Πού είναι το θέαμα;

Σαν στενός κορσές προσαρμόζεται το σύστημα των προπονητών αυτές τις πρώτες ημέρες του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Με τον φόβο να πουν «αντίο» στη Νότια Αφρική οι περισσότεροι, σφίγγουν, σφίγγουν, σφίγγουν… Οι μέσοι παθαίνουν ασφυξία και ο (εκάστοτε) προωθημένος επιθετικός δεν έχει το παραμικρό στήριγμα για να φανεί. Αποτέλεσμα όλης αυτής της τακτικής; Βάζουν γκολ οι αμυντικοί ή «μιλάνε» οι χαφ. Βλέπουμε επιτυχίες από λάθος πόδια, ενώ τα γκολ από τους κυνηγούς είναι η μειοψηφία. Τόσο καλά τους προσέχουν; Μπορεί. Το βέβαιο είναι πως οι συγκεκριμένες επιλογές των προπονητών πνίγουν σταδιακά το ποδόσφαιρο. Στον βωμό του αποτελέσματος, το θέαμα απεβίωσε. Είτε γιατί οι αληθινοί μεγάλοι παίκτες (όπως ο Ριμπερί λόγου χάριν) είναι καταπονημένοι, είτε γιατί η διαφορά στις κλιματολογικές συνθήκες κάνει τους πάντες επιφυλακτικούς.

Ελάχιστοι ξεχωρίζουν: ο Φορλάν με τα δύο του γκολ κόντρα στη Νότια Αφρική ή ο Ιγκουαΐν με το ξέσπασμα απέναντι στους Κορεάτες. Οι υπόλοιποι σίγησαν. Δεν έχουν συμπαραστάτες. Το σχέδιο των κόουτς, αυτό το ιδιότυπο με τους δύο ή τρεις αμυντικούς χαφ και όσους συνδράμουν περιστασιακά τον κλασικό στράικερ, δημιουργεί συσσώρευση πληθυσμού στο κέντρο. Αρα, πρέπει το παιχνίδι να αλλάξει και να βγει από την περιοχή. Το κάνει πάνω- κάτω η Βραζιλία, ομάδα που απλώνεται στο χορτάρι με τους Μαϊκόν ή Μπάστος. Θα μπορούσε να το εφαρμόσει και η Ολλανδία, αλλά οι πτέρυγες θέλουν έξτρα ενίσχυση. Οι ομάδες ποντάρουν στο να κρατήσουν τον αντίπαλο και όχι να δημιουργήσουν. Χωρίς υλικά, το φαγητό δεν θα βγει καλό. Και ο κόσμος βλέπει την εξέλιξη να μην υπάρχει, τις ομάδες τις Ασίας να έχουν να επιδείξουν μόνο αδιάκοπο τρέξιμο και τους Αφρικανούς να δυσκολεύονται ακόμη και να δημιουργήσουν. Σε όλες τις διοργανώσεις υπήρξε μια ομάδα που έβαλε τη σφραγίδα της. Κάποιος παίκτης που άφησε το στίγμα του. Μέχρι στιγμής, τίποτα δεν μένει στη μνήμη. Εκτός από ένα: το πάθος των Ελλήνων για την επιβίωση! Είναι απίστευτο, αλλά σε μια αθλητική διοργάνωση οι πάντες μιλάμε για τα ψυχικά χαρίσματα ενός λαού που δεν γνωρίζει ούτε από συστήματα ούτε από μέγγενη τακτικής και παλεύει να βγάλει αξιοπρέπεια στο γκαζόν.