Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβληµά σας η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!)
είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (µε ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδροµική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80 115 28 Αθήνα

Λες να τους φάει η κότα;

Κυρία Φοίβη Στα παιδικά µου χρόνια η γιαγιά µου, µου είπε το παραµύθι «Ο κόσµος ανάποδα…».

Κάποιος νεαρός ζήτησε από τον Θεό να ζήσει για µια µέρα τον κόσµο ανάποδα. Ο Θεός, που έχει τη συνήθεια να κάνει φάρσες, του έκανε τη χάρη. Σε λίγο τα κέντρα ήταν γεµάτα από _ δεν έχω άλλο τρόπο να τα πω _ ζώα που έπιναν φραπέ ή καπουτσίνο. Αλλα ζώα σε µπιραρίες έτρωγαν ψητό άνθρωπο. Τα ποτάµια κυλούσαν ανάποδα και ο νεαρός γελούσε µε την καρδιά του. Ευτυχισµένος κάθησε σε ένα εστιατόριο και είπε να του φέρουν µια ψητή κότα. Οταν την έφεραν, η κότα τον έφαγε. Και εδώ προβάλλει η απορία: µε τέτοια χάλια, είναι επιθυµητά τα παραµύθια; Ο µακαρίτης Φρ. Ρούσβελτ, όταν η Αµερική πηδούσε από τον εξηκοστό όροφο, γιατί οι πελάτες είχαν χαθεί, περιόρισε τις ώρες εργασίας, ώστε να δουλεύουν περισσότεροι κι έκανε δηµόσια έργα ώστε να υπάρχει µεροκάµατο. Ετσι δηµιουργήθηκαν πελάτες, η µηχανή πήρε εµπρός και το σπορ να πηδάει ο κόσµος στο κενό σταµάτησε. Συνταγή δοκιµασµένη. Το ΔΝΤ τα κάνει όλα ανάποδα. Οι άνθρωποι πρέπει να δουλεύουν µέχρι τα βαθιά γεράµατα και οι νέοι θα αρχίζουν τη δουλειά αρκετά ώριµοι. Τα λεφτά έγιναν άφαντα. Η µηχανή δεν φαίνεται να παίρνει µπρος. Και αφού τα κάνουν όλα ανάποδα, δεν παραγγέλνουν καµιά κότα; Ισως γίνει το θαύµα!

Δ. Φράγκος Αθήνα
Μπάτε, σκύλοι, αλέστε

Κυρία Φοίβη, Το κοινωνικό κράτος της πατρίδας µας άρχισε να χτίζεται σιγά σιγά πριν από περίπου 60 χρόνια και έµοιαζε σαν µια καρδάρα όπου αρµέγαµε µία ισχνή κατσικούλα που την ταΐζαµε µε δανεικά. Λέω δανεικά γιατί τα δικά µας δεν έφταναν ποτέ στον κρατικό κορβανά. Οι Αρπυιες µε µάσκες µεσαζόντων µεγαλεµπόρων, βιοµηχάνων, τραπεζιτών, συµµαχώντας µε τη µέγαιρα κρατική και εκατόγχειρα δίκην Βριάρεω γραφειοκρατική µηχανή που αποδείχθηκε µπροστά της ο Γαργαντούας αθώο αρνάκι, τα κατασπάραζαν καθ’ οδόν. Αυτά όµως δεν έγιναν µόνα τους και σε µία µέρα, έγιναν µε ανοχή, συµφωνίες και ανικανότητα της νοµοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας µη εξαιρουµένης και της Δικαιοσύνης και άλλων παραγόντων. Ετσι λοιπόν όταν η καρδάρα, µε δανεικά, να µην ξεχνάµε, κάπως µισογέµισε αρχίσαµε να τρώµε αλλά πάνω που χορτάσαµε έφθασαν οι δανειστές µας και ζήτησαν να τους επιστρέψουµε αυτά που µας έδιναν τόσα χρόνια. Μαζεύτηκαν πολλά µας είπαν δεν πάει άλλο και δεν θα µας δώσουν αλλά αν… Και η τελευταία κυβέρνηση άρπαξε χωρίς τη βάσανο της σκέψης την κοχλάζουσα πατάτα του χρέους, που η προηγούµενη σαν πονηρός µπαταξής την πέταξε και την κοπάνησε όπως λέµε σε τέτοιες περιπτώσεις. «Γαία πυρί µειχθήτω» θα έλεγαν οι αρχαίοι πρόγονοί µας. Και πάραυτα οι κόρακες (όχι µε νύχια γαµψά µη θυµώσει η κ. Παπαρήγα και µας καταγγείλει για άνευ αδείας ερανιστές) του ΔΝΤ και των χρηµατοπιστωτικών οίκων όρµησαν σαν µεταµεσονύχτιοι λήσταρχοι να γυρίσουν τις τσέπες µας ανάποδα και να βεντουζάρουν τις βδέλλες τους στις φλέβες µας. Αποτέλεσµα ό,τι αυξάνεται µειώνεται λέει ο Κανέτι. Η καρδάρα µας, η κοινωνική µας πρόνοια και όλοι οι νόµοι της αναποδογυρίστηκαν. Οσοι µας κυβέρνησαν τα τελευταία χρόνια έπασχαν από κοντοφθαλµία, ήταν όµως καλοί και αγαθοί χριστιανοί και εξέλαβαν τα δανεικά σαν βοήθεια της θείας πρόνοιας. Σαν µάννα δηλαδή – µέχρι να φθάσουµε εδώ όµως µου φαίνεται πως κοντά στους κουµπάρους – φίλους – συγγενείς – κοµµατάρχες και όλη την ελίτ του χρήµατος και της κοµπίνας, φάγαµε και εµείς κάτι αφού στα κόκαλα που µας πετούσαν άφηναν και καµιά παχιά πέτσα µε ίνες κρέατος. Οποιοι δούλευαν πρωταρχικός τους σκοπός ήταν το µε πλάγιο τρόπο εύκολο κέρδος, δεν ενδιαφέρονταν για το σύνολο ούτε για το αύριο, ούτε φόρους πλήρωναν. Μπάτε, σκύλοι, και αλέστε το σύνθηµα όλων µας.

Βασίλης Λαρισαίος Μη στενοχωριέστε. Πάλι µε χρόνια µε καιρούς, πάλι θα ξαναχύσουµε την καρδάρα.


Ξενέρωσα

Αγαπητή Φοίβη Σε ιατρικό ένθετο εφηµερίδας (όχι των «ΝΕΩΝ») ρωτάει ο γιατρός: είναι ασφαλές το σεξ µέσα στο νερό; Και απαντά µόνος του: όχι, είναι όπως και το σεξ εκτός νερού. Πώς το σχολιάζετε;

Γιάννης Π. Τι να σχολιάσω… Μάλλον ο γιατρός βιαζόταν να γράψει το κοµµάτι γιατί ήθελε να πάει προς νερού του.