Το Μουντιάλ μέσα από τα μάτια ενός δεκαεξάρη

Ο Γιώργος Τουρλιάδης ανήκει στην ομάδα που δεν χάνει ποτέ! Είναι η ομάδα που έχει σύμμαχο την τύχη αλλά και την ικανότητα. Ο πιτσιρικάς από την Αλεξανδρούπολη συμπλήρωσε προ καιρού μια φόρμα εταιρείας ηλεκτρονικών για το Μουντιάλ και… μπίνγκο!
Κέρδισε όχι το πρώτο βραβείο, ούτε κάποιο χρηματικό ποσό ή ηλεκτρονική συσκευή. Αυτά καλά είναι, αλλά… Ο μικρός Τουρλιάδης εξασφάλισε ταξίδι στη χώρα του ονείρου. Στη Νότια Αφρική και μάλιστα χθες έδωσε το «παρών» στο Στάδιο του Γιοχάνεσμπουργκ και σήκωσε τη σημαία της ΦΙΦΑ στην τελετή έναρξης! Αυτό θα πει να σου χαμογελά η τύχη και να αποκομίζεις τέτοιες εικόνες από τόσο μικρός.

«Ηταν απίστευτη εμπειρία. Δεν βρίσκω λόγια να την περιγράψω» λέει ο νεαρός στα «ΝΕΑ» που τον εντόπισαν στη Μαύρη Ηπειρο. Και συνεχίζει: «Μαζί με ένα παιδί από την Ινδία, ένα από τη Νότια Αφρική, ένα από το Μεξικό και ένα από τη Νέα Ζηλανδία, κρατήσαμε τη σημαία της ΦΙΦΑ. Οπως καταλαβαίνετε, ήμουν ο πρώτος στην Ευρώπη». Ακόμη και από το τηλέφωνο ήταν εμφανής η υπερηφάνεια του Γιώργου (τον συνοδεύει ο πατέρας του, ο Βασίλης, ο οποίος δικαίως καμαρώνει). «Είμαι μαθητής στην α΄ λυκείου, 16 ετών. Για να πω την αλήθεια μου αρέσει το μπάσκετ πολύ και αγωνίζομαι στα παιδικά του Εθνικού Αλεξανδρούπολης». «Φάτσα» αθλητική 100% ο Τουρλιάδης και μάλιστα ελπίζει και ο ποδοσφαιρικός Εθνικός, η ομάδα που κάποτε έβγαλε τον Ντέμη Νικολαΐδη και τον έστειλε συστημένο στο ελληνικό ποδόσφαιρο, να ανέβει από την τέταρτη Εθνική στην τρίτη.

«Ανεμίζω συνεχώς την ελληνική σημαία. Οπου και να βρίσκομαι. Οι ξένοι όταν μας βλέπουν εμάς τους Ελληνες φωνάζουν δυνατά “Γκρέτσια, Γκρέτσια”». Ολα είναι υπέροχα και η διοργάνωση μου αρέσει πολύ. Το ξενοδοχείο πολυτελείας, εκεί τρώμε, αλλά μια φορά μας πήγαν και σε εστιατόριο με παραδοσιακά αφρικανικά φαγητά. Βλέπω όλες τις φυλές. Γιαπωνέζους, Ευρωπαίους, Βραζιλιάνους. Πριν από ένα διήμερο μάς πήγαν στην πλατεία Νέλσον Μαντέλα και εκεί έγινε ένα πολύ μεγάλο πάρτι. Σε καθημερινή βάση αυτό συμβαίνει. Οι Μεξικανοί, επειδή έπαιζαν και στο ματς της πρεμιέρας, κυριάρχησαν. Από κοντά όμως και οι Αργεντινοί! Χορός, φωνές, ατμόσφαιρα καρναβαλιού- αν μπορείτε να καταλάβετε, αν μπορείτε να αντιληφθείτε τι λέω. Οι ντόπιοι πανηγυρίζουν ιδιαίτερα έντονα. Και οι βουβουζέλες… Αυτές οι βουβουζέλες που ξεκουφαίνουν τους ανθρώπους και τις κρατούν όλοι. Από τον πιο μικρό μέχρι τον πιο μεγάλο. Ο κόσμος είναι φιλόξενος, με το χαμόγελο στα χείλη οι ντόπιοι θέλουν να μας εξυπηρετήσουν. Ευγενείς, δεκτικοί, ενδιαφέρονται να περάσουμε καλά. Ελπίζουν να πάει καλά η διοργάνωση, να πετύχουν. Στις πρόβες πηγαίναμε από το πρωί στις 8 μέχρι την ώρα της έναρξης του αγώνα. Πώς θα σταθούμε, πώς θα κρατήσουμε τη σημαία, πώς θα πιάσω την ελληνική, τα πάντα. Σημασία και στη λεπτομέρεια.

Είπε

«Μαζί με ένα παιδί από την Ινδία, ένα από τη Νότια Αφρική, ένα από το Μεξικό και ένα από τη Νέα Ζηλανδία, κρατήσαμε τη σημαία της ΦΙΦΑ στην τελετή έναρξης. Αξέχαστη εμπειρία»

Ο κόσμος είναι φιλόξενος, με το χαμόγελο στα χείλη οι ντόπιοι θέλουν να μας εξυπηρετήσουν