Dear Εconomist…

Απαντήσεις στα διλήμματα των αναγνωστών με τα εργαλεία της οικονομικής επιστήμης Στα βιβλία και τις στήλες σας έχετε υποστηρίξει ότι, όταν οι άνθρωποι μοιράζονται τον λογαριασμό στα εστιατόρια, έχουν την τάση να εκμεταλλεύονται ο ένας τον άλλον παραγγέλνοντας ακριβά πιάτα.

Αναρωτιέμαι αν ισχύει. Δεν θα έπρεπε οι φίλοι να είναι πιο ευγενικοί μεταξύ τους; Διακριτικός θαμώνας εστιατορίων, Λονδίνο Αγαπητέ διακριτικέ θαμώνα εστιατορίων, Οι οικονομολόγοι Γιούρι Γκίζι, Ερμαν Χαρούβι και Χαντάς Γιαφέ έχουν ασχοληθεί με αυτό το θέμα. Εβαλαν διάφορες ομάδες των έξι ατόμων να γευματίσουν σε ένα ωραίο εστιατόριο της Χάιφας στο Ισραήλ και παρατήρησαν τις αντιδράσεις τους σε διαφορετικά σχήματα πληρωμής. Κάποιοι έφαγαν δωρεάν και παρήγγειλαν πολλά. Αλλοι πλήρωσαν για όσα παρήγγειλαν και ήταν φειδωλοί στην παραγγελία. Μεταξύ των δύο άκρων ήταν αυτοί που μοιράστηκαν τα έξοδα του λογαριασμού με τους υπόλοιπους πέντε της ομάδας που γευμάτισαν και τους εκμεταλλεύθηκαν. Οπως το περίμενα.

Ντράπηκαν όμως; Απ΄ ό,τι φαίνεται, όχι.

Μόνο στις περιπτώσεις που τους είπαν ότι θα πληρώσει ο καθένας τον δικό του λογαριασμό, ήρθαν αντιμέτωποι με τα ίδια έξοδα της μεγάλης παραγγελίας- βέβαια, σε αυτές τις περιπτώσεις δεν θα επιβάρυναν οικονομικά τους υπόλοιπους στο τραπέζι. Παρήγγειλαν όμως περίπου όσα και στην περίπτωση που μοιράστηκαν τον λογαριασμό. Αρα, φαίνεται ότι δεν τους ενδιέφερε ιδιαίτερα, όταν μοιράζονταν τον λογαριασμό, να εξοικονομήσουν χρήματα για τους συνδαιτυμόνες τους. Είναι καλό να σημειώσουμε ότι στο πείραμα έλαβαν μέρος τελείως άγνωστοι μεταξύ τους άνθρωποι, όχι φίλοι. Ισως οι άνθρωποι να είναι πιο γενναιόδωροι με τους φίλους τους.

Τιμ Χάρφορντ