Μουντιολόγιο

Βουβουζέλα

Παραφράζοντας τον Λίνεκερ, θα μπορούσαμε να πούμε ότι το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι που παίζεται με 11 στο γήπεδο αλλά κερδίζεται με εκατομμύρια εκτός γηπέδων.

Αυτή τη φορά η «γιορτή του ποδοσφαίρου» έχει υποχρέωση να είναι πραγματική γιορτή. Το θέαμα- της μπάλας αλλά και της συμφιλίωσηςστα αφρικανικά γήπεδα αναμένεται ως ένα είδος αντιδότου στην κρίση, μια παγκόσμια καλοκαιρινή αυτοκάθαρση που θα επιτρέψει στον έναν νικητή και τους πολλούς χαμένους να βγάλουν τον ζοφερό χειμώνα.

Το παγκόσμιο ποδόσφαιρο διολισθαίνει όμως διαρκώς από την υπηρέτηση του θεάματος στην εξυπηρέτηση συμφερόντων.

Οι φετινοί θρίαμβοι του Μουρίνιο εικονογραφούν με τον καλύτερο τρόπο αυτή την τάση- και σε όλες εθνικές ομάδες υπάρχουν «Μουρινιότυποι», αν εξαιρέσουμε τον τρελο-Μαραντόνα και ίσως και τον ενσυνείδητα αντικομφορμιστή Γιόακιμ Λεβ. Κι ύστερα- είδαμε ήδη τις πρώτες δικαιολογημένες αντιδράσεις- πώς θα συνδυαστεί η χλιδή των πριμ με το παγκόσμιο φούντωμα της ανέχειας; (Την απάντηση την ξέρουμε φυσικά: ας νικήσει η ομάδα μας και να δεις πώς ξεχνάμε την ανέχεια).

Καθαρά αγωνιστικά, το τουρνουά προβλέπεται ανοιχτό και ενδιαφέρον. Διοργανώνεται από χώρα που δεν έχει τις δυνατότητες να πάει μακριά, πολλές παραδοσιακές δυνάμεις βρίσκονται σε πτώση (με πρώτες την Ιταλία και τη Γαλλία, αλλά και η Αγγλία δεν πείθει, η Πορτογαλία είναι υπερβολικά εύθραυστη, η Ευρώπη δεν έβγαλε νέες δυνάμεις) και τα δύο λογικά φαβορί δεν μπορούν να βρεθούν αντιμέτωπα στον τελικό: Ισπανία και Βραζιλία βρίσκονται στο ίδιο μισό του ταμπλό και θα βρεθούν ή στον προημιτελικό ή στον ημιτελικό, η δε τρίτη, στα χαρτιά, καλύτερη ομάδα, η Ολλανδία, βρίσκεται και αυτή μαζί τους και θα αλληλοεξουδετερωθούν. Συνεπώς, αναζητείται αυτός που θα ξεχωρίσει από το «αδύνατο» μισό του ταμπλό (Αργεντινή και Γερμανία μοιάζουν να έχουν προβάδισμα), καθώς και η ομάδα- έκπληξη που υπάρχει σε κάθε διοργάνωση. Θα παρατηρήσατε ότι δεν μίλησα καθόλου για την Ελλάδα: για μένα το Μουντιάλ είναι πάντα υπόθεση καλής μπάλας και όχι της «δικής μας» μπάλας- ιδίως έπειτα από ένα τόσο απογοητευτικό πρωτάθλημα όσο το φετινό.

Καιρός λοιπόν να σαλπίσουν τα τύμπανα αυτού του ειρηνικού και συναρπαστικά αμείλικτου πολέμου που λέγεται Μουντιάλ. Οι πραγματικοί φίλαθλοι προτιμάμε να ξεκουφαθούμε από τις βουβουζέλες παρά από τους «ειδικούς».