«Η σύγχρονη τέχνη είναι για τα µάτια όλων µας»

Ολα άρχισαν πριν από 33 χρόνια – αριθµός σηµαδιακός για το Κέντρο Πολιτισµού Ζορζ Ποµπιντού ή Μποµπούρ, όπως έχει µείνει ως «υποκοριστικό». Το ηµερολόγιο έδειχνε 1977 όταν στο Παρίσι άνοιγε ένα πολιτιστικό κέντρο που έµελλε να γίνει σηµείο αναφοράς όχι µόνο για τη σύγχρονη τέχνη (και για την τέχνη γενικότερα) αλλά και για τη σύγχρονη και µοντέρνα (ή µεταµοντέρνα, κατά κάποιους) αρχιτεκτονική. Τώρα το Κέντρο Ποµπιντού αποφάσισε να επεκταθεί.

Στην πόλη Μετς, στην επαρχία της Λωραίνης. Με ένα κτίριο λαµπρό και εντυπωσιακό, δείγµα µοντέρνας αρχιτεκτονικής διά χειρός των Σιγκέρου Μπαν (µε εµφανείς τις ιαπωνικές «ρίζες» της έµπνευσής του) και Ζαν Ντε Γκαστίν, που εγκαινιάζεται απόψε από τον Γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί.

Το νέο πολιτιστικό κέντρο στη Μετς δεν έχει εξωτερικά οµοιότητες µε το «αδελφό» κτίριο του Παρισιού, αλλά έχει πρόσβαση στην τεράστια συλλογή έργων τέχνης που διαθέτει το Κέντρο Ποµπιντού. Θα ανοίξει µάλιστα τις πύλες του µε τις «Εναρκτήριες Ηµέρες» και δωρεάν είσοδο έως την Κυριακή 16 Μαΐου και µε τη λεγόµενη «Νύχτα των Μουσείων» το Σάββατο 15 του µήνα. Και αυτό µε µια έκθεση υπό τον τίτλο «Μasterpieces?» («Αριστουργήµατα;») µε έργα των Ζορζ Μπρακ, Πάµπλο Πικάσο, Τζάκσον Πόλοκ, Χουάν Μιρό και άλλων από τη συλλογή του Κέντρου Ποµπιντού, τα οποία δικαιούνται να φέρουν τον τίτλο «αριστούργηµα» ακόµη κι αν έχουν κάποτε αµφισβητηθεί (εξ ου και το ερωτηµατικό). Στόχος; Να ανοίξει µια συζήτηση µε το κοινό περί αριστουργηµάτων της σύγχρονης τέχνης και πώς αλλάζουν, ανάλογα µε τον χρόνο κυρίως, αλλά και τον τόπο. Τα ερωτήµατα που θέτει η έκθεση είναι «Τι είναι αριστούργηµα σήµερα;», «Ποιος αποφασίζει τι είναι αριστούργηµα;». Διαρθρώνεται δε σε τέσσερις ενότητες που εξετάζουν «Τα αριστουργήµατα στη διάρκεια της Ιστορίας», «Ιστορίες πίσω από τα αριστουργήµατα», «Αριστουργηµατικά όνειρα» και «Αριστουργήµατα ad infinitum» (επ’ άπειρον).

«Είναι εξαιρετικό να έχεις τη δυνατότητα να βλέπεις όλα αυτά τα σηµαντικά έργα µαζεµένα» ήταν η άποψη δύο νεαρών κατοίκων της Μετς που επισκέφθηκαν χθες το Κέντρο Ποµπιντού, στα previews του µουσείου.

«Η αλήθεια είναι πως έχουµε µια µανία µε το κέντρο και υπό αυτή την έννοια το άνοιγµα ενός µεγάλου πολιτιστικού κέντρου σύγχρονης τέχνης στη Βορειοανατολική Γαλλία, όπου δεν υπήρχε µεγάλο µουσείο, είναι µια µικρή επανάσταση. Που διαδηλώνει µάλιστα µε τον τρόπο της ότι οι συλλογές της τέχνης είναι για όλους, για τα µάτια όλων, σε κάθε γωνιά της χώρας», δήλωνε χθες ο διευθυντής του νέου µουσείου-κέντρου Λοράν Λε Μπον. Ο ίδιος είχε την υποστήριξη της κεντρικής κυβερνητικής εξουσίας που πιστεύει πως «µεγάλα πρότζεκτ τέχνης στην περιφέρεια µπορούν να γίνουν καταλύτες και οικονοµικής αναγέννησης µακριά από το κέντρο, την πρωτεύουσα».

Στο πλαίσιο της – γαλλικής – καλλιτεχνικής αποκέντρωσης, σε δύο χρόνια και το περίφηµο Μουσείο του Λούβρου θα αποκτήσει νέο λαµπρό παράρτηµα εκτός Παρισιού: στην πόλη Λενς, που χτυπήθηκε σοβαρά από την οικονοµική ύφεση και ελπίζεται ότι το νέο µουσείο θα την τονώσει και οικονοµικά.