Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβληµά σας η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!)
είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (µε ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδροµική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80 115 28 Αθήνα

Ανεπώνυµα

Κυρία Φοίβη, Διάβασα στην εφηµερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» ότι το Θέατρο Τέχνης επιχορηγήθηκε φέτος µε το ποσό των 52.000 ευρώ.

Αναρωτήθηκα αµέσως, γιατί; Ποιος ο λόγος, τι προσφέρει πια το Θέατρο Τέχνης του Μεγάλου Δασκάλου Κ. Κουν που κάποτε ήταν το καµάρι της χώρας στα πολιτιστικά δρώµενα εντός και εκτός Ελλάδας.

Αυτός ο φάρος που για 60 χρόνια φώτιζε και µεγαλουργούσε στη δηµιουργία του σύγχρονου ελληνικού πολιτισµού είχε την ατυχία να πέσει στα χέρια σήµερα ολίγων µετριοτήτων που καµία σηµαντική προσφορά δεν είναι ικανοί να προσφέρουν.

Ο κ. Χρονόπουλος, ο κ. Καπελώνης και κάποιοι γιατροί που αποτελούν σήµερα το Διοικητικό Συµβούλιο της αστικής µη κερδοσκοπικής εταιρείας έχουν το θράσος να επικαλούνται το όνοµα του προ 25ετίας αποθανόντος Δασκάλου µας και να ζητούν χρηµατοδότηση από το Δηµόσιο; Ολοι οι µαθητές, οι άξιοι συνεχιστές του οράµατος του Κ. Κουν έχουν σήµερα εκδιωχθεί από τα δρώµενα του Θεάτρου Τέχνης, γιατί;

Λίγη ντροπή δεν βλάπτει.

Ενας µαθητής και συνεργάτης του Κ. Κουν για 21 χρόνια, ο τελευταίος επιζών, Γ. Μ. Μήπως, αγαπητέ Γ.Μ., όταν κάποιος είναι τόσο αγανακτισµένος απ’ όλα αυτά και δηλώνει «µαθητής και συνεργάτης του Κάρολου Κουν» και άρα θεωρεί ότι δικαιούται διά να οµιλεί, είναι πιο γενναίο και πιο σοβαρό να υπογράφει µε το όνοµά του; Και τι ακριβώς σηµαίνει «ο τελευταίος επιζών»; Και τι είναι ο Γιώργος Αρµένης, η Μάγια Λυµπεροπούλου, η Ρένη Πιττακή και και και… Μήπως µε όλα αυτά χάνεται το δίκιο που µπορεί να έχει η «δηµόσια καταγγελία»; [Αφήστε που δεν πήρε επιχορήγηση και µεγάααααλη – σαν την Πελοπόννησο; – «κυρία» του θεάτρου µας και απειλεί θεούς και δαίµονες γι’ αυτή την «αδικία», που δεν ακολούθησε τη σειρά σκανδαλωδών επιχορηγήσεων παντός καιρού και πάσης… κυβερνήσεως που είχε λάβει].


Γηράσκουν µεν αλλά…

Αγαπητή Φοίβη Αθηναίου, Παρά τον σεβασµό στα πολιτικά κόµµατα – τα οποιαδήποτε – και τους ανθρώπους τους, σκέφτοµαι πως αλλάζουν οι καιροί, γυρνούν τα πάνω κάτω και άθελά σου – και χωρίς κακία – δεν µπορείς να µη γελάσεις. Στην προκειµένη περίπτωση τα γέλια αφορούν τον ΣΥΡΙΖΑ και αυτά που συµβαίνουν (και µάλλον θα συµβούν) στους κόλπους του. Προσωπικά, ουδέποτε πείστηκα ότι είναι πράγµατι «συνασπισµός» µε την κυριολεκτική έννοια του όρου.

