[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Οι ευκαιρίες της… θλίψης

Ελλάδα, ο παράδεισος των προσφορών!

Σαν να λέµε, η χώρα του ποτέ – ποτέ ξανά ακρίβεια, ποτέ ξανά τσιµπηµένες τιµές, ποτέ ξανά υπερκέρδη. Οι έµποροι, σαν σε λαϊκή αγορά, έχουν βάλει την πραµάτεια τους στον πάγκο και βροντοφωνάζουν για την ποιότητα των προϊόντων τους και πάνω απ’ όλα για τις δελεαστικές τιµές. Γιατί ποτέ η Ελλάδα δεν ήταν τόσο φθηνή σε είδη πολυτελείας και τόσο ακριβή σε είδη πρώτης ανάγκης!

Μόλις χθες δέχτηκα υπενθύµιση τηλεφωνική πως εκκρεµεί το σέρβις του αυτοκινήτου.

Τίποτα όµως σε αυτή τη συνοµιλία δεν θύµιζε το παρελθόν. Τώρα, έχω έκπτωση και µάλιστα γενναία.

Ασύγκριτη είναι και η προσφορά που έλαβα στο mail µου – «για φέτος, µόλις 350 ευρώ (από 550 ευρώ) η επταήµερη διαµονή σε δίκλινο δωµάτιο µε θέα στην πισίνα». Η… αστεράτη ξενοδοχειακή εγκατάσταση έγινε ως διά µαγείας προσιτή σε όλους.

«Πυρετός» εκπτώσεων έχει χτυπήσει και τους καταστηµατάρχες – «µε ένα ζευγάρι παπούτσια, το δεύτερο δώρο», «µε αγορές ύψους 100 ευρώ, λαµβάνετε δωροεπιταγή 30 ευρώ», «καλλυντικά και αρώµατα σε τιµή κόστους»…

Γιατί η καταναλωτική µου καρδιά δεν χτυπά όπως της Αλίκης… στη χώρα των θαυµάτων; Οι ευκαιρίες αυτές µόνο θλίψη προκαλούν. Είναι το φόντο της οικονοµικής κρίσης. Η υπενθύµιση πως πλησιάζει. Πως η αγοραστική µας δύναµη συνθλίβεται.

Είναι και η πικρή γεύση που αφήνει η συνειδητοποίηση πως οι έµποροι έχουν – ακόµη και σήµερα – περιθώριο κέρδους. Τι είναι όµως πιο γλυκό από την απόκτηση πλούτου; Η γρήγορη απόκτηση του πλούτου. Αλλά έτσι είναι – ήταν – ο Νεοέλληνας, παθιασµένος µε την ταχύτητα.