3D xιονάνθρωπος α λα ελληνικά

Η πρώτη ελληνική παραγωγή με 3D τεχνολογία είναι γεγονός. Η περιπέτεια «Ο χιονάνθρωπος και το κορίτσι» του Ευγένιου Τριβιζά γίνεται τρισδιάστατη ταινία μεγάλου μήκους από τον Παναγιώτη Ράππα
Ηταν θέμα χρόνου. Με δείγμα γραφής τις μικρού μήκους ταινίες «Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίζει ένα αστεράκι» και «Οι δραπέτες της σκακιέρας» δημιουργείται η σιγουριά ότι υπάρχει ένας μικρός κατ΄ αρχάς πυρήνας δημιουργών ικανός για παραγωγές κινουμένων σχεδίων ανάλογων με εκείνων των χολιγουντιανών στούντιο- μετρ του είδους.

Και η απόδειξη φαίνεται να είναι η κινηματογραφική μεταφορά του τρυφερού μα και περιπετειώδους παραμυθιού «Ο χιονάνθρωπος και το κορίτσι» του Ευγένιου Τριβιζά από τον Παναγιώτη Ράππα και την δημιουργική του ομάδα με την προοπτική και διεθνούς διανομής.

«Είναι μια οδύσσεια στη χώρα της φαντασίας», λέει ο σκηνοθέτης για την τρυφερή περιπέτεια που μιλάει για τη φιλία ενός κοριτσιού κι ενός χιονάνθρωπου. «Το κορίτσι, η Μαριάννα, φτιάχνει έναν χιονάνθρωπο και του ζητάει να μη λειώσει ποτέ. Ο χιονάνθρωπος για να κρατήσει την υπόσχεσή του ξεκινάει για τον Βόρειο Πόλο, όταν ύστερα από διάφορες περιπέτειες καταφέρνει να φθάσει στον προορισμό του, αισθάνεται τόσο πολύ ευτυχισμένος που αρχίζει να κλαίει και τελικά λειώνει από δάκρυα ευτυχίας. Το τέλος αυτό, αν και τραγικό, κρύβει μια κάποια αισιοδοξία. Ο χιονάνθρωπος μπορεί να λειώνει, καταφέρνει όμως, ολοκληρώνοντας τον κύκλο της ζωής του, να φθάσει στον προορισμό του και να εκπληρώσει την υπόσχεση που έδωσε στο κορίτσι», δίνει το περίγραμμα ο παραμυθάς Ευγένιος Τριβιζάς.

Ο ήρωας της ιστορίας, ο Τουρτούρης ο χιονάνθρωπος, προσπαθώντας να πάει στον Βόρειο Πόλο για να κρατήσει την υπόσχεση που έδωσε στη Μαριάννα να μη λειώσει ποτέ, περνάει από τη Χώρα των Λασπανθρώπων, τη Χώρα των Ψωνιστών Ανθρώπων που τρελαίνονται να ψωνίζουν και τη Χώρα των Κανονικών Ανθρώπων που λατρεύουν τα κανόνια.

Γιατί επιλέξατε, κ. Ράππα, το συγκεκριμένο παραμύθι;

Είναι μια γλυκιά ιστορία. Μια ιστορία φιλίας αλλά και μια ωραία περιπέτεια. Σαν ένα road movie, αλλά στη χώρα της φαντασίας, που θα έχει απήχηση σε μεγάλους και μικρούς.

Σε περίοδο κρίσης όπως αυτή που περνούμε τώρα, η φιλία δοκιμάζεται;

Η φιλία ως διαχρονική αξία είναι σημαντική για τον άνθρωπο. Και τίθεται υπό δοκιμήν ανά πάσα στιγμή. Ομως σε τέτοιες στιγμές μπορεί να φανεί πολύ χρήσιμη. Αλλωστε σε δύσκολες εποχές τη φιλία άλλων κρατών δεν αποζητούμε; Η φιλία είναι σαν φάρμακο.

