Ταξίδι µ” ένα «διαστηµόπλοιο» στο µέλλον της µουσικής

«Ευχαριστώ για την αγάπη σας, ευχαριστώ για την υποµονή σας. Είµαι έτοιµος για το µέλλον των U2», είπε ο Μπόνο από τη σκηνή, ενώ τον «σκανάριζαν» από την κορυφή ώς τα νύχια 45.000 ζευγάρια µάτια και δεν ξέρω πόσα εκατοµµύρια µέσα από το Ιντερνετ και τα «ανεβάσµατα» που γίνονταν σε πραγµατικό χρόνο…

Αυτό που είδα δεν είναι µόνο η συναυλία των U2. Η συναυλία των ρεκόρ, η πιο σηµαντική παραγωγή που έχει γίνει σε λάιβ. Είδα πολύ ανάγλυφα όλα αυτά που έρχονται στη µουσική.

Το πιο φιλικό στην τεχνολογία σούπερ γκρουπ, που έχει ήδη φαντασµαγορικά γεφυρώσει το χάσµα γενεών (εύκολα!), έχει δέσει το ροκ µε την τεχνολογία τόσο σφιχτά και πετυχηµένα ώστε να φτιάχνει ένα καινούργιο είδος: ένα multimedia ροκ. Ενα πάρκο που είναι ανοιχτό σε εκείνους που αγόρασαν το «War» το 1983, αλλά και σε εκείνους που γεννήθηκαν όταν πρωτοβγήκε την ίδια χρονιά καθώς και όλους όσους ετοιµάζονται να εξασφαλίσουν την καινούργια εφαρµογή για υπολογιστές, κατά τα λεγόµενα του fit for the future – Μπόνο. Δεν είναι τυχαίο ότι οι έρευνες δείχνουν πως οι φαν των U2 είναι από τους πιο εξοικειωµένους µε την τεχνολογία. Και µιλάµε για µεγάλο πληθυσµό. Και πολλές ακόµη εφαρµογές να έρχονται.

Στέκοµαι ακριβώς στην άκρη του «πλοκαµιού» του γιγάντιου «διαστηµόπλοιου», που είναι η περίφηµη σκηνή της «360 περιοδείας», και µιλάω µε το πέµπτο µέλος των U2, τον Πολ ΜακΓκίνες, τον µάνατζέρ τους όλα αυτά τα χρόνια και κατά πολύ υπεύθυνο για όλο αυτό που είναι το συγκρότηµα. Κάποιος µε το κινητό τραβάει φωτογραφία και είµαστε ήδη στο Ιντερνετ. Δεν µπορείς να πεις κανένα ψέµα σήµερα.

Σε λίγο θα αρχίσει η συναυλία, αλλά είναι τόσο σπουδαίο και γι’ αυτούς (όσο και για τους φαν)

να ανοίξουν τις πόρτες όχι µόνο γιατί όλα πηγαίνουν καλά και συναρπαστικά στο µέτωπο των U2, αλλά και επειδή σ’ αυτή τη ζόρικη όσο δεν βάζει ο νους χρονιά για συναυλίες (που βρήκε και ο δικός µας να τραυµατιστεί) οι U2 κερδίζουν το παιχνίδι. Φαίνεται πως το έχουν ήδη κερδίσει από τα αποδυτήρια. Ο Μπόνο µιλούσε για τέσσερα πρότζεκτ ήδη που είναι έτοιµα να βγουν. Στη σκηνή, παρά τις συγκρατηµένες κινήσεις του – δεν είναι και λίγο µια εγχείρηση στην πλάτη – δείχνει πως απόλυτα το εννοεί.

Νέα άλµπουµ
Τον καινούργιο δίσκο µάλιστα τον επιβεβαίωσε και ο µάνατζερ ΜακΓκίνες. «Θα ήµουν υπεραισιόδοξος αν έλεγα πως θα βγει πριν από το τέλος της χρονιάς, αλλά υπάρχει πολύ υλικό. Και έχουν ηχογραφήσει αρκετά. Ενα µέρος από αυτά είναι το “Songs Οf Αscent”, τα άλλα είναι το υλικό που έχουν γράψει (οι Μπόνο και Τhe Εdge) για το “Spiderman” και µερικά ακόµη. Ο Μπόνο είναι πάντα πολύ αισιόδοξος, τον άκουσα που έλεγε σε ιταλούς δηµοσιογράφους πως έχει τέσσερα άλµπουµ έτοιµα. Δεν είναι ακριβώς έτσι, αλλά έτσι είπε». Ο ΜακΓκίνες µε το ψάθινο καπελάκι του και µέσα στη ζέστη του µεσηµεριού, πολύ χαµογελαστός, δεν είχε κανένα πρόβληµα να πει κι άλλα, όπως τι είναι αυτό που τους κρατάει µαζί τόσο καλά τόσο καιρό, «προφανώς ότι είναι καλύτεροι µαζί από ό,τι ο καθένας ξεχωριστά». Γι’ αυτό δεν κάνουν και πολλά πράγµατα χώρια ο καθένας; «Πώς δεν κάνουν! Τώρα κάνουν τη µουσική του «Spiderman» οι δυο τους, ο (ντράµερ) Λάρι παίζει σε µια ταινία καναδικής παραγωγής, το ριµέικ του «Μan Οn Τhe Τrain» µε τον Ντόναλντ Σάδερλαντ . Ρωτάω τον κ. ΜακΓκίνες, τι κουβέντιαζε πριν από λίγο µε τους U2. Κάνει να θυµηθεί. «Α, ναι… για ένα δώρο. Ξέρεις τον Μικέλε Κόπολα; (ναι, υποθέτω της γνωστής οικογένειας των Κοπολαίων – από την πλευρά της οινοποιίας…). Μας έστειλε µερικά µπουκάλια κρασί από τη χρονιά που καθένας µας έχει γεννηθεί. Και το δικό µου ήταν αρκετά παλιό και πολύ καλό».