Θυµάµαι, και δεν πέρασε πολύς καιρός από τότε, εκείνη τη φασιστική ειρωνεία ορισµένων στελεχών του που περίµεναν σαν ύαινες να κατασπαράξουν το µεγαλύτερο αριστερό – µε την ευρεία έννοια – κόµµα της χώρας, κάνοντας τους ψηφοφόρους του ν’ ακούν ΣΥΝ, ΣΥΡΙΖΑ και διάφορα ονόµατα πολιτικών του και να τους πιάνει αλλεργία. Είχαν ξεχάσει όµως από τη ζαλάδα τους ότι κάποτε, κάποιος είπε ότι «αυτό δεν τεµαχίζεται» (πιστεύω να ξέρεις ποιον εννοώ. Αυτόν που σταύρωσαν και έπαιζαν στα ζάρια τα ιµάτιά του, αλλά δεν τους βγήκε).

Οµως, αγαπητή Φοίβη, αξίζει ν’ ασχολείται κάποιος µε αυτούς οι οποίοι γηράσκουν µεν, παραµένουν δε αεί µη διδασκόµενοι;

Σε χαιρετώ φιλικά Χρίστος Τσαχπίνης – Καβαλιώτης Γερµανία Δεύτε τελευταίον (συν)ασπασµόν
«Σιγά µη σου ”χουµε και τουαλέτα»

Αγαπητή κυρία Αθηναίου, Ζητώ συγγνώµη που θα σας απασχολήσω µ’ ένα θέµα που, καθώς περνούν τα χρόνια, γίνεται πιο έντονο, ιδιαίτερα για συνταξιούχους _ κι όχι µόνο _ που ζουν σ’ αυτήν την πόλη: την ανυπαρξία WC σε ελεύθερους χώρους, δηµόσιες υπηρεσίες, παιδικές χαρές, πάρκα, πλατείες, κ.λπ.

Παντελής η έλλειψη εξυπηρέτησης µιας καθηµερινής ανάγκης του πολίτη. Την αδιάφορη απάντηση «δεν υπάρχει» στην ερώτηση αν µπορώ να κάνω χρήση της τουαλέτας, έτσι κοφτά, τυπικά και υπηρεσιακά, την έλαβα από το Γραφείο Πληροφοριών του Μετρό στην Οµόνοια, από πολυτελές, κατά τ’ άλλα, κατάστηµα κινητής τηλεφωνίας, κι από σταθµάρχες ΕΘΕΛ και ΚΤΕΛ (ένας εξ αυτών µάλιστα µου είπε «σιγά µη σου ‘χουµε και τουαλέτα»). Ολες όµως υποθέτω αυτές οι υπηρεσίες έχουν WC για το προσωπικό τους, κλειδωµένο.

Ας υποθέσουµε ότι η πολιτεία δεν τους επιβάλλει διά νόµου την υποχρέωση παροχής αυτής της εξυπηρέτησης του κοινού, δεν έπρεπε να υπήρχε κάποια πρόβλεψη για έκτακτης φύσης περιστατικά; Εχοντας αριθµό προτεραιότητας για πληρωµή λογαριασµού σε µία από αυτές τις υπηρεσίες και βλέποντας ότι καθυστερούσε η σειρά µου, άρχισα ν’ ανησυχώ γιατί αισθάνθηκα την επείγουσα ανάγκη να πάω… Πλησίασα την υπάλληλο και τη ρώτησα «µπορώ να κάνω χρήση της τουαλέτας;». «Οχι, απαγορεύεται» µου είπε. «Μα… υπάρχει ανάγκη» λέω. «Εξάλλου δεν υπάρχει» µου είπε και συνέχισε τη δουλειά της. Εγώ τι έπρεπε να κάνω εκείνη τη στιγµή, κυρία Αθηναίου;

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία Κώστας Μεταξάς Εδώ θα ταίριαζαν φράσεις όπως «βρε δεν µας κατ…» ή «σας έχω χ…», αλλά δεν µου επιτρέπεται να τις γράψω λόγω της ευγενούς ανατροφής µου.