Το κορίτσι, τη Μαριάννα, πώς το έχετε σκεφτεί;

Εχω στον νου κάποιες εικόνες της Νικολέτας Τσέκολι, μιας εικαστικού σκιτσογράφου από το Σαν Μαρίνο, γνωστής στην Ευρώπη. Γνωρίζω τη δουλειά της και αν δεχθεί θα ήταν καλό να σχεδιάσει εκείνη τους χαρακτήρες. Θα δουλέψουμε επίσης και με τον φίλο και συνεργάτη μου από τη Γερμανία Ούλι Μάγιερ, που ήταν εκείνος ο οποίος σχεδίασε το αγόρι στο παραμύθι «Ενα δέντρο μια φορά».

Και ο χιονάνθρωπος πώς θα είναι;

Ενας άλλος χιονάνθρωπος, όπως τον σκέφτηκε ο Τριβιζάς. Μια πολύ ζεστή φιγούρα, ένα ευαίσθητο πλάσμα, με συνέπεια, μιας και μπαίνει στη διαδικασία να τηρήσει την υπόσχεση στο κορίτσι που τον έφτιαξε, να μη λειώσει ποτέ.

Εχει και οικολογικά μηνύματα το φιλμ;

Γνωρίζεις τον Τριβιζά. Τα πιάνει όλα. Κάθε κείμενό του έχει πολλαπλές αναγνώσεις (σ.σ. στο συγκεκριμένο, μέσα από τις αγαπημένες του αλληγορίες, θίγει το θέμα του θανάτου). Τις κοινωνικές συμπεριφορές, τους τρόπους που πλησιάζουμε ο ένας τον άλλον. Σ΄ αυτό το μακρύ ταξίδι του χιονάνθρωπου στον Βόρειο Πόλο έχει εντάξει μικρές διαφορετικές ιστορίες με διαφορετικούς χαρακτήρες καθεμία. Ολα γυρίζουν γύρω από τον χιονάνθρωπο σαν ένα καρουζέλ.

Δύσκολες στιγμές σαν αυτές που ζήσαμε και ζούμε μπορεί να απειλήσουν την ευαισθησία μας;

Δεν είναι απίθανο, διότι ο άνθρωπος όταν νιώσει ότι απειλείται λειτουργεί ενστικτωδώς. Ενεργεί επικίνδυνα. Με έχει συγκλονίσει το γεγονός ότι όταν πέταξαν μολότοφ στο υποκατάστημα της Μαρφίν κάποιοι έριξαν μπουκάλια βενζίνης στους εγκλωβισμένους και κάποιοι απέξω φώναζαν “καλά να πάθετε απεργοσπάστες”. Δεν ήταν η πλειονότητα αλλά ορισμένοι. Ακόμα και το πυροσβεστικό όχημα πετροβόλησαν. Και είναι απόδειξη αυτού που συζητούμε. Δεν μπορεί να εξηγηθεί εύκολα, αλλά δεν πρέπει να το παρακάμψει κανείς.

Ο Παναγιώτης Ράππας έχει ήδη αποτυπώσει σε χαρτί προσχέδια των ηρώων της ιστορίας που θέλει να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη αξιοποιώντας την τεχνολογία των τριών διαστάσεων. Επομένως, θα έχει κατά νουν ηθοποιούς που θα επιθυμούσε να δανείσουν τις φωνές τους στους χαρακτήρες της ταινίας.

Ο χιονάνθρωπος με ποιανού φωνή θα μιλάει;

Εχω σκεφτεί τη Μαρία Ναυπλιώτου. Είναι από τις καλές ηθοποιούς της γενιάς της και η φωνή της έχει έναν πολύ ανθρώπινο και συνάμα λίγο απόμακρο τόνο. Στο παραμύθι υπάρχει επίσης ένας στρατηγός που γκρινιάζει γιατί κάτι πιτσιρίκια παίζουν γύρω από το άγαλμά του. Ε, αυτόν θα ήθελα να τον κάνει ο Παύλος Κοντογιαννίδης. Δύο άλλους ήρωες, κάτι κλεφτρόνια, απίθανους τύπους, θα ήθελα να μιλούν με τις φωνές του Δημήτρη Πιατά και του Παύλου Χαϊκάλη. Για τη Μαριάννα, το κορίτσι, θα κάνουμε οντισιόν.

Η έναρξη παραγωγής του 3D animation «Ο χιονάνθρωπος και το κορίτσι» σχεδιάζεται για τον ερχόμενο Σεπτέμβριο με προοπτική να βγει στους κινηματογράφους τα Χριστούγεννα του 2012.