Αδίκησε τον εαυτό του

Oνειρο ήταν και πάει. Η Μπαρτσελόνα έβαλε τέρμα στα επτά χρόνια φαγούρα και επέστρεψε πανάξια στον θρόνο της μετά το 2003, επικρατώντας στον τελικό της Ευρωλίγκας του Ολυμπιακού (86-68) παίρνοντας παράλληλα πανηγυρική ρεβάνς για την ήττα της στον τελικό της Ρώμης το 1997. Επίσης ξόρκισε το φάντασμα του Παρισιού, καθώς εκεί είχε δει τα δικά της όνειρα να γκρεμίζονται, τόσο το 1991 (από την Γιουγκοπλάστικα) όσο και το 1996 (από τον ΠΑΟ).

Από την άλλη πλευρά, σαφώς και ο Ολυμπιακός πήγε ένα βήμα παραπάνω από πέρυσι, όμως με την εμφάνιση στον τελικό (που ήταν και το ταβάνι του) πλήγωσε την εξαιρετική του πορεία φέτος στην Ευρώπη. Οχι γιατί έχασε, αλλά κυρίως γιατί δεν μπόρεσε να παλέψει και να κοντράρει, μια σαφώς ανώτερη ομάδα. Ουσιαστικά πλήρωσε το συνηθισμένο κακό ξεκίνημα του αγώνα, που έχει σχεδόν από την αρχή της σεζόν στα περισσότερα από τα εκτός του ΣΕΦ παιχνίδια.

ΜΙΣΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ
Ετσι η αντεπίθεση (κράτησε μόλις έξι λεπτά) του δευτέρου ημιχρόνου όπου οι Πειραιώτες μείωσαν μέχρι και στους πέντε πόντους τη διαφορά (52-47 στα 4΄ 25΄΄ πριν το τέλος του 3ου δεκαλέπτου) δεν αρκούσε για να φέρει τούμπα το ματς. Απλά γιατί η Μπαρτσελόνα ήταν καλύτερη και απέκτησε από νωρίς (χάρις στο μουδιασμένο ξεκίνημα του Ολυμπιακού) καλύτερη ψυχολογία.

Οι παίκτες του Τσάβι Πασκουάλ είχαν αρχίσει να κόβουν το διχτάκι πριν τελειώσει το παιχνίδι, δείχνοντας όχι μόνο την ανυπομονησία τους να σηκώσουν το βαρύτιμο τρόπαιο, παίρνοντας τη θέση του Παναθηναϊκού στην κορυφή της Ευρώπης αλλά και το γεγονός ότι αυτός ο τελικός είχε σχεδόν τελειώσει πριν καν αρχίσει!

Ο τελικός ουσιαστικά είχε κριθεί από το ημίχρονο. Οταν δέχεσαι κοντά στους 50 πόντους σε ένα εικοσάλεπτο, δεν πας πουθενά, όχι σε τελικό Ευρωλίγκας, αλλά ούτε σε αγώνα διαβάθμισης.

Οι Καταλανοί επέλεξαν να παίξουν «ξύλο» με πολύ επιθετική άμυνα και δεν βρήκαν την ανάλογη απάντηση.

ΚΑΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Ουσιαστικά στο πρώτο μέρος, μόνο ο Παπαλουκάς είχε μπει στο πνεύμα του αγώνα, με τον Γιάννη Μπουρούση να κάνει την ευχάριστη έκπληξη και να τον ακολουθεί στο δεύτερο δεκάλεπτο. Η άμυνα όμως ήταν η αχίλλειος πτέρνα σε αυτό το διάστημα, όχι μόνο από την περιφέρεια, όπου Ναβάρο και Ρούμπιο έκαναν ότι ήθελαν (4/7 τρίποντα) αλλά και μέσα από το καλάθι με τον Πιτ Μάικλ να πληγώνει περισσότερο την άμυνα του Ολυμπιακού (10π.) αλλά και τον Βάσκεζ.

Στο ίδιο διάστημα είχαν βγει εκτός παιχνιδιού τόσο ο Σοφοκλής Σχορτσιανίτης (που αιφνιδιάστηκε και δεν περίμενε τόσο δυνατή την άμυνα της Μπαρτσελόνα) όσο και ο Λίνας Κλέιζα που εκνευρίστηκε και υπέπεσε γρήγορα σε δύο φάουλ.

Ο Τεόντοσιτς που είχε ξεκινήσει ζεστός (παρά το γεγονός ότι έπαιξε χωρίς προπόνηση λόγω της γαστρεντερίτιδας που τον ταλαιπώρησε) ζήτησε γρήγορα αλλαγή, γιατί χτύπησε στο χέρι και είχε απομείνει ο Παπαλουκάς και ο Μπουρούσης να παλεύουν ουσιαστικά στο πρώτο ημίχρονο, που έληξε με 47-36, ενώ οι Καταλανοί είχαν προηγηθεί ακόμα και με 46-32 στο 19΄.

Το άσχημο για τον Ολυμπιακό όμως ήταν ότι Κλέιζα και Σχορτσιανίτης, όχι μόνο βγήκαν νωρίς εκτός (κλίματος) αγώνα, αλλά ουσιαστικά δεν ξαναμπήκαν.

ΠΑΡΑΠΟΝΑ
Οι Πειραιώτες έχουν δικαιολογημένα παράπονα από τους διαιτητές (Μπραζάουσκας και Μπάχαρ σφύριξαν για τελευταία φορά στην καριέρα τους), ωστόσο, απλώς θα είχε μικρότερη έκταση η διαφορά του τελικού σκορ και οι διαμαρτυρίες τους αποπροσανατόλισαν από τον στόχο τους. ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ(18/31δ., 12/28 τρ., 14/18β., 22-8ρ., 7 κλεψ., 18 ασίστ, 8 κοψ., 10 λάθη): Μπαζίλε 6(2), Τρίας, Ρούμπιο 9(1), Λάκοβιτς, Ναβάρο 21 (2/4 δ., 4/9 τρ., 5/6 β., 4-1ρ., 3 ασιστ), Βάσκεζ 6, Ν΄Ντόγκ 7, Μόρις 8(1), Σάντα 7(1), Λόρμπεκ 8(2), Μάικλ 14 (5/9 δ., 1/3 τρ., 1/1 β., 4-1ρ., 3 κλεψ.), Γκριμάου.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (19/39δ., 7/14τρ., 9/16β., 21-6ρ., 8κλεψ., 10 ασίστ, 4 κοψ., 12 λάθη): Παπαλουκάς 12 (6/6δ., 3 ασι), Πεν, Τσίλντρες 15 (3/5τρ., 6 ρ.), Βούιτσιτς 2, Βασιλόπουλος, Μπουρούσης 9 (3/4δ., 1/1 τρ., 5 ρ.), Χαλπερίν, Κλέιζα 13(1), Μαυροκεφαλίδης 1, Μπέβερλι, Τεόντοσιτς 10 (2), Σχορτσιανίτης 6.