Τα φετίχ της παραλίας

Τo παρεό
Και τώρα τα κορίτσια, πασών των ηλικιών και πασών των κιλών, θα παίξουν «τις γυναίκες από την Ταϊτή». Τα τελευταία χρόνια οι ελληνικές παραλίες έχουν γεμίσει με φιγούρες του Γκογκέν. Λιγότερο εξωτικές βέβαια και με περισσότερη κυτταρίτιδα αλλά το ίδιο αποφασισμένες να υιοθετήσουν πρώτα και να αναδείξουν στη συνέχεια την πρακτικότητα σε συνδυασμό με τον υπαινικτική σεξουαλικότητα που χαρακτηρίζει, ως ρούχο, το παρεό. Στην Ελλάδα έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη τέλη της δεκαετίας του 1970 σε στυλιστικά χοτ σποτ όπως η Μύκονος, η Ιος, η Υδρα, η Νότια Κρήτη. Εκει όπου μεσουρανούσε μία πιο κοσμοπολίτικη έκφανση της χίπικης αισθητικής. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 η οργισμένη νεολαία του Κολωνακίου που ήθελε να διαρρήξει τους δεσμούς της με το αστικό κατεστημένο αλλά έβρισκε και πολύ μπανάλ την πολιτικοποίηση της εποχής άρχισε να ταξιδεύει κατά συρροήν, στο Μπαλί. Γυρίζοντας, οι αποσκευές τους ήταν γεμάτες με πολύ Κρισναμούρτι, πολλά αρωματικά στικς που σκυλοβρωμούσαν και πολλά παρεό. Για χρόνια συντηρούνταν μαγαζιά, κυρίως σε νησιά, που πουλούσαν σχεδόν αποκλειστικά παρεό από το Μπαλί. Ωστόσο το παρεό έλκει την καταγωγή του από την Ταϊτή όπου το λένε παρεού (και δεν προέρχεται από την λέξη «παρέα» όπως ισχυριζόταν κυρία στην παραλία). Το εξ Ινδονησίας ξαδελφάκι είναι το σαρόνγκ και διαφέρει ως προς τις διαστάσεις και τα μοτίβα. Και μία παρατήρηση: μία ευτραφής κυρία, με ένα εμπριμέ παρεό δεν μοιάζει με μία χαρούμενη πολύχρωμη τσουπωτή. Μοιάζει με ένα πολύχρωμο σακί με πατάτες. Χάθηκε ένα μονόχρωμο φορεματάκι πλαζ;