Θα μας κάνει κράτος το Μνημόνιο;

Λέγεται ότι εκπρόσωπος της τρόικας παρατήρησε, κατά τη διάρκεια των συναντήσεων με τους κυβερνητικούς αξιωματούχους, ότι η Ελλάδα σε τρία χρόνια θα είναι μια άλλη χώρα, με σύγχρονες δομές, όπου τίποτα δεν θα θυμίζει το κακό της παρελθόν.

Αν πρόκειται για αγνό ενθουσιασμό εκ μέρους του τεχνοκράτη που θέλει να πετύχει το πείραμά του και να σωθεί η χώρα, καλοδεχούμενος. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν και πολλοί έλληνες πολίτες που βλέπουν τη θετική όψη αυτής της μεγάλης δοκιμασίας την οποία περνά η χώρα. Για παράδειγμα, ακούνε με ανακούφιση το γεγονός ότι θα μπουν ορκωτοί ελεγκτές στα νοσοκομεία, ότι θα κλείσουν περιττές ΔΕΚΟ, ότι θα ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα.

Οσο περνάμε από το πρώτο στάδιο των δημοσιονομικών μέτρων- που σήμαινε κόψιμο μισθών και συντάξεων και νέους, βαρύτατους φόρουςστο στάδιο των λεγόμενων διαρθρωτικών μέτρων, όπως τα παραπάνω, αυτή η αναγνώριση της θετικής όψης του Μνημονίου γίνεται όλο και ευρύτερη. Εξ ου- ίσως- και ο ενθουσιασμός του τεχνοκράτη της τρόικας.

Ομως, δυστυχώς, προς το παρόν η κατάληξη του εγχειρήματος κάθε άλλο παρά δεδομένη είναι.

Πρώτον,υπάρχει ο κίνδυνος τα νέα θεσμικά μέτρα να είναι πρόχειρα- λόγω βιασύνης στη σύνταξή τους -, να μην ανταποκρίνονται στις ανάγκες της ελληνικής πραγματικότητας και να μην είναι εφαρμόσιμα.

Τελευταίως, γίνεται πολύς λόγος μεταξύ των ειδημόνων για την «ποιότητα» των νομοσχεδίων. Αν ο σχεδιασμός είναι κακός, είναι προφανές ότι όχι μόνο το πείραμα δεν θα πετύχει, αλλά μπορεί να φέρει και το αντίθετο αποτέλεσμα. Μπορεί να έχουμε ακριβότερες υπηρεσίες και η ποιότητά τους να παραμείνει χαμηλή.

Δεύτερον,υπάρχει πάντα ο ογκόλιθος που λέγεται ελληνική δημόσια διοίκηση, με τις γνωστές δυσκαμψίες και την άγνοιά της. Δεν αρκεί να γνωρίζουμε πόσους δημοσίους υπαλλήλους έχουμε· πρέπει και να τους βάλουμε να δουλέψουν σωστά και αποδοτικά.

Σε αυτόν τον τομέα δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα.

Η τρόικα δεν ήρθε εδώ για να μας κάνει κράτος. Ηρθε για να μας δανείσει και να εξασφαλίσει ότι θα πάρει πίσω τα λεφτά της. Τα «συνοδευτικά μέτρα» που αφορούν, για παράδειγμα, το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων και των οδικών μεταφορών λαμβάνονται για να τονωθεί η ανάπτυξη και να υπάρχει βιωσιμότητα στη δημοσιονομική εξυγίανση. Αυτά- και άλλα πολλά, που δεν περιλαμβάνει το μνημόνιο- πρέπει εμείς πρώτα απ΄ όλα να τα προωθήσουμε, για να έχουν νόημα οι θυσίες που γίνονται. Αλλιώς θα καταλήξουμε να έχουμε βγει απλώς φτωχότεροι από αυτή την περιπέτεια, αν όχι χρεοκοπημένοι και χωρίς κανένα από τα οφέλη που ονειρεύεται ο τεχνοκράτης της τρόικας. Αυτήν τη στιγμή το συγκεκριμένο σενάριο δεν είναι καθόλου απίθανο.