[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Μπαµπά δεν θέλω να σε κάψουνε

«Μπαµπά θα κάψουνε κι εσένα; ». Αλήθεια τι µπορείς να απαντήσεις σε αυτήν την ερώτηση ενός εξάχρονου αγοριού όταν προσπαθεί να καταλάβει την παράνοια µέσα στην οποία είναι αναγκασµένο να µεγαλώνει.

Ο Θοδωρής δεν είναι διαφορετικός από τα άλ λα παιδιά της ηλικίας του, µόνο που ο πατέ ρας του εργάζεται σε… τράπεζα. Πριν από µε ρικούς µήνες ένιωσε για πρώτη φορά φόβο όταν στο υποκατάστηµα που εργάζεται ο µπα µπάς του έγινε ένοπλη ληστεία. Οι γονείς του προσπάθησαν να του εξηγήσουν ότι όλα εί ναι καλά και ο µπαµπάς δεν κινδυνεύει. Τότε τα κατάφεραν.«Ο µπαµπάς µου είναι πολύ δυνατός», έλεγε σε όλους. «Είναι ο σούπερ µαν. Εδιωξε τους κακούς και δεν θα ξανάρ θουν ποτέ».

Στη δεύτερη ληστεία που ακολούθησε – δυο µήνες αργότερα από την πρώτη – δεν ρώτησε τίποτα, αλλά σίγουρα προσπάθησε να πείσει µόνος τον εαυτό του ότι και πάλι όλα πάνε καλά. Δεν έγινε το ίδιο όταν ένα βράδυ χτύπησε το τηλέφωνο του σπιτιού επειδή κάποιοι έβαλαν γκαζάκια και έκαψαν «την τράπεζα του µπα µπά». Πολλά άλλαξαν για τον Θοδωρή. Από τό τε δεν ρωτάει αν όλα είναι εντάξει, όµως κάθε βράδυ ελέγχει µόνος του τις πόρτες του σπι τιού πριν κοιµηθεί. «Μην έρθουν και στο σπί τι οι κακοί που πάνε στην τράπεζα», αυτό λέει στους γονείς του όταν προσπαθούν να τον πεί σουν ότι είναι ασφαλής.

Μόνο χθες όταν άκουσε για τους τρεις νεκρούς στη Μarfin, ο φόβος του ξεχείλισε.

«Μπαµπά εσύ να τρέξεις γρήγορα. Δεν θέλω να σε κάψουνε». Αυτό είπε στον πατέρα του το βράδυ πριν κοιµηθεί.

Δεν ξέρω αν µπορεί κάποιος να του υποσχεθεί ότι µπορεί να τρέξει για να ξεφύγει από τον παραλογισµό.

Ξέρω µόνο ότι όπως ο µικρός Θοδωρής έτσι και πολλά παιδιά δεν κοιµούνται πια ήσυχα τα βράδια. Οπως ξέρω ότι και αυτή τη φορά οι ένοχοι δεν θα βρεθούν γιατί στην κοινωνία που ζούµε υπάρχουν περισσότεροι… συνένοχοι.