Με ισπανικό πάθος

Στον έβδομο ουρανό και ακόμα πιο πάνω έστειλε τους Ισπανούς το γκολ του Ινιέστα, που χάρισε στην Ισπανία το πρώτο της Παγκόσμιο Κύπελλο. Από τη Μαδρίτη έως τη Σαραγόσα και από τη Σεβίλλη έως τη Βαρκελώνη, εκατομμύρια άνθρωποι ξεχύθηκαν στους δρόμους προκειμένου να πανηγυρίσουν την ιστορική νίκη, στήνοντας το μεγαλύτερο πάρτι στη σύγχρονη ιστορία της Ισπανίας.

Στη λεωφόρο Πασέο ντε Ρεκολέτος της ισπανικής πρωτεύουσας, περισσότεροι από 300.000 άνθρωποι που παρακολουθούσαν με αγωνία σε γιγαντοοθόνες το ματς, ξέσπασαν σε έξαλλους πανηγυρισμούς μόλις σφύριξε ο διοικητής τη λήξη. Η λαοθάλασσα από κόκκινο και κίτρινο άρχισε αμέσως να φουσκώνει, καθώς ολοένα και περισσότερος κόσμος έβγαινε από τα σπίτια του προκειμένου να συμμετάσχει στην ξέφρενη γιορτή. Πυροτεχνήματα είχαν αρχίσει ήδη να φωτίζουν τον ουρανό της πόλης πριν ακόμα σηκώσει το κύπελλο ο Ικερ Κασίγιας. Και ακριβώς εκείνη τη στιγμή, ένας βρυχηθμός χαράς ακούστηκε στη Μαδρίτημε πρωταγωνίστριες τις βουβουζέλες που είχαν εισαχθεί από τη Νότια Αφρική. «Είναι φοβερό, σχεδόν δεν το πιστεύω», δήλωνε πανευτυχής ο 25χρονος Φελισιάνο Ερνάντες. «Είναι απίστευτο! Η Ισπανία κέρδισε! Είχα πολύ άγχος αλλά ήξερα ότι μπορούσε να τα καταφέρει», έλεγε ο 23χρονος Νάτσο Μορένο, χορεύοντας μέσα στον δρόμο, ενώ γύρω του οι οδηγοί δεν άφηναν το χέρι από την κόρνα. «Είναι η μεγαλύτερη αθλητική νίκη στην ιστορία της χώρας!», φώναζε με δάκρυα στα μάτια η 22χρονη Μάρτα Σέκο. Ανθρωποι έκλαιγαν, ξένοι αγκαλιάζονταν, ιδιοκτήτες μπαρ κερνούσαν ποτά τους πάντες. Ανάλογες εικόνες εκτυλίσσονταν την ίδια ώρα στην Πλάσα Εσπάνια και το Μοντζουίκ της Βαρκελώνης, την ίδια πόλη όπου διαδήλωσαν το Σάββατο ένα εκατομμύριο άνθρωποι διεκδικώντας περισσότερη αυτονομία για την Καταλωνία- η μπάλα ένωσε όλους τους Ισπανούς σε μία γιορτή κάνοντάς τους να ξεχάσουν, έστω και προσωρινά, τις διαφορές τους.

Οσος ενθουσιασμός ήταν ζωγραφισμένος στα πρόσωπα των Ισπανών, τόση απογοήτευση υπήρχε στα πρόσωπα των ολλανδών φιλάθλων, που είδαν την ομάδα τους να φτάνει για τρίτη φορά στην πηγή, μετά το 1974 και το 1978, χωρίς να καταφέρει να πιει νερό. Ολόκληρες πόλεις, γειτονιές και καθιστικά σπιτιών βυθίστηκαν στη σιωπή καθώς το όνειρο γκρεμιζόταν. Στο κέντρο του Αμστερνταμ, οι δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που παρακολουθούσαν ζωντανά σε γιγαντοοθόνες τη μάχη των αγαπημένων τους Οράνιε κατά των Φούριας Ρόχας, έμειναν μετά τη λήξη του να κοιτούν την οθόνη ανέκφραστοι, πολλοί απλώς κάθησαν οκλαδόν στο έδαφος προσπαθώντας να «χωνέψουν» την ήττα. Αλλοι ανέβηκαν αμέσως στα ποδήλατά τους και επέστρεψαν στα σπίτια τους, μέσα σε απόλυτη σιωπή. Αυτή τη φορά κανείς δεν πήδηξε μέσα στα κανάλια γεμάτος ενθουσιασμό. Η παραδοσιακή «κρουαζιέρα της νίκης» της ομάδας που πολλοί περίμεναν, και σχεδίαζαν, δεν θα πραγματοποιηθεί. «Νιώθω μεγάλη απογοήτευση αλλά δεν μας άξιζε να κερδίσουμε. Κρίμα», έλεγε ο 33χρονος Κρις Σρέβε.