Χορεύοντας σε ένα όνειρο Χορεύοντας σε ένα όνειρο

Το έργο λέγεται «Ο ψίθυρος των λουλουδιών» και είναι εµπνευσµένο από τον «Βυσσινόκηπο» του Τσέχωφ. Εγκαταλείπει όµως πολύ γρήγορα τους χαρακτήρες και την πλοκή του πρωτότυπου έργου, για να εξερευνήσει τον τρόπο που η αφθονία δίνει τη θέση της στο σκοτάδι.

Αυτό που εντυπωσίασε πάντως τους θεατές στη χθεσινή πρεµιέρα του Χοροθεάτρου της Ταϊβάν, στο Χονγκ Κονγκ, ήταν οι χορογραφίες του διάσηµου Λιν Χβάι-µιν. Υπό τους ήχους του Μπαχ, από τις Σουίτες για σόλο τσέλο, η παράσταση άρχισε µ’ ένα τοπίο από ροδοπέταλα: ενώ ο αέρας φυσούσε, τα ροδοπέταλα στροβιλίζονταν και διασκορπίζονταν, ώσπου γέµισε µ’ αυτά ολόκληρη η σκηνή. Στη φωτογραφία, που είναι από τη γενική πρόβα, οι φιγούρες των χορευτών αντανακλώνται σ’ έναν τεράστιο καθρέφτη.

Το έργο λέγεται «Ο ψίθυρος των λουλουδιών» και είναι εµπνευσµένο από τον «Βυσσινόκηπο» του Τσέχωφ. Εγκαταλείπει όµως πολύ γρήγορα τους χαρακτήρες και την πλοκή του πρωτότυπου έργου, για να εξερευνήσει τον τρόπο που η αφθονία δίνει τη θέση της στο σκοτάδι.

Αυτό που εντυπωσίασε πάντως τους θεατές στη χθεσινή πρεµιέρα του Χοροθεάτρου της Ταϊβάν, στο Χονγκ Κονγκ, ήταν οι χορογραφίες του διάσηµου Λιν Χβάι-µιν. Υπό τους ήχους του Μπαχ, από τις Σουίτες για σόλο τσέλο, η παράσταση άρχισε µ’ ένα τοπίο από ροδοπέταλα: ενώ ο αέρας φυσούσε, τα ροδοπέταλα στροβιλίζονταν και διασκορπίζονταν, ώσπου γέµισε µ’ αυτά ολόκληρη η σκηνή. Στη φωτογραφία, που είναι από τη γενική πρόβα, οι φιγούρες των χορευτών αντανακλώνται σ’ έναν τεράστιο καθρέφτη.