[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Κρεµάστε τους ψηλά…

ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ µάς αιφνιδιάζει, στην Ελλάδα, µε τη δύναµη της επικαιρότητάς του! Η προσφιλής κατά τους βυζαντινούς χρόνους διαπόµπευση έχει επανακάµψει δριµεία, προσαρµοσµένη στα δικά µας πλαδαρά και άνευρα χρόνια. Στους καιρούς της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας διαπόµπευαν τους κλέφτες, κατά κύριο λόγο, τους µοιχούς, τους προδότες είτε ήταν απλοί πολίτες είτε προσωπικότητες µε λάµψη και κύρος.

Στις µέρες µας οι ίδιοι ένοχοι διαποµπεύονται (κλέφτες, προδότες, µοιχοί, µοιχαλίδες, κ.λπ.) µε τρόπο ήπιο αλλά το ίδιο αποτελεσµατικό µε τότε. Παλιά ο ένοχος «µουντζωνόταν», δηλαδή µουντζουρώνονταν στο πρόσωπο πριν αρχίσει η δηµόσια διαπόµπευση. Και τώρα τους «µουντζώνουν» µε µια απλή χειρονοµία πλέον, που λέει όµως πολλά στον ένοχο ο οποίος έχει τη φωλιά του λερωµένη.

Τότε πριν αρχίσει η ηδονική τελετή για το πλήθος, ένα βούκινο ή ένα τύµπανο ενηµέρωνε τον κόσµο ώστε να προσέλθει και να συµµετάσχει αθρόα στον εξευτελισµό του ενόχου. Από αυτήν τη διαδικασία ξεπήδησαν και οι εκφράσεις:

«Ο κόσµος το ’χει τούµπανο» ή «τον έκαναν βούκινο»… Στους δύσκολους καιρούς που µας έτυχαν ή κατά το πιο δόκιµο, που µας έφεραν, η διαπόµπευση κλεφτών, προδοτών, µοιχών του δηµόσιου βίου, παρανόµως και πονηρώς πλουτισάντων, διεξάγεται διά του Τύπου και των ΜΜΕ µε ανάλογο των βυζαντινών χρόνων πάθος και σθένος. Ο ένοχος µπορεί να µη ρινοτοµείται, να µην κουρεύεται, να µην του κρεµάνε κουδούνια, αλλά δεν έχει µούτρα να κυκλοφορήσει στους δρόµους, στις προσφιλείς ταβέρνες του, που κατασπάραζε ροφούς και γουρουνόπουλα, στις παραλίες, εκεί όπου έκλεινε την ξαπλώστρα του µε τη σεζόν, στις λαµπερές βιτρίνες µε τα ακριβά Ηermes και τα Luis Vuitton. Τώρα κινδυνεύει να κατασπαραχθεί από το πλήθος των συνταξιούχων, των δηµοσίων υπαλλήλων, των ανέργων, των κατακαµένων από τους κεραυνούς του ΔΝΤ, από αυτούς τους ταπεινούς, που κάποτε τέτοιους τύπους τούς αποθέωναν.

Πρώην πρωθυπουργοί, καλλιεπείς υπουργοί, αοιδοί και καλλιτέχνες που µήνες πριν έγραφαν το όνοµά τους στον ουρανό, τώρα κρύβονται από προσώπου γης. Αυτό σηµαίνει διαπόµπευση!

Και όλοι αυτοί έπραξαν ό,τι έπραξαν λησµονώντας δυστυχώς, ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του Ελληνα:

ηδονίζεται περισσότερο όταν βλέπει το διαµάντι να γίνεται κάρβουνο παρά όταν το κάρβουνο µεταλλάσσεται σε διαµάντι…