[ ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ ] Το κεκτηµένο της απάτης

Αναυδη έµεινε ξανά η κοινή γνώµη όταν πληροφορήθηκε τις εκατοντάδες παράνοµων διορισµών που έγιναν πέρυσι παραµονές εκλογών στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης για να βολευτεί ένα τµήµα του κοµµατικού στρατού. Το ίδιο άναυδη είχε µείνει και όταν έµαθε για τις εκατοντάδες παράνοµες προσλήψεις στη Βουλή, αυτή τη φορά για να βολευτεί ο οικογενειακός λόχος ουκ ολίγων πολιτικών.

Το ίδιο άναυδη προβλέπεται ότι θα µείνει η ελληνική κοινωνία όταν αποκαλυφθούν και άλλοι, αµέτρητοι διορισµοί σε κάθε λογής υπουργεία και οργανισµούς, από το Αττικό Μετρό έως τις υπηρεσίες Τουρισµού.

Και λοιπόν; Το πιο πιθανό αποτέλεσµα είναι ότι η κοινή γνώµη θα µείνει µόνη µε την οργή της και ότι σχεδόν όλοι που διορίστηκαν στο Δηµόσιο χωρίς προσόντα, χωρίς διαγωνισµό και – το κυριότερο – χωρίς κανείς να τους χρειάζεται θα συνεχίσουν να εισπράττουν τον παράνοµο µισθό τους ατάραχοι και ανενόχλητοι. Ηδη η Βουλή ενέκρινε τις εκατοντάδες λαθραίες προσλήψεις παρά το γεγονός ότι τις χαρακτήρισε φαύλες και αχρείαστες. Απόδειξη ότι τώρα που χρειάζεται µερικούς στενογράφους δεν υπάρχει κανείς τους όχι που να ξέρει αλλά που να µπορεί έστω να µάθει απλή στενογραφία και φυσικά θα γίνουν και νέες προσλήψεις! Είναι σχεδόν βέβαιο ότι πολλοί από τους κοµµατικούς και οικογενειακούς βλαστούς όχι µόνο δεν φοβούνται την απόλυση, αλλά έχουν ήδη καταφέρει να πάρουν µετάταξη σε πιο προσοδοφόρες δηµόσιες θέσεις όπου τους περιµένει µία απρόσκοπτη και ασφαλής εξέλιξη σε ακόµη υψηλότερα µισθολογικά κλιµάκια! Η απίστευτη αυτή εξέλιξη πηγάζει από τρεις µεγάλες κακοδαιµονίες της διοίκησης:

1Πρώτον, διότι άπαξ και κάποιος διοριστεί περιβάλλεται αυτοµάτως από τις προνοµίες της µονιµότητας. Ακόµη και η πιο κραυγαλέα παρανοµία στον διορισµό έχει «στιγµιαίο χαρακτήρα» και δεν υπάρχει πρακτική διαδικασία ακύρωσης της πράξεως εκ των υστέρων. «Για µία µέρα µόνιµος, πάντα µόνιµος» είναι το κυρίαρχο δόγµα που δονεί και εµψυχώνει τα κοµµατικά στρατεύµατα.

Πολλοί θα θυµούνται την ανακάλυψη πριν από µερικά χρόνια δεκάδων στελεχών σε έναν µεγάλο οργανισµό που είχαν διοριστεί ως µηχανικοί µε πλαστά πτυχία. Επειδή είχαν ήδη εκδοθεί οι αποφάσεις καθηκόντων τους, όχι µόνο δεν απολύθηκαν ως απατεώνες αλλά εξακολούθησαν να υπηρετούν ως µηχανικοί!

2Δεύτερον, διότι στο εσωτερικό της δηµόσιας διοίκησης ουδείς ποτέ διαµαρτύρεται είτε επειδή πολλοί έχουν καταλάβει τις θέσεις τους µε τον ίδιο τρόπο είτε επειδή έτσι µεγαλώνει η δύναµη του συνδικάτου και όλοι µαζί µπορούν να αυξήσουν τις πιέσεις τους για διάφορα άλλα αιτήµατα.

3Τρίτον, διότι όλα αυτά τα σκανδαλώδη φαινόµενα περιβάλλονται από µία καλά οργανωµένη µυστικότητα µε τη σκόπιµη επίκληση του «προσωπικού απορρήτου» και τη γενική απροθυµία να γνωστοποιηθούν τα ονόµατα των επιτροπών και των υπευθύνων που έκαναν τους διορισµούς.

Απλώς και µόνο να δηµοσιεύονταν ο τόπος καταγωγής των υπαλλήλων κάθε φορά που αλλάζουν οι υπουργοί, θα καταλάβαιναν όλοι το πανηγύρι που έγινε κατά τη θητεία τους. Και αυτό όµως φαίνεται ότι προσκρούει στην… ευαισθησία για τα δικαιώµατα των απατεώνων.

Στη σηµερινή συγκυρία η κυβέρνηση δείχνει αποφασισµένη να εξαλείψει και να περιορίσει διάφορα κεκτηµένα που ασκούνται προς όφελος λίγων προνοµιούχων και εις βάρος των πολλών. Είναι ευκαιρία να ακυρώσει και να εξαλείψει το πιο επαίσχυντο κεκτηµένο, να υποκλέπτει κάποιος κοµµατικός ή οικογενειακός ευνοούµενος θέσεις εργασίας από όσους έχουν και τα προσόντα και την ανάγκη και τη θέληση να δουλέψουν και να µένει χωρίς καµία επίπτωση. Και επιπλέον όσοι άλλοι βρήκαν δουλειά µόνοι τους να υφίστανται περικοπές στον µισθό τους για να θρέψουν αυτούς που παρανόµησαν.

ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΟΙ…

Οσοι διορίστηκαν χωρίς προσόντα, χωρίς διαγωνισµό και χωρίς κανείς να τους χρειάζεται θα συνεχίσουν να εισπράττουν τον παράνοµο µισθό τους

Ο Νίκος Χριστοδουλάκης είναι καθηγητής στο Οικονοµικό Πανεπιστήµιο Αθηνών και πρώην υπουργός Εθνικής Οικονοµίας και Οικονοµικών