[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Τα προδοµένα γηρατειά

ΟΥΤΕ ΣΤΟΝ χειρότερο εφιάλτη τους δεν θα µπορούσαν οι συντα ξιούχοι να σκεφθούν τις περικο πές στις συντάξεις τους και µάλιστα από µία κυβέρνηση που διακήρυτ τε ότι βρισκόταν δίπλα στους εργα ζοµένους, τους συνταξιούχους και τους ανέργους. Το ποτήρι των πε ρικοπών γίνεται δηλητήριο αν αντι ληφθεί κανείς ότι ένα µεγάλο τµή µα των συνταξιούχων ψήφισε το ΠΑΣΟΚ ελπίζοντας σε καλύτερες µέρες. Κι ενώ όλοι πίστευαν ότι θα βελτιωθούν τα εισοδήµατά τους, αίφνης βρεθήκαµε µε… άλλη κυ βέρνηση και χωρίς ευρώ στην τσέ πη. Η λεγόµενη τρόικα επιβάλλει, απαιτεί, προστάζει. Σκληρά µέτρα, άγριες περικοπές, ανασφάλεια και αδι έξοδα. Αλλά και σύ νταξη -φιλοδώρη µα ύστερα από 40 χρόνια δουλειάς.

Με τα πρόσφατα οι κονοµικά µέτρα ψα λιδίζεται το επίδο µα αδείας και στη συνέχεια τα δώ ρα Χριστουγέννων και Πάσχα των συνταξιούχων ηλικίας άνω των 60 ετών (όσοι είναι κάτω των 60 τα χά νουν οριστικά), εφόσον έχουν συ ντάξεις πάνω από 2.500 ευρώ µει κτά (και 1.700 ευρώ αν αφαιρε θούν τα επιδόµατα που αντικαθι στούν τα δώρα). Παράλληλα από την 1η Αυγούστου τρέχοντος έτους έρχεται ο περίφηµος ΛΑΦΚΑ. Οι απώλειες αρχίζουν από το 3% για τις συντάξεις των 1.400 ευρώ και φθάνουν στο 9% για τις συντάξεις άνω των 2.900 ευρώ (σ.σ.: απώλει ες από 40 ευρώ έως και 270 ευ ρώ µηνιαίως). Είναι δικαιολογηµέ νη η πίκρα και η οργή των συνταξι ούχων. Και όχι µόνο για τις περικο πές. Και για τις ανατροπές στη ζωή τους. Αλλά και για την έκρηξη της ακρίβειας στην αγορά, την αναξι οπιστία των πολιτικών, για την ατι µωρησία όσων φοροδιαφεύγουν, για τα σκάνδαλα. Είναι οι ίδιοι που (µαζί µε τους µισθωτούς) θυσιάζο νται για να επιβιώνουν τα «λαµόγια». Και απορούν γιατί δεν λαµβάνο νται άµεσα και αποτελεσµατικά µέ τρα για την εκτεταµένη εισφοροδια φυγή, τη φοροκλοπή, τη µαύρη και ανασφάλιστη εργασία που αποτε λούν διαχρονικά το µεγάλο πρόβλη µα εσόδων. Απορούν για την απρα ξία στην είσπραξη των βεβαιωµέ νων και καταλογισθέντων ασφαλιστι κών οφειλών σε µεγάλους και ισχυ ρούς εργοδότες και επιχειρηµατί ες. Για τη λεηλασία των ασφαλιστι κών ταµείων από τις ανεξέλεγκτες δαπάνες Υγείας (φαρµάκων, εξωνοσοκοµειακών υπηρεσιών, προ σθετικών υλικών κ.λπ.) που έχουν γίνει η µεγαλύτερη πληγή σπατάλης. Απορούν. Και αγανακτούν. Τα πά λαι ποτέ «περήφανα γηρατειά» τώρα νιώθουν προδοµένα.