[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Η βουβουζέλα τον χαβά της

Βουβουζέλα αυτοί, κλαρίνο εµείς! Απολαυστικό θα ήτανε… Το «µελίσσι» που µπουκώνει τα ηχεία της τηλεόρασης και τρυπάει το τύµπανο του αυτιού µου, έχει λυγίσει το νευρικό µου σύστηµα και έχει παγώσει κάθε όρεξη να παρακολουθήσω τους αγώνες του Μουντιάλ.

Τo «mute» έχει γίνει µόνιµη ένδειξη στην οθόνη της τηλεόρασης, σε µία προσπάθεια να µην εθιστώ στα παυσίπονα. Εχει αποτέλεσµα όλο αυτό;

Οχι – το Σύµπαν και ο καιρός συνωµοτούν εναντίον εκείνων που κάθε τόσο νοµίζουν πως έχουν πάθει µόνιµη βλάβη και θα κουβαλούν το βουητό της σφήκας στα αυτιά τους για πάντα.

Με το θερµόµετρο να κάνει κατοστάρι, αφήνοντας ήδη πίσω του τον Ιούνιο και πιάνοντας άρον άρον θερµοκρασίες Ιουλίου, γιατρειά δεν υπάρχει. Με αυτά και µε τα άλλα, οι τηλεοράσεις έχουν βγει περίπατο στις βεράντες, µε την ένταση στη διαπασών.

Ο ήχος της βουβουζέλας επί Χ αριθµό οπαδών που δεν την αφήνουν από τα χέρια τους, έχει τροµάξει ακόµη και τα τζιτζίκια – δεν προβλέπεται να κάνουν εµφάνιση πριν από την 11η Ιουλίου.

Ο Ντιέγκο Μαραντόνα πάλι, δεν φαίνεται να ενοχλείται καθόλου – φύσηξε τη βουβουζέλα του, δίνοντας το σύνθηµα πως η γιορτή του ποδοσφαίρου έχει ήδη αρχίσει.

Τι λιγότερο όµως, θα περίµενε κανείς από έναν άνθρωπο που κυκλοφορεί µε δύο ρολόγια στον ίδιο καρπό;

Και µέσα σε όλα αυτά, κάθε τόσο ακούγεται και µία κραυγή αγωνίας – ή συνθήµατα χαράς ή παλαµάκια αποθέωσης ή ουρλιαχτά πανηγυρισµού για το γκολ που µόλις µπήκε – από τον γείτονα, τον συνάδελφο, τον ταξιτζή, τον βενζινοπώλη, τον καφετζή, τον σουβλατζή… Λες και όλος ο ανδρικός πληθυσµός είναι συντονισµένος µε τη Νότια Αφρική σε απευθείας µετάδοση, non-stop. Και η βουβουζέλα τον χαβά της – να εκδικείται την ανθρώπινη φύση και να δοκιµάζει τα όρια της υποµονής.