµικό για την περίοδο λιτότητας που διανύουµε. Τώρα, µε ένα εισιτήριο σας δίνεται η ευκαιρία να µαλώνετε µε πραγµατικά επιχειρήµατα για το αν ο Ρωµαίος και η Ιουλιέτα θα είχαν µέλλον σαν ζευγάρι, για το αν ο Αµλετ ήταν όντως αναβλητικός ή για το ποιον έλληνα πολιτικό σας θυµίζει ο Ριχάρδος Γ’». Οι άγγλοι συγγραφείς ξέροντας ότι το θεατρόφιλο αγγλικό κοινό είναι εξοικειωµένο, αν όχι µε όλο το έργο, τουλάχιστον µε τα περισσότερα από τα αριστουργήµατα του µεγάλου ελισαβετιανού ποιητή έγραψαν ένα παιγνιώδες έργο θεάτρου µέσα στο θέατρο. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα σκηνικό παιχνίδι που εξαρτάται από το ταλέντο και την ευρηµατικότητα του σκηνοθέτη, αλλά και την καταλυτική δύναµη των ηθοποιών.

Η παράσταση ανεβαίνει σε µετάφραση – σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη, σκηνικά Αναστασίας Αρσένη και µουσική επιµέλεια Κώστα Σουρβάνου. Παίζουν: Ακης Σακελλαρίου, Ναταλία Δραγούµη, Γεράσιµος Γεννατάς, Αντώνης Λουδάρος.

ΙΝFΟ

Η πρεµιέρα έχει οριστεί για τις 12 Νοεµβρίου στο θέατρο «Ροές» (Ιάκχου 16, Γκάζι).

«Φτάνει! Οχι άλλο»

Η ίδια τετράδα είχε δοκιµαστεί τα προηγούµενα χρόνια… Και µας προειδοποιεί: το έργο είναι ακατάλληλο για όσους τρέφουν παθολογική λατρεία στον Σαίξπηρ. «Επίσης, καλό είναι να το αποφεύγουν άνθρωποι υπερσοβαροί. Είναι η παράσταση για την οποία οι κριτικοί όλου του κόσµου ανέκραξαν οµόφωνα «µια απίστευτη βλακεία!» αλλά το κοινό αγκαλιάζει πάντα µε αγάπη και στοργή. Τουλάχιστον στην αρχή. Στο τέλος φωνάζουνε κι αυτοί: «Σας παρακαλούµε, φτάνει! Οχι άλλο».