Το γεράκι του Τελ Αβίβ

«Ποιος στον διάβολο νοµίζει ότι είναι; Ποια είναι η γαµηµένη υπερδύναµη εδώ;». Εχουν περάσει 14 χρόνια από τότε που ο πρόεδρος των ΗΠΑ αναφέρθηκε µε αυτά τα λόγια στον πρωθυπουργό του Ισραήλ. Πολλά έχουν αλλάξει.
Αλλά το ταλέντο να βγάζει εκτός εαυτού τους άλλους, ο Μπενιαµίν Νετανιάχου δεν το έχασε ποτέ.

Τότε, όπως και τώρα, ο Νετανιάχου ήταν πρωθυπουργός του Ισραήλ. Ο νεώτερος πρωθυπουργός στην ισ-ραηλινή ιστορία, ο πρώτος που γεννήθηκεστο κράτος του Ισραήλ. Ηταν η πρώτη του συνάντηση µε τον Μπιλ Κλίντον. «Κυριευµένο από ύβρι» και «σχεδόν αφόρητο» τον περιέγραψε κατόπιν ο σύµβουλος του Κλίντον, ο Ντένις Ρος, ο ίδιος που µετέφερε στην αιωνιότητα το ξέσπασµα του αµερικανού προέδρου προς τους συνεργάτες του. Λίγο να µελετήσει κανείς τον βίο του Νετανιάχου, καταλήγει πως σπάνια το χαϊδευτικό ενός ανδρός είναι τόσο ανάξιό του. «Μπίµπι», έτσι τον φωνάζουν φίλοι και εχθροί από τα παιδικά του ακόµα χρόνια.

Ο Μπενιαµίν Νετανιάχου γεννήθηκε στο Τελ Αβίβ το 1949 και είναι το δεύτερο από τα τρία παιδιά της Ζίλα και του Μπενζιόν Νετανιάχου. Ο πατέρας του ήταν γνωστός ιστορικός, υποστηρικτής και συνεργάτης του Ζέεβ Γιαµποτίνσκι, του γενάρχη της ισραηλινής Δεξιάς και του δόγµατος του Σιδερένιου Τείχους – σύµφωνα µε αυτό, ο µόνος τρόπος να αντιµετωπίσει το Ισραήλ τους Αραβες ήταν να αποκτήσει τέτοια στρατιωτική ισχύ ώστε να θέτει κατά βούληση τους όρους του παιχνιδιού.

Το 1956, ο πατήρ Νετανιάχου µετέφερε την οικογένεια στην Πενσιλβάνια. Ο ίδιος εργάστηκε ως καθηγητής εβραϊκής ιστορίας στο πανεπιστήµιο του Κορνέλ.

Ο Μπενιαµίν πήγε σχολείο. Η οικογένεια επέστρεψε στο Ισραήλ το 1958, επανεγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ το 1963.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Μπενιαµίν γύρισε να υπηρετήσει την πατρίδα.

Υπηρέτησε σε επίλεκτη µονάδα των ισραηλινών ειδικών δυνάµεων, συµµετείχε σε πολλές αποστολές, ανάµεσά τους το 1972 και στην Επιχείρηση Ισότοπο, την αποστολή διάσωσης των επιβατών µιας πτήσης της Sabena που είχε καταληφθεί από τροµοκράτες του «Μαύρου Σεπτέµβρη». Η επιχείρηση πέτυχε, αν και ο Νετανιάχου τραυµατίστηκε από φίλια πυρά.

Λίγο αργότερα, θα αποστρατευόταν µε τον βαθµό του λοχαγού και θα επέστρεφε στις ΗΠΑ, για να φοιτήσει στο Χάρβαρντ και το ΜΙΤ, αν και µεσολάβησε άλλο ένα στρατιωτικό διάλειµµα: το 1973 πολέµησε στον Πόλεµο του Γιοµ Κιπούρ.

Το τραύµα
Ο Νετανιάχου σπούδασε στις ΗΠΑ αρχιτεκτονική, πολιτικές επιστήµες και διοίκηση επιχειρήσεων· πιθανώς να είχε µείνει εκεί, να είχε γίνει επιχειρηµατίας (και να διατηρούσε το όνοµα Μπεν Νιτάι, που υιοθέτησε ως πιο «ευπρόφερτο») αν ο µεγαλύτερος αδελφός του, ο Γιονατάν, δεν σκοτωνόταν το 1976 στην επιχείρηση διάσωσης ενός (ακόµα) αεροσκάφους µε εβραίους επιβάτες που είχε καταληφθεί από Παλαιστινίους, στο Εντέµπε της Ουγκάντας.

Δύο χρόνια αργότερα, γεννιόταν το Ινστιτούτο Αντιτροµοκρατίας Γιονατάν Νετανιάχου και ο Μπενιαµίν είχε τις πρώτες επαφές µε τον αδυσώπητο κόσµο της ισραηλινής πολιτικής.

