Τέσσερις αλλαγές Καστανίδη στον νόμο περί ευθύνης υπουργών

ΤΟ «ΝΟΜΙΚΟ κενό» της ατιμωρησίας πολιτικών προσώπων που οχυρώνονται πίσω από την «υπουργική ασυλία» και την παραγραφή επιχειρεί να ξεπεράσει το υπουργείο Δικαιοσύνης με τον νέο αυστηρότερο νόμο «περί ευθύνης υπουργών».

Ο νέος νόμος για τις ποινικές ευθύνες υπουργών δεν θα έχει αναδρομική ισχύ, ξεκαθάρισε σε χθεσινή συνέντευξη Τύπου ο υπουργός Δικαιοσύνης Χάρης Καστανίδης, διευκρινίζοντας ότι μέσω των νέων ρυθμίσεων θα ορίζεται η βάση των δεδομένων για την έρευνα μελλοντικών αξιόποινων συμπεριφορών εκ μέρους μελών της κυβέρνησης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι σχετικά με τον νόμο περί ευθύνης υπουργών ο κ. Καστανίδης είχε προτείνει στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας τέσσερις αλλαγές. Η βασικότερη συνδέεται με τον χρόνο υπολογισμού της παραγραφής, καθώς αυτός δεν αρχίζει να μετρά από τον χρόνο τέλεσης της πράξης, αλλά από την επέλευση του ζημιογόνου αποτελέσματος.

Οπως όλοι οι πολίτες
Συγκεκριμένα, οι τέσσερις αλλαγές αφορούν: την καθιέρωση και για τους υπουργούς, της συνήθους παραγραφής που ισχύει για όλους τους πολίτες, την έναρξη του χρόνου τέλεσης των εγκλημάτων των υπουργών από την επέλευση του ζημιογόνου αποτελέσματος και όχι της ενέργειας (π.χ. υπογραφή υπουργικής απόφασης), τη διενέργεια ανάκρισης από εισαγγελέα εφετών ο οποίος θα διατυπώνει κατ΄ αρχάς ένα συμπέρασμα και τέλος τον σαφή προσδιορισμό των αδικημάτων που τελούνται κατά την άσκηση των καθηκόντων των υπουργών.

Νομικοί αντιτείνουν ότι «οποιαδήποτε προσπάθεια ερμηνείας των στενών συνταγματικών ορίων ως προς τον χρόνο παραγραφής των αδικημάτων για να… καθήσουν στο σκαμνί κατά απαίτηση του κοινωνικού συνόλου υπουργοί, κάθε άλλο παρά βέβαιο είναι ότι θα επιφέρει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα». Και αυτό γιατί, όπως εξηγούν, η μόνη ασφαλής οδός για αυστηροποίηση του νομοθετικού πλαισίου περί ευθύνης υπουργών είναι η αναθεώρηση του Συντάγματος.

Η απόφαση Καραμανλή
«Δεν υπάρχει αμφιβολία πως όταν αιφνιδιαστικά μέσα σε μία νύχτα, τον περασμένο Μάιο, η κυβέρνηση Καραμανλή έκλεισε τη Βουλή, στόχος ήταν η παραγραφή συγκεκριμένων ποινικών ευθυνών που θα μπορούσαν να ανεύρουν τα αρμόδια όργανα. Το γεγονός όμως, ότι αυτός ήταν ο στόχος δεν σημαίνει ότι οδηγούμαστε σε παραγραφή» απαντά από την πλευρά του ο κ. Καστανίδης, καταδεικνύοντας όχι μόνο τις πολιτικές συνέπειες, αλλά και τις ποινικές επιπτώσεις εκείνης της απόφασης του πρώην πρωθυπουργού, που από την πρώτη στιγμή είχε δεχθεί τα πυρά και του νομικού κόσμου.

Η παραγραφή
Ωστόσο, φωτογραφίζοντας ευθέως εκκρεμείς υποθέσεις, χωρίς να μπορεί λόγω της θεσμικής του ιδιότητας να τοποθετηθεί επ΄ αυτών προλαμβάνοντας μελλοντική δικαστική κρίση, διαβεβαίωσε ότι «η ευρηματικότητα του ποινικού νομοθέτη μπορεί να δώσει λύσεις κατά περίπτωση, αντιμετωπίζοντας ακόμα και τα θέματα παραγραφής». Ανεξάρτητα μάλιστα από το κλείσιμο της Βουλής, που οδήγησε στην εξάλειψη του αξιοποίνου για όποια ενδεχομένως πολιτικά πρόσωπα είχαν ποινική εμπλοκή σε σκανδαλώδεις υποθέσεις που ερευνά η τακτική Δικαιοσύνη, εξέφρασε την άποψη ότι η παραγραφή, ακόμα και γι΄ αυτές τις περιπτώσεις, κάθε άλλο παρά δεδομένη μπορεί να θεωρείται.