Ολη αυτή την ώρα, αρκετή ώρα πριν ανοίξουν οι πόρτες στο γήπεδο της Τορίνου ( πρώην της Γιουβέντους), µας ξεναγούν στην «κοιλιά του εξωγήινου» – της σκηνής που γράφει ιστορία στις ροκ συναυλίες. Πολύ απλά επειδή δεν είναι σκηνή. Ολη η παραγωγή, του ήχου και της εικόνας, κρέµεται ψηλά, δεν υπάρχει πλάτη, έτσι ώστε να βλέπουν όλοι από όπου και αν κάθονται στο στάδιο. Ολο αυτό φωτίζεται, αλλάζει χρώµατα, ενώ η οθόνη που είναι και αυτή κυκλική ανεβοκατεβαίνει και απλώνει σαν πλέγµα και µπορεί κανείς να βλέπει και µέσα από αυτή.

Ο Μπόνο και οι άλλοι άλλωστε στέκονται σε ένα σηµείο (τυπική ροκ συναυλία) αλλά κάνουν χιλιόµετρα γύρω γύρω και πάνω κάτω στις δυο γέφυρες. Για τους Κasabian που έπαιξαν πριν από τους U2 στήθηκε πλάτη, αφού για να µπορεί να κινηθεί κανείς στην «360 σκηνή» πρέπει να έχει προπονηθεί (στην περίπτωση του τραγουδιστή να έχει κάνει και τη φυσικοθεραπεία του). Ολο αυτό το σκηνικό µοιάζει να το έχει γραπώσει ένα «διαστηµόπλοιο» – αρπακτικό, σα να έχει ζωντανέψει από σελίδες κόµικς.

Ετσι, καµιά στιγµή της συναυλίας τους δεν είναι ίδια µε την άλλη. Τα πάντα είναι σε διαρκή κίνηση. Και καθώς το Τορίνο είναι η εκκίνηση µετά τις αναβολή της αµερικάνικης περιοδείας, οι U2 έχουν σπέσιαλ κέρασµα καινούργια κοµµάτια. Εκτός από το ινστρουµένταλ της αρχής, παίζουν το «Νorth Star», µε «σβησµένα φώτα για να φαίνονται τα άστρα» και το «Glastonbury», όπως λέγεται και το φεστιβάλ που ήταν να εµφανιστούν και δεν εµφανίστηκαν φέτος. Ο Μπόνο µάς θύµισε να µην ξεχνάµε την Αφρική, τα ανθρώπινα δικαιώµατα, το προβλήµατα του κόσµου (ανέφερε και τον Πολ Αλεν της Μicrosoft που «έδωσε τη µισή περιουσία του για τον κόσµο που έχει ανάγκη»).

Και περιµένω να δω τι θα πει για τα δικά µας και την κρίση.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι έρευνες δείχνουν πως οι φαν των U2 είναι από τους πιο εξοικειωµένους µε την τεχνολογία

Τα καλύτερά µου

Η εισαγωγή µε το ινστρουµένταλ «Return of the Stingray Guitar», σκέτη έµπνευση
Ο Μπόνο µε το φωτισµένο κόκκινο µικρόφωνο – τιµόνι – φωτοστέφανο – περισκόπιο, σχεδόν «πετάει»
Ο κόσµος µέσα στη συναυλία (και µέσα στην οθόνη) µε τα µηνύµατα γραµµένα στις παλάµες
Το «Ι’ll Go Crazy Ιf Ι Don’t Go Crazy Τonight» στην πολύ funky εκτέλεσή του (αλλά και τα «Get Οn Υour Βoots» και «Μysterious Ways»)

Το πράσινο «Sunday Βloody Sunday»
Τo ότι ψάχνουν συνέχεια το επόµενο εύρηµα