Ο ΜΠΕΝ ΝΙΤΑΪ

Ο λοχαγός των επικίνδυνων αποστολών µε τα τρία πτυχία σε Χάρβαρντ και ΜΙΤ, ο κοµάντο αδελφός και η επιχείρηση στο Εντέµπε

ΕΙΠΕ

Είµαστε στο 1938, και το Ιράν είναι η Γερµανία

ΕΙΠΑΝ ΓΙ’ ΑΥΤΟΝ

Αν ο Μαχµούντ Αχµαντινετζάντ αρνείται το Ολοκαύτωµα, ο Νετανιάχου το φτηναίνει

Γκίντεον Λέβι, ισραηλινός αρθρογράφος

Το χρυσό παιδί της πολιτικής σκηνής

ΗΤΑΝ ΝΕΟΣ, ευπαρουσίαστος, είχε ευφράδεια, «την τέλεια βοστωνέζικη προφορά», πάθος και (όπως λέγεται) ταλέντο να παρουσιάζει την αλήθεια κατά το δοκούν. Η άνοδός του ήταν µετεωρική. 1982: Νο 2 στην ισραηλινή πρεσβεία στην Ουάσιγκτον. 1984: Πρέσβης του Ισραήλ στον ΟΗΕ. 1988: Βουλευτής της Κνεσέτ µε το δεξιό κόµµα Λικούντ. 1993: Ηγέτης του Λικούντ (juicy λεπτοµέρεια: προεκλογικά υποχρεώθηκε να οµολογήσει on air ότι είχε απατήσει την τρίτη κατά σειρά σύζυγό του και µητέρα των δύο από τα τρία παιδιά του, Σάρα). 1996: Πρωθυπουργός του Ισραήλ. Η τριετής θητεία του δεν άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Η απόπειρα της Μοσάντ να δηλητηριάσει στην Ιορδανία κατ’ εντολήν του τον ηγέτη της Χαµάς Χαλίντ Μεσαάλ κατέληξε σε κολοσσιαίο φιάσκο.

Χρειάστηκαν ακριβώς 10 χρόνια για να επιστρέψει ο «Μπίµπι» στην ισραηλινή πρωθυπουργία, σε συνεργασία µε τους (πάλαι ποτέ φιλειρηνιστές)

Εργατικούς και τους Ακροδεξιούς. Στο ενδιάµεσο υπηρέτησε και σε άλλα αξιώµατα, υπήρξε υπουργός του Αριέλ Σαρόν, δέχθηκε πολλές κριτικές, αλλά για αστάθεια χαρακτήρος ουδέποτε κατηγορήθηκε. Οι απόψεις του για το Παλαιστινιακό παραµένουν απαράλλακτες από τότε που ήταν νέος: ο Νετανιάχου αντιτάχθηκε στις συµφωνίες του Οσλο, το 1993, στη µονοµερή αποχώρηση από τη Γάζα, το 2005, στην εκεχειρία µε τη Χαµάς, το 2008, είναι ο υπερήφανος εφευρέτης του όρου «Χαµαστάν» για τη Λωρίδα της Γάζας, χαρακτήριζε τις ειρηνευτικές συνοµιλίες µε τους Παλαιστινίους «χάσιµο χρόνου», ουδέποτε είχε συµφωνήσει στη «λύση των δύο κρατών» – µέχρι τις 14 Ιουνίου του 2009, όταν ο Μπαράκ Οµπάµα ξεκαθάρισε στο Κάιρο ότι πρέπει να σταµατήσουν να κτίζονται εβραϊκοί οικισµοί. Η κόντρα
Την ηµέρα εκείνη, ο Νετανιάχου αποδέχθηκε για πρώτη φορά την ιδέα ενός «αποστρατιωτικοποιηµένου παλαιστινιακού κράτους». Εξακολουθεί όµως να µη δέχεται κουβέντα περί διαµοιρασµού της Ιερουσαλήµ, και το δεκάµηνο πάγωµα της εποικιστικής δραστηριότητας που ανακοίνωσε τον Νοέµβριο του 2009 µόνο κάποια θετικά σχόλια από ΗΠΑ µεριά προκάλεσε – σχόλια που άλλαξαν δραµατικά τόνο όταν στις 10 του περασµένου Μαρτίου ενώ βρισκόταν στο Ισραήλ ο αντιπρόεδρος της αµερικανικής κυβέρνησης Τζο Μπάιντεν, η κυβέρνηση Νετανιάχου ανακοίνωσε την κατασκευή επιπλέον 1.600 κατοικιών σε εβραϊκό οικισµό της Ανατολικής Ιερουσαλήµ. Ως απάντηση, λέγεται πως ο Οµπάµα επιφύλαξε τέλη Μαρτίου στην Ουάσιγκτον στον Νετανιάχου «υποδοχή αντάξια του προέδρου της Ισηµερινής Γουινέας».

Αυτός είναι λοιπόν ο Μπενιαµίν Νετανιάχου. Ενα γεράκι πιστό από τα µικράτα του στην πολιτική της αντιπαράθεσης, που λατρεύει να δοκιµάζει τα νεύρα ακόµα και του στενότερου συµµάχου του – βλ.

ΗΠΑ. Η αλαζονεία του είναι επιβεβαιωµένη – προ µηνών έστειλε τάγµα της Μοσάντ στο Ντουµπάι να σκοτώσει έναν διοικητή της Χαµάς χρησιµοποιώντας πλαστογραφηµένα ευρωπαϊκά και αυστραλιανά διαβατήρια. Λέγεται πως έχει υψηλότατο ΙQ: 180.

Πάντως µετά την αιµατηρή επίθεση ισραηλινών κοµάντος στον στολίσκο του κινήµατος «Ελευθερώστε τη Γάζα», πολλοί στο Ισραήλ τον χαρακτηρίζουν ανοιχτά ως «βλάκα» και «επικίνδυνο». Ακόµα και η ισραηλινή εφηµερίδα «Χααρέτζ» απαίτησε χθες να «πάψει να αποφεύγει την έρευνα» γύρω από την επίθεση – γιατί ο «Μπίµπι» δεν αρνείται µόνο τη διεθνή έρευνα, αρνείται κάθε έρευνα που θα µπορούσε να πιστοποιήσει τη (συν)ενοχή του.