Champions Greek

ΕΠΙΛΟΓΟΣ Με σασπένς
» ΑΠΟ ΤΟΝ , Αντώνη Λαγό

Α, ρε Ελλάδα, και πώς να πτωχεύσεις! Πεσμένη στο καναβάτσο η Εθνική, πάνω που είχε γίνει το… ανέκδοτο του Μουντιάλ, νάτη πετιέται από ΄ξαρχής κι αντρειεύει και θεριεύει. Να το πρώτο μας γκολ σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου (και καπάκι το δεύτερο, επειδή είχαμε αργήσει), να ο πρώτος βαθμός, να η πρώτη νίκη, να ένα ματς που- επιτέλους- καταφέραμε να «γυρίσουμε», να και καλή μπάλα. Δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά γύρω στο 60΄, στο διάστημα που ο τερματοφύλακας της Νιγηρίας έδινε την εντύπωση ότι προπονείται για… πουλί προσπαθώντας να σώσει την εστία του από την ασφυκτική πίεση των διεθνών μας, το γήπεδο είχε μείνει βουβό. Προφανώς οι θεατές είχαν εκπλαγεί τόσο, που τους έπεσαν οι βουβουζέλες από το στόμα! Ήταν ίσως το καλύτερο παιχνίδι που είδαμε, μέχρι στιγμής, στη Νότια Αφρική. Και, πάντως, το πιο συναρπαστικό.

Αυτή η Εθνική μάς γύρισε έξι χρόνια πίσω. Τότε που κατακτούσε το Εuro της Πορτογαλίας και έκανε την ΕΕ… ΕΕΡ (Ευρωπαϊκή Ένωση Ροφών). Έπαιξε με την ίδια τακτική, με το ίδιο πάθος. Αλλά αυτή τη φορά δεν τη θαυμάσαμε μόνο για την αμυντική λειτουργία της. Ήταν μία βελτιωμένη εκδοχή της Πρωταθλήτριας Ευρώπης του 2004. Έστω κι αν βοηθήθηκε από αυτόν τον απίθανο τύπο που «κατάφερε» να δει κόκκινη κάρτα χωρίς να καταφέρει να χτυπήσει τον αντίπαλό του (!), αλλά και από το κέντρο της αντίπαλης άμυνας που θύμιζε… Disneyland. Η τύχη πάντα χρειάζεται στο ποδόσφαιρο. Και το… μνημόνιο που έχει υπογράψει εδώ και χρόνια ο Ρεχάγκελ με την καλοτυχία του (για να μη χρησιμοποιήσουμε μια πιο παραστατική αλλά πρόστυχη λέξη), φαίνεται ότι βρίσκεται ακόμη σε ισχύ.

Το «άστρο» του Ότο νίκησε ακόμη και τα… βουντού των Νιγηριανών.

Αναρωτιέμαι, τι θα βρουν να πουν τώρα όλοι εκείνοι που βιάστηκαν να κηδέψουν ποδοσφαιρικά τον Ρεχάγκελ και να υποβαθμίσουν σε junk την ομάδα του. Και κυρίως, τι θα κάνουν αυτοί που έχουν ήδη αποφασίσει ότι το ματς της προσεχούς Τρίτης κόντρα στην Αργεντινή θα είναι το τελευταίο του «Έλληνα» Ότο. Ιδίως αν σπάσει ο διάβολος το ποδάρι του, και η Εθνική προκριθεί στην επόμενη φάση.

Αλλά, ας είμαστε ρεαλιστές. Αν και στο γρασίδι όλα μπορούν να συμβούν, είναι πολύ δύσκολο η Ελλάδα να «κλέψει» έστω και έναν βαθμό από την Αργεντινή. Επίσης, δεν χρειάζεται να ξέρεις να ρίχνεις τα Ταρώ με την παλιά τσιγγάνικη μέθοδο για να προβλέψεις ότι όλοι εκείνοι που θεωρούν ότι ο κύκλος του στην Εθνική έκλεισε, δεν θα το βάλουν κάτω. Και, από την άλλη, ο γερμανός είναι υπερβολικά εγωιστής για να επιτρέψει στους τηλεκόρακες και στους μαϊντανούς (αρκετοί από τους οποίους μέχρι πρόσφατα θα ορκιζόντουσαν ότι η μπάλα είναι ο… αναγραμματισμός της λάμπας) να τον εξευτελίζουν κάθε φορά που οι εμπνεύσεις του δεν του βγαίνουν στον αγωνιστικό χώρο, όπως συνέβη στον αγώνα με τους Κορέους. Το πιθανότερο είναι, ότι μετά το Μουντιάλ ο Ρεχάγκελ θα χαρίσει στον εαυτό του μία αξιοπρεπή έξοδο, αντάξια της ένδοξης θητείας του στην Εθνική. Και μακάρι να μην αφήσει κανέναν άλλο να του γράψει τον επίλογο.

