Οι διαταραχές του ύπνου «προβλέπουν» το Πάρκινσον

Ενα συγκεκριμένο είδος διαταραχής του ύπνου μπορεί να αποτελεί πολύ πρώιμη ένδειξη της νόσου του Πάρκινσον και άλλων νευρολογικών ασθενειών, επιβεβαιώνει μια νέα μελέτη.

Σύμφωνα με αυτήν, οι πάσχοντες από διαταραχή συμπεριφοράς στο στάδιο RΕΜ του ύπνου (μια κατάσταση κατά την οποία ο ασθενής συμπεριφέρεται όπως στο όνειρο που βλέπει) έχουν ιδιαίτερα αυξημένες πιθανότητες να εκδηλώσουν Πάρκινσον και άλλα νευρολογικά νοσήματα μισό αιώνα αργότερα!

Το εύρημα αυτό υποδηλώνει ότι τα νευρολογικά νοσήματα μπορεί να εκδηλώνουν συμπτώματα πολύ νωρίτερα απ΄ ό,τι πίστευαν έως τώρα οι ειδικοί. Το επόμενο μεγάλο στοίχημα των ερευνητών είναι να βρουν τρόπο να αναγνωρίζουν ποιοι πάσχοντες από την προαναφερθείσα διαταραχή θα εκδηλώσουν τελικά νευροεκφυλιστικές νόσους, ώστε να επεμβαίνουν εγκαίρως.

«Δεν μπορούμε να επηρεάσουμε ουσιαστικά νοσήματα όπως του Πάρκινσον, εάν δεν επέμβουμε όσο το δυνατόν νωρίτερα», λέει ο επικεφαλής ερευνητής δρ Μπράντλι Μπέβε, καθηγητής Νευρολογίας στην Κλινική Μάγιο της Μινεσότας. «Εάν κατορθώσουμε να επέμβουμε όταν η νόσος βρίσκεται ακόμα στο εμβρυϊκό της στάδιο, θα μπορέσουμε τουλάχιστον να επιβραδύνουμε την εξέλιξή της».

Μαζί του συμφωνεί και ο δρ Μάικλ Θόρπι, διευθυντής του Κέντρου Διαταραχών Υπνου & Αγρυπνίας στο Ιατρικό Κέντρο Μοντεφιόρε, στη Νέα Υόρκη. «Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε την εξέλιξη της νόσου του Πάρκινσον, διότι προφανώς η διαταραχή συμπεριφοράς στο στάδιο RΕΜ του ύπνου εκδηλώνεται πολλά χρόνια πριν από τις άλλες κλινικές εκδηλώσεις της νόσου», λέει.

Οι σύντροφοι των ασθενών

Η σχέση μεταξύ Πάρκινσον και διαταραχής συμπεριφοράς στο στάδιο RΕΜ του ύπνου παρατηρήθηκε για πρώτη φορά πριν από δύο δεκαετίες, από ερευνητές της Κλινικής Μάγιο. Εως τώρα, όμως, το μεσοδιάστημα που είχε καταγραφεί μεταξύ των δύο ήταν περίπου 10 χρόνια.

«Μερικοί ασθενείς μας έχουν πει ότι ο/η σύζυγός τους ήταν αυτός που πρώτος παρατήρησε τι τους συνέβαινε- και μάλιστα κατά την πρώτη νύχτα του γάμου, όταν λόγου χάρη μέσα στον ύπνο τους πάλευαν μαζί του/της ή και τους έριχναν μια γροθιά», λέει ο δρ Μπέβε. «Φυσικά, οι σύντροφοι των ασθενών δεν ήξεραν τότε τι θα περνούσαν στα χρόνια που θα ακολουθούσαν».

Ο δρ Μπέβε και οι συνεργάτες του αναζήτησαν στα αρχεία της Κλινικής Μάγιο τους ασθενείς με διαταραχή συμπεριφοράς στο στάδιο RΕΜ του ύπνου, οι οποίοι 15 ή περισσότερα χρόνια αργότερα είχαν εμφανίσει Πάρκινσον, άνοια με σωμάτια Lewy ή πολυσυστηματική ατροφία (και οι τρεις είναι νευροεκφυλιστικές νόσοι).

Από τους εκατοντάδες ασθενείς με διαταραχή συμπεριφοράς στο στάδιο RΕΜ του ύπνου οι οποίοι είχαν εκδηλώσει και διάφορα νευρολογικά προβλήματα, 13 είχαν παρουσιάσει άνοια, 13 νόσο του Πάρκινσον και 1 πολυσυστηματική ατροφία, με μέσον όρο μεταξύ των δύο νοσημάτων τα 25 χρόνια. Ολοι οι άλλοι ασθενείς είχαν εκδηλώσει τα νευρολογικά προβλήματά τους πολύ νωρίτερα.
Ανδρική υπεροχή

Οι εννέα στους δέκα ασθενείς που άργησαν πάρα πολύ να εκδηλώσουν νευροεκφυλιστικά προβλήματα ήταν άντρες, αν και δεν είναι σαφές το γιατί, δεδομένου ότι οι νευρολογικές νόσοι προσβάλλουν εξίσου τα δύο φύλα.

Ο δρ Μπέβε σπεύδει να διευκρινίσει πως «ακόμα κι αν κάποιος έχει διαταραχή συμπεριφοράς στο στάδιο RΕΜ του ύπνου, δεν σημαίνει πως υποχρεωτικώς θα εκδηλώσει νόσο του Πάρκινσον ή κάποιο άλλο νευροεκφυλιστικό νόσημα αργότερα στη ζωή του», προσθέτει. «Τα νέα ευρήματα, αν και είναι σημαντικά, προς το παρόν δεν επαρκούν για να κάνουν τη διαφορά στη ζωή των ασθενών. Αυτό θα αλλάξει όταν βρεθεί τρόπος να προβλέπουμε ποιοι από τους πάσχοντες θα εκδηλώσουν νευροεκφυλιστικό νόσημα και ποιοι όχι».