Γνώμη

Το μπάσκετ σε περιπέτεια
του , Γιώργου Χούπη

Οι εκλογές για την ανάδειξη των προέδρων σε διεθνείς ομοσπονδίες έχουν πάντα πλούσιο παρασκήνιο. Πολύ απλά, περνάει σε δεύτερη μοίρα το άθλημα και κυριαρχεί το συμφέρον. Κι όταν κάποιος βγαίνει προς αναζήτηση ψήφων, ασφαλώς το τελευταίο που τον ενδιαφέρει είναι τα πρόσωπα που θα προσεγγίσει. Επί της ουσίας, το παρασκήνιο έδρασε και στην ανάδειξη του Γάλλου Ιβάν Μαϊνινί ως ουσιαστικά νέου προέδρου της Fiba, αντί του Γιώργου Βασιλακόπουλου. Είναι γεγονός ότι για πολλά χρόνια επί εποχής Στάνκοβιτς, τον πρώτο ρόλο στην παγκόσμια ομοσπονδία είχε ο γενικός γραμματέας και όχι ο πρόεδρος. Αν όμως, καθόταν στη θέση του προέδρου ο Βασιλακόπουλος τα πράγματα μπορεί να ήταν διαφορετικά. Κι αυτό έπαιξε ρόλο ώστε να προτιμηθεί ο Μαϊνινί.

Ακόμα και στην ευρωπαϊκή ομοσπονδία, πρόεδρος θα είναι ένας… Ισλανδός, με το κεντρικό γραφείο να αποτελείται πλέον από εκπροσώπους χωρών χωρίς ιδιαίτερη παρουσία στο μπάσκετ. Η κατάσταση στο ευρωπαϊκό μπάσκετ δείχνει να αλλάζει, η Ελλάδα μπαίνει σε δεύτερη μοίρα και ενδεχομένως, μαζί με χώρες οι εκπρόσωποι των οποίων στήριξαν τον Βασιλακόπουλο, μπορεί να τεθούν σε… επιτήρηση! Αλλωστε, είναι γνωστό πως όταν απομακρύνεσαι από τα κέντρα αποφάσεων, τα πράγματα δυσκολεύουν.

Το ερώτημα είναι- σε αυτά τα δύσκολα χρόνια για τον διεθνή αθλητισμό- αν το μπάσκετ θα είναι σε θέση να διαθέτει τους παράγοντες οι οποίοι θα γνωρίζουν τα προβλήματα και θα μπορούν να αποφασίζουν, δίνοντας τις κατάλληλες λύσεις. Και ασφαλώς, η παρουσία στο κεντρικό γραφείο εκπροσώπων της Μάλτας, του Γιβραλτάρ, του Λουξεμβούργου σίγουρα δεν αποτελεί εγγύηση για το άθλημα.