U2 Το ροκ που ήρθε από άλλον πλανήτη

Διατηρώ ακόμη αμφιβολίες. Για το αν οι U2 είναι απλά το πετυχημένο συγκρότημα στη ροκ ή έχουν έρθει από κάπου αλλού για να κατακτήσουν τον πλανήτη Γη. Συμβαίνει κάτω από τα μάτια μας. Ξεκίνησαν μέσα τον απόηχο του πανκ ως μια παρέα Ιρλανδών που δοκίμαζαν να εκφράσουν το εφηβικό τους άγχος με κιθάρες και έφθασαν να συνομιλούν με αρχηγούς κρατών, να παίρνουν θέση σε μεγάλα πολιτικά ζητήματα, να έχουν ρόλο ώς και τις κλιματικές αλλαγές (προσπαθώντας να τις σταματήσουν). Ταυτόχρονα έχουν εκατομμύρια θαυμαστές- πιστούς που τους ακολουθούν καθώς σιγά σιγά εθίζονται σε ένα σουρεαλιστικό σύμπαν, έτσι όπως ζωντανεύει με όλων των ειδών τους mysterious ways σε δίσκους, συναυλίες ή όπου αλλού το σχήμα αποκαλύπτεται. Μέσα από ένα γιγάντιο λεμόνι ή μια μεταλλική αράχνη με επεκτατικές διαθέσεις. Μια πρωτοφανής, ξεχωριστού είδους εξέλιξη που κανένα γκρουπ- ακόμη και οι γειωμένοι Rolling Stones, των μπλουζ, του λογιστή Μικ και του φευγάτου Κιθ, των ωραίων τραγουδιώνδεν είχε ώς τώρα. Κι ας είναι άλλο μυστήριο τρένο αυτοί οι τελευταίοι.

Αν οι U2 ήταν μόνο ακόμη ένα σούπερ επιτυχημένο συγκρότημα, το πιο πιθανό θα ήταν να τους είχε ρουφήξει το ίδιο το σύμπαν που έχουν δημιουργήσει. Ειδικά όταν βαδίζουν πάνω στη λεπτή γραμμή να τους πάρεις απόλυτα στα σοβαρά ή όχι. Για τη δεύτερη ολισθηρή επιλογή σηκώνει το μεγαλύτερος βάρος ο «αρχηγός» Μπόνο. U2, ροκ, πολιτική και σοουμπίζνες. Ολα μαζί, χωρίς να αναιρεί το ένα το άλλο, σαν ένας πράσινος (ιρλανδικός) χυμός που θα φθάσει για όλους.

Στην καθαρή μουσική τους υπόσταση, οι Μπόνο, Τhe Εdge, Λάρι και Ανταμ δημιουργούν τον ήχο – σφραγίδα στον οποίο βαφτίζεται μια γενιά (και δυο και τρεις) συγκροτημάτων- οι ορδές των «wanna be U2s»- που μεταφέρουν τον τύπο του ήχου καλά φυλαγμένο στη ραχοκοκαλιά των τραγουδιών τους. Οσοι τουλάχιστον μπορούν να ενώσουν το επικό με το προσωπικό στοιχείο, τη στεντόρεια φωνή με τον ψίθυρο. Την ώρα που οι άλλοι ψιθυρίζουν κρυφά όμως, εκείνοι βγαίνουν και φωνάζουν, υψώνουν σύμβολα και κάνουν τον κόσμο να δώσει προσοχή.

Η ιστορία της ζωής τους, έτσι, διαβάζεται απ΄ όλους τους αναγνώστες, εκείνους που ακολουθούν και εκείνους που αμφισβητούν. Διαβάζεται επίσης μέσα από τις προσεγγίσεις τους «Η θέα από ψηλά»- το λεύκωμα που κυκλοφορεί ακριβώς έναν μήνα πριν από την άφιξή τους στα μέρη μας, για τη συναυλία τους στις 3 Σεπτεμβρίου. «Διαβάζεται» στις ειδήσεις μέσα από το σάιτ u2. com για την επιστροφή τους στα λάιβ με πρώτο σταθμό το Τορίνο στις 6 Αυγούστου, μετά το πρόβλημα και την επέμβαση στην πλάτη του Μπόνο. Τελικά, δεν ξέρω αν οι ανθρώπινες αδυναμίες που παρουσιάζουν, ενισχύουν άραγε την άποψη πως είναι σαν κι εμάς ή απλά είναι στάχτη στα μάτια;

Εναν μήνα πριν το «διαστημόπλοιο» της περιοδείας «360» προσγειωθεί στην Αθήνα, το λεύκωμα «Η θέα από ψηλά» εξηγεί γιατί το ροκ δύσκολα θα γνωρίσει άλλους U2