Ξενοδοχεία τέχνης ή γκαλερί με πρωινό;

Πώς θα σας φαινόταν να κοιμάστε μέσα σε ένα έργο τέχνης και να παίρνετε το πρωινό σας δίπλα σε δημιουργίες σπουδαίων καλλιτεχνών; Η νέα τάση στον διεθνή τουρισμό είναι τα ξενοδοχεία τέχνης. Σας παρουσιάζουμε 15 από όλο τον κόσμο και μερικά από την Ελλάδα.
 
Τέλος τα συνηθισμένα, βαρετά δωμάτια ξενοδοχείων. Μακριά από τους βραστήρες και τα μίνι μπαρ γεμάτα αποφλοιωμένα με φιστίκια και μίνι ουίσκι και τζιν που υπάρχουν στα στάνταρ δωμάτια σε αλυσίδες ξενοδοχείων. Η τελευταία τάση στη διαμονή είναι να ζεις συντροφιά με την τέχνη. Με μεγάλους πίνακες πάνω από το κρεβάτι, μοντέρνες οροφογραφίες στις σουίτες, γλυπτά στους διαδρόμους και έπιπλα που θυμίζουν αίθουσες τέχνης. Τα ξενοδοχεία τέχνης είναι ένας τρόπος για να μη νιώθεις τουρίστας και να έρθεις σε επαφή με την πόλη που επισκέπτεσαι μέσω των έργων των καλλιτεχνών που ζουν σε αυτή. Είναι επίσης μια πρόκληση να ζήσεις σαν μποέμ καλλιτέχνης ζώντας δίπλα σε γλυπτά και πίνακες ζωγραφικής. Είναι η ευκαιρία να πάρεις πρωινό στο δωμάτιο και να νιώθεις συλλέκτης έργων τέχνης.

Τα ξενοδοχεία τέχνης είναι μια πρόταση στην οποία ποντάρουν οι επιχειρηματίες για να προσελκύσουν απαιτητικούς πελάτες, απρόθυμους να πληρώσουν ακριβά ένα «ντιζαϊνάτο» δωμάτιο.

Το να έχεις ένα έργο τέχνης στο υπνοδωμάτιο είναι μια διαπιστωμένη μέθοδος γνωριμίας μαζί του και ευρύτερα με τον πολιτισμό.

Ο Λαυρέντιος ο Μεγαλοπρεπής της φλωρεντινής οικογένειας των Μεδίκων το είχε ήδη εφαρμόσει από τον 15ο αιώνα βάζοντας στην κρεβατοκάμαρά του τρεις μεγάλους πίνακες του Ουτσέλο που αφηγούνταν την «Μάχη του Σαν Ρομάνο». Τον 19ο αιώνα ο άγγλος τεχνοκριτικός και στοχαστής Τζον Ράσκιν είχε στο υπνοδωμάτιό του τον πίνακα του Τζόζεφ Τέρνερ «Τhe Slave Ship» έως την ημέρα που ένιωσε ότι το έργο τον αναστάτωνε και αποφάσισε να το πουλήσει. Ωστόσο η σύγχρονη ιδέα του δωματίου τέχνης γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του ΄60 και συγκεκριμένα στο ξενοδοχείο «Chelsea». Εκεί οι νεαροί καλλιτέχνες, συγγραφείς και μουσικοί άφηναν έναντι κάτι από τη δημιουργικότητά τους στον διευθυντή του ξενοδοχείου, αφού δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν για τη διαμονή τους.

Ετσι τα δωμάτια αυτού του ξενοδοχείου έγιναν διάσημα χάρη στα ίχνη των απένταρων ή «καταραμένων» ενοίκων τους. Υπάρχουν δύο τραγούδια του Λέοναρντ Κοέν, ένα του Λου Ριντ κι ένα του Τζον Κέιλ που αναφέρονται στο «Chelsea Ηotel». Εκεί έμενε ο ποιητής Ντίλαν Τόμας όταν πέθανε και στο δωμάτιο 100 ο Σιντ Βίσιους των Sex Ρistols σκότωσε τη Νάνσι Σπάνγκεν. Στην ίδια περιοχή, στο «Carlton Αrms» τη δεκαετία του ΄80 οι καλλιτέχνες της τέχνης των δρόμων ζωγράφιζαν με γκράφιτι τα δωμάτια του ξενοδοχείου. Ενα μάλιστα από αυτά έχει την υπογραφή του διάσημου και πανάκριβου σήμερα Μπάνκσι. Ετσι φτάσαμε στο μισό της δεκαετίας του 2000 και στην εξάπλωση των ξενοδοχείων που πουλάνε τέχνη στους χώρους τους. Οι ευρωπαϊκές πόλεις συναγωνίζονται τις υπερπαραγωγές των ξενοδοχείων της Νέας Υόρκης που μοιάζουν με ιδιωτικά μουσεία. Στην ευρωπαϊκή επικράτεια ένα μικρό ξενοδοχείο τέχνης μπορεί να γίνει η ευκαιρία που αναζητά ένας νέος δημιουργός για να τον γνωρίσει το κοινό, ενώ τα ξενοδοχεία αυτού του τύπου στο Σαν Φρανσίσκο, στο Μαϊάμι ή στον Καναδά παρέχουν σε αρκετά υψηλές τιμές στον επισκέπτη το προνόμιο να συνυπάρξει με καλλιτέχνες που τα έργα τους βρίσκονται σε μουσεία και μεγάλες ιδιωτικές συλλογές.