Αν, πάλι, κάνω λάθος (και ο Ρεχάγκελ δεν αποχωρήσει οικειοθελώς), στο εναλλακτικό σενάριο θα πρωταγωνιστήσει ο Σοφοκλής Πιλάβιος. Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας θα καλέσει τον Ότο και, με το τακτ που τον διακρίνει, θα του το φέρει με τρόπο: «Ηerr Οtto, πολύ φοβούμαι ότι για να συνεχίσουμε τη συνεργασία μας, θα πρέπει να δεχτείς τη μείωση των αμοιβών σου στο μισό. Η κρίση, meine freunde, η κρίση… Άλλωστε, η πατριώτισσά σου μάς ζήτησε να κάνουμε περικοπές. Τι να κάνω κι εγώ; Ένας απλός πρόεδρος Ομοσπονδίας είμαι…». Θα έχει πλάκα, να του πει ο Ρεχάγκελ «μένω και με τα μισά, γιατί την Ελλάδα τη θεωρώ δεύτερη πατρίδα μου», αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας τώρα. Το θέμα μας είναι, εφόσον αποφασίσουμε να γυρίσουμε σελίδα, να φτιάξουμε μία καινούργια ομάδα που θα ΄ρθει η ώρα να μας κάνει υπερήφανους όπως η προηγούμενη, και να μην επιστρέψουμε στις εποχές του… Πλακέτα Παναγούλια (αναφέρω την καλύτερη εκδοχή του απευκταίου).

Και κάτι τελευταίο: Ό,τι κι αν συμβεί, μην «πυροβολείτε» τον Ρεχάγκελ. Το πιό όμορφο παραμύθι του ελληνικού ποδοσφαίρου πρέπει να έχει το τέλος που του αρμόζει.


λεξικό

ΣΕΞ (το):
Η γενετήσια πράξη, ο σαρκικός έρωτας Συχνά η επιστήμη αλλάζει γνώμη, για διάφορα θέματα. Ο γιατρός της Εθνικής Αργεντινής κατέρριψε πρόσφατα έναν ακόμη μύθο: έδωσε άδεια στους ποδοσφαιριστές της ομάδας του να κάνουν σεξ κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ, αλλά όχι πριν από τους αγώνες. Πολύ «φλου» το άφησες, γιατρέ μου. Κι αν τους έρθει η… όρεξη την Τρίτη, την ώρα που θα παίζουν με την Ελλάδα;

ΒΑΒΟΥΡΑ (η):
Λαϊκά ο θόρυβος, η φασαρία Από παιδί πίστευα πως η ηπειρώτικη γκάιντα υπάρχει μόνο και μόνο για να θυμίζει σε όσους έχουν προβλήματα ακοής ότι… υπάρχουν και χειρότερα. Μέχρι που άκουσα τις βουβουζέλες! Αλλά δεν ξέρω, αν η παραδοσιακή ηχορύπανση των Αφροδιοργανωτών του Μουντιάλ είναι πιο ενοχλητική από τις μεταδόσεις των αγώνων που ακούνε τ΄ αυτάκια μας στην Ελλάδα.


Εχει φάση

Ο ΑΝΤΡΑΣ ξεχωρίζει για δύο πράγματα. Το ένα είναι η λατρεία του για το ποδόσφαιρο. Και η δεύτερη στη σειρά (καλώς εχόντων των πραγμάτων…) μεγαλύτερη ανδρική απόλαυση είναι το Μουντιάλ.

Μπάλα, τηλεόραση, βεράντα, παρέα, μπίρα, πίτσα. Παράδεισος! Κρίμα να ΄ναι μόνο ένας μήνας κάθε τέσσερα χρόνια.

ΜΟΝΟ ΠΟΥ η πρώτη εβδομάδα του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Νότιας Αφρικής ήταν λίγο… gay από πλευράς θεάματος και συγκινήσεων. Κι αν το παράπονο των γυναικών σήμερα είναι ότι σπάνια πλέον συναντούν έναν πραγματικό άντρα, το δικό μας είναι ότι το ποδόσφαιρο γίνεται, όσο περνάνε τα χρόνια, όλο και λιγότερο ερωτεύσιμο.

Αδέλφια μας, Αργεντίνοι, μην ξεχνάτε τους δεσμούς αίματος που μας ενώνουν: ΔΝΤ εσείς, ΔΝΤ κι εμείς. Φτύσαμε το ίδιο αίμα!

ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ συζητήθηκε μήπως θα έπρεπε να μεγαλώσουν οι εστίες, για να βλέπουμε περισσότερα γκολ. Ωστόσο η ποιότητα ενός ποδοσφαιρικού αγώνα δεν μετριέται με τα τέρματα που επιτυγχάνονται. Αρκετά από τα αξέχαστα ματς της ζωής μου είχαν λήξει 0-0. Και όμως, ήταν συναρπαστικά.

Μάλλον θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση ότι οι καιροί άλλαξαν στο ποδόσφαιρο, όπως και στη ζωή γενικώς. Την μπάλα θα εξακολουθήσουμε βεβαίως να την αγαπάμεπρος μεγάλη απογοήτευση των γυναικών- αλλά, τι να το κάνεις; Άλλο η αγάπη κι άλλο ο έρωτας!