Γνώμη

Ο ρόλος του κόουτς
Του Μιχάλη Μορφωνιού

Στην εποχή των άδειων ταμείων και με δεδομένο ότι οι περισσότεροι από τους ποδοσφαιρικούς μας συλλόγους ήταν οι πρώτοι που έφτασαν στη χρεοκοπία – απλά στη συγκεκριμένη περίπτωση τον ρόλο του ΔΝΤ τον έπαιξε η Πολιτεία με τις ρυθμίσεις- είναι υποχρεωτική η αλλαγή φιλοσοφίας από τις ηγεσίες των ομάδων.

Μπορεί η μεταγραφολογία να μη σταματά ούτε αυτή την περίοδο, πλην όμως είναι φανερό ότι αυτή τη φορά δύσκολα θα έρθουν οι καταξιωμένοι και κατ΄ επέκταση ακριβοπληρωμένοι παίκτες, αφού έτσι κι αλλιώς δεν είναι τόσο απλό και για τους απέξω να επιλέξουν τη χώρα που βρίσκεται σε αυτή την κρίσιμη κατάσταση.

Με βάση όλα αυτά, οι μονομάχοι της Σούπερ Λίγκας αρχίζουν να σκέφτονται την επιλογή των παικτών από τις δικές τους ακαδημίες, κάτι που ως ιδέα δεν είναι απαραίτητα άσχημο, μόνο που για να κάνουν σωστή δουλειά θα πρέπει να επιλέξουν και τους κατάλληλους προπονητές και πάνω από όλα να τους αφήσουν να δουλέψουν.

Από τις 16 ομάδες της Λίγκας μόνον τέσσεριςΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Ατρόμητος, Εργοτέλης- δεν άλλαξαν προπονητή στη χρονιά και αυτό τα λέει όλα.

Στη δική μας χώρα δεν υπάρχουν πολλές πιθανότητες ούτε για να έχουμε έστω και σαν σκέψη να δημιουργήσουμε τη φωτοτυπία της Μπαρτσελόνα, αφού κανείς δεν πρόκειται να περιμένει να γίνουν παίκτες όταν μεγαλώσουν ο Μέσι και ο Πέδρο.

Εμείς τα αποτελέσματα τα θέλουμε… χθες, όμως με αυτή τη λογική δεν είναι ποτέ δυνατόν να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο αύριο.

Αν οι πρόεδροι συνεχίσουν με την εκτίμηση ότι ο στόχος μπορεί να επιτευχθεί μόνο και μόνο με τις δικές τους προσωπικές σχέσεις, είτε μέσω της Λίγκας είτε μέσω της διαιτησίας, τότε ο ρόλος του προπονητή δεν θα μπει ποτέ στη σωστή του